درمان فراشناختی در بیماران مبتلا به بی خوابی

درمان فراشناختی درمان نو ظهوری است که یکی از مولفه های موثر در آسیب شناسی روانی را کاهش نشخوار فکری قلمداد می کند. یکی از عواملی که موجب بی خوابی می شود و آن را تشدید می کند نیز همین نشخوار افکار منفی است. در پژوهشی که به تازگی انجام شده است دانشمندان سعی بر آن داشته اند تا اثربخشی این نوع درمان بر بهبود بیماران مبتلا به بی خوابی مورد بررسی قرار بدهند.

روش کار دانشمندان برای انجام این تحقیقات به این ترتیب بود که این پژوهش در چارچوب طرح شبه تجربی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل انجام گرفت. از بین بیماران مبتلا به بی خوابی مراجعه کننده به دو کلینیک روان پزشکی شهر تبریز 30 نفر به صورت تصادفی در 2 گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزار جمع آوری داده ها شاخص شدت بی خوابی مورین بود. شایان ذکر است که از روش تی زوجی برای مقایسه میانگین های دو گروه استفاده شد و سطح معناداری در این مطالعه 05/ 0 بود.

یافته های به دست آمده از این مرحله نشان از این داشت که پیش آزمون و پس آزمون در گروه کنترل4/ 2±66/ 18 و 0/ 3±58/18 بود و پیش آزمون و پس آزمون در گروه آزمایش به ترتیب 7/ 1± 33 /14 و 0 /3±33/ 18 بودند. نتایج حاکی از آن بود که درمان فراشناختی در کاهش نشخوار فکری و بهبود بی خوابی بیماران تاثیر معناداری داشته است.

به این ترتیب می توان این چنین برداشت کرد که نتایج این پژوهش نشان می دهد، درمان فراشناختی با تمرکز بر تکنیک هایی که به طور مستقیم نشانه های بیماری را هدف می گیرد و نشخوار فکری اصلاح و تعدیل می نماید می تواند در درمان بیماران مبتلا به بی خوابی موثر باشد.

منبع: مهدی رضایی، سیدکاوه حجت، سیداسماعیل حاتمی، حدیثه منادی زیارت، الهه عین بیگی، 1394، اثربخشی درمان فراشناختی بر بیماران مبتلا به بی خوابی. مجله دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی، سال هفتم، شماره 2.

لینک منبع