تولد مارتین هایدگر

وی پس از طی دروس مقدماتی و متوسطه، به تحصیل در رشته فلسفه پرداخت و سپس به تدریس فلسفه روی آورد. هایدگر پس از مدتی به ریاست دانشگاه فرایبورگ آلمان دست یافت و به تمجید از آدولف هیتلر، رهبر حزب نازی پرداخت. به نظر او، شخص پیشوا و تنها خود او واقعیتِ موجود و آینده آلمان و قانون آن است. با این حال هایدگر بعدها از این تعاریف درباره هیتلر نادم شد. هایدگر پس از سالیانی از ریاست دانشگاه کناره‏ گیری کرد و به مطالعه و تحقیق مشغول شد. او فلسفه خود را پژوهش وجود توصیف کرد و معتقد بود که توجه اصلی او به وجود، در معنای واقعی و مطلق آن است نه وجود شخصی. وی در تشریح وجود حاضر، مقوله پس از مرگ را زیر سوال برد و بر این عقیده بود که آگاه شدن از این امر که گذشتهْ پوچ بوده و آینده نیز پوچ خواهد بود، می‏ تواند به انسان روحیه مبارزه با پوچی و پذیرش مسئولیت برای هستی خویش اعطا کند. هایدگر خود را فیلسوفی می‏ داند که وظیفه ‏اش نجات تمدنی است که خود را به تکنولوژی، علم و عقلانیت حساب شده، ارزان فروخته است. هایدگر در باب وجود کلی معترف است که چیزی نمی ‏داند زیرا فهم آن برای ذهن بشر غیرممکن است، اما در باب وجود جزئی عقیده دارد که تجربه‏ ای تلخ و بی‏ ارزشی است میان دو خواب. گویى وی می‏ گوید: روز مرگ ما از روز تولدمان بهتر است اما از این بهتر آن بود که اصلاً به دنیا نمی‏ آمدیم.هایدگر درباره موضوعات متعدد علمی از قبیل منطق، فلسفه علم، فلسفه تاریخ، هستی‏ شناسی، زبان، تکنولوژی، شعر و شاعری، فلسفه یونان و ریاضیات و… بازده علمی داشته است. این تنوع و گستره فکری باعث شد که وی از دیدگاه برخی، به عنوان فردی قابل احترام یاد شود. با این حال، نوشتارهای هایدگر را معمولاً بسیار پیچیده و مبهم می‏ دانند. این پیچیدگی و ابهام از یک سو به علت نفوذ اندیشه او در مسائل غایى و انتزاعی است و از سوی دیگر ناشی از شیوه کاملاً خاص اوست که در زبان خود به کار می‏ گیرد. فهم نوشتارهای بعدی هایدگر، حتی دشوارتر از نوشته‏ های اولیه اوست. هایدگر چنان دشوارگوی بود و با کلمات بازی می‏ کرد که اغلب افکارش در زیر لفاف لفظ، مکتوم مانده است. وی در برخی از کتب خود، خواننده را به مرداب پیچیدگی‏ها و ابهامات می ‏کشاند که راه پیدا کردن از آن به سرزمین عقل تقریباً غیرممکن است. بسیاری از فلاسفه جدید، در افکار او به اندیشه‏ های مختلفی برخورده‏ اند و همه در عمیق بودن اندیشه‏ های او، اما نه در معنای آن‏ها، اتفاق نظر دارند. از هایدِگر آثار متعددی بر جای مانده که وجود و زمان، متافیزیک چیست، تفکر چیست و سرچشمه کار هنر، از آن جمله است. مارتین هایدگر سرانجام در 26 مه سال 1976م در 87 سالگی درگذشت.

منبع:راسخون