یک مطالعه بالینی نشان میدهد تمرینهای سادهای مانند پلانک، پل باسن و حرکات تقویت عضلات شکم، در کنار تمرینهای معمول زانو، میتوانند به کاهش درد هنگام حرکت و بهبود توانایی حرکتی افراد مبتلا به آرتروز زانو کمک کنند.
به گزارش سیناپرس، وقتی صحبت از درمان آرتروز زانو میشود، معمولاً تمرینهایی برای تقویت عضلات اطراف زانو و افزایش انعطافپذیری این مفصل توصیه میشود؛ اما نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد شاید برای کاهش درد و بهبود حرکت، لازم باشد عضلات شکم و مرکز بدن را نیز تقویت کنیم.
پژوهشگران در یک کارآزمایی بالینی در هند، تأثیر افزودن تمرینهای تقویت عضلات مرکزی بدن به برنامههای توانبخشی زانو را بررسی کردند. در این مطالعه ۱۰۰ فرد ۴۰ تا ۸۰ ساله مبتلا به آرتروز خفیف تا متوسط زانو شرکت داشتند و به دو گروه تقسیم شدند.
گروه نخست به مدت ۱۲ هفته تمرینهای متداول توانبخشی زانو را انجام دادند. این حرکات شامل بالا آوردن پا در حالت کشیده، تقویت عضله چهارسر ران و تمرینهایی برای افزایش دامنه حرکتی مفصل بود. شرکتکنندگان در چهار هفته نخست، سه جلسه ۴۵ دقیقهای در هفته زیر نظر متخصص تمرین کردند و در هشت هفته بعد، برنامه را در خانه ادامه دادند.
گروه دوم علاوه بر همین تمرینها، مجموعهای از حرکات تقویت عضلات مرکزی بدن را نیز انجام دادند؛ حرکاتی مانند پلانک روی ساعد، پل باسن، انقباض عضلات شکم و بالا بردن دست و پای مخالف در حالت خوابیده.
تمرین شکم چگونه به کاهش درد زانو کمک میکند؟
پس از ۱۲ هفته، هر دو گروه کاهش قابلتوجهی در درد زانو هنگام استراحت تجربه کردند؛ اما نتایج در گروهی که تمرینهای عضلات مرکزی را نیز انجام داده بودند، بهتر بود. این افراد در آزمونهای عملکرد جسمانی پیشرفت بیشتری داشتند، هنگام حرکت درد کمتری احساس میکردند و بهبود بیشتری در کیفیت زندگی خود گزارش دادند.
پژوهشگران هنوز سازوکار دقیق این تأثیر را مشخص نکردهاند، اما معتقدند تقویت عضلات مرکزی بدن میتواند کنترل وضعیت بدن و تعادل را بهبود دهد. در نتیجه، تنه هنگام حرکت ثبات بیشتری پیدا میکند و فشار واردشده به اندامهای تحتانی کاهش مییابد.
این یافتهها با نتایج پژوهشهای دیگر نیز همخوانی دارد. برای نمونه، یک مطالعه روی ۴۸ بیمار مبتلا به آرتروز زانو در پاکستان نشان داد افزودن تمرینهای ثبات مرکزی به حرکات معمول زانو، پس از ۱۲ هفته به کاهش بیشتر درد و بهبود حرکت مفصل منجر میشود.
با این حال، متخصصان تأکید دارند که این تمرینها جایگزین درمانهای متداول نیستند، بلکه میتوانند در کنار برنامه توانبخشی و متناسب با شرایط هر بیمار به کار گرفته شوند. همچنین برای تأیید این نتایج، به مطالعات گستردهتر نیاز است.
این پژوهش در نشریه علمی Scientific Reports منتشر شده است.

