به یاد آموزگار علم و عمل
از جمله افراد تاثیر گذاری که پس از انقلاب اسلامی در بخش پزشکی پدیدار گشت، دکتر سعید کاظمی آشتیانی را می توان نام برد، کسی که نامش در ایران و حتی جهان با پژوهشکده رویان و درمان ناباروری و تولید سلول های بنیادی گره خورده است.
زنده یاد دکتر سعید کاظمی آشتیانی، در نخستین روز از فروردین ماه ۱۳۴۰ در تهران به دنیا آمد.آثار نبوغ از همان سنین نوجوانی و جوانی در وی قابل مشاهده بود. به طوری که در سال ۱۳۵۸ در همان سن ۱۸ سالگی هم زمان با ورود به دانشگاه، در هنرستان پیام امید به تدریس ادبیات و بینش اسلامی می پرداخت.
سال ۱۳۵۸ در رشته فیزیوتراپی دانشگاه علوم پزشکی ایران پذیرفته شد. تعطیلی دانشگاه ها به علت انقلاب فرهنگی و حضوری وی در جبهه های نبرد طی آن سالها باعث شد پس از ۱۱ سال سرانجام در سال ۱۳۶۹ با اخذ مدرک کارشناسی ارشد رشته فیزیوتراپی از دانشکده علوم توانبخشی فارغ التحصیل گردد.
دکتر کاظمی تحصیلات دکتری را نیز در اسفند ماه ۱۳۷۶ در رشته علوم تشریحی دانشگاه تربیت مدرس به پایان برد.وی از آبان ماه ۱۳۶۳ همزمان با گذراندن دوران دانشجویی وارد جهاد دانشگاهی شد و در سیام آبان سال ۱۳۷۱ با حکم رییس وقت جهاد دانشگاهی، به عنوان رییس جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی ایران منصوب شد.
دکتر کاظمی آشتیانی در سال ۱۳۷۶ طی حکمی از سوی رییس جهاد دانشگاهی همزمان با مسوولیت ریاست جهاد دانشگاهی واحد علوم پزشکی ایران، به عنوان مشاور رییس جهاد دانشگاهی منصوب شد.
وی پس از پیگیری و تلاش فراوان در خصوص راهاندازی موسسه رویان، نهایتا موفق به راهاندازی این مرکز شد و در بیست و سوم آبان سال ۱۳۷۷ با حکم دکتر منتظری، رییس جهاد دانشگاهی و با حفظ سمت به عنوان رییس پژوهشکده رویان جهاد دانشگاهی منصوب شد.
دکتر سعید کاظمی آشتیانی همچنین از سال ۱۳۷۱ به عضویت شورای علمی جهاد دانشگاهی درآمد که تا زمان فوت این مسوولیتها را بر عهده داشت.
دانش فراوان، هوش سرشار، توان مدیریتی بالا از یک سو و تعهد، اخلاص و ایمان همیشگی او به خداوند از سویی دیگر سبب شد تا در دوران حیات کوتاهش در دو حوزه مدیریتش موفقیت های چشمگیری همچون گسترش روشهای پیشرفته درمان ناباروری، تولید و تکثیر و انجماد سلولهای بنیادی جنینی و همانند سازی (کلونینیگ) حیوانات را رقم بزند.
او در اعتلای نام جمهوری اسلامی ایران در عرصه های بین المللی نیز با ثبت این پیشرفت ها، حضور در کنگره های متعدد بین المللی و ابتکار برگزاری جشنواره بین المللی رویان سهمی از یاد نرفتنی دارد. غروب چهاردهم دی ماه ۱۳۸۴ قلب این انسان والا از تپیدن ایستاد و علاوه بر خانواده و دوستانش، جامعه علمی کشور را نیز در سوگ و ماتم فقدانش نشاند.
