کد خبر : 62081 یکشنبه 01 مرداد 1396 - 12:03:26
بیم-و-امیدهای-۴-ساله-یک-وزیر-برای-سلامتی-مردم

آخرین گفتگوی زنده وزیر بهداشت دولت یازدهم در برنامه نگاه یک سیما

بیم و امیدهای ۴ ساله یک وزیر برای سلامتی مردم

شب گذشته و در آخرین روزهای عمر دولت یازدهم، دکتر سیدحسن هاشمی، وزیر بهداشت در برنامه نگاه یک شب یک سیما حضور پیدا کرد تا در مورد عملکرد وزارت بهداشت و آخرین دستاوردهای چهار ساله اجرای طرح تحول سلامت توضیح دهد.

به گزارش سیناپرس به نقل از سلامت آنلاین، در این برنامه در مورد موضوعات مختلفی از جمله علت لغو انتخابات الکترونیکی سازمان نظام پزشکی، بدهی های سازمان های بیمه گر، مطالبات پزشکان، بیمارستان ها و مراکز درمانی کشور، منابع پایدار، حضور هاشمی در دولت دوازدهم و موارد دیگر مباحثی مطرح شد که مشروح این گفتگو را در ادامه می خوانید.

 

هاشمی در ابتدای گفتگو با اشاره به این که روز گذشته برای سرکشی طرح های درمانی به استان سمنان مراجعه کرده بود، گفت: در طی اجرای طرح تحول سلامت، اقدامات عمرانی زیادی در حوزه بهداشت و درمان در استان های مختلف کشور به مرحله اجرا درآمد. در سمنان و به همت بخش خصوصی اولین بیمارستان استان به نام بیمارستان سینا احداث شد. در گرمسار یک مرکز تصویربرداری مجهز و در شاهرود نیز یک بیمارستان قلب و جراحی با دستگاه آنژیوگرافی راه اندازی شده است که با این روند دیگر نیازی به اعزام بیمار به خارج از شهرستان وجود ندارد. در دامغان نیز مرکز جامع خدمات سلامت و یک مجموعه کلیک ویژه احداث شده است که باید توسعه پیدا می کرد. تعدادی طرح جدید نیز وجود دارد که ان شاالله ظرف یک سال آینده باید به بهره برداری برسد. البته در حاشیه این طرح ها، حدود ۱۸ پروژه نیز به بهره برداری رسیده است.

انتخابات نظام پزشکی، بدهی بیمه ها و منابع پایدار

وی همچنین در پاسخ به این سوال که چرا روند برگزاری الکترونیکی نظام پزشکی با اختلال مواجه شد، اظهار داشت: اقدامات این چنینی  معمولا با ریسک هایی همراه است. از مدت ها پیش تلاش بر این بود که انتخابات نظام پزشکی به صورت الکترونیک برگزار شود تا پزشکان مشارکت بالایی در انتخابات داشته باشند. هیات نظارت نیز که مشتمل بر نماینده دادستان، وزیر کشور، سه تن از نمایندگان مجلس شورای اسلامی و دو تن به نمایندگی از وزارت بهداشت هستند، پس از بررسی مراحل اعلام کردند که برای جلوگیری از ایجاد اختلال در روند رای گیری بهتر است از روش سنتی در کنار روش الکترونیکی نیز استفاده شود و از قبل اطلاع رسانی های لازم در این خصوص انجام شده بود. 

در مورد علت اختلال، هیات نظارت بر انتخابات نظام پزشکی تشخیص می دهد که در مورد آن توضیح بدهد یا خیر، اما برای صیانت از آرا شرکت کنندگان و سلامت انتخابات، هیات نظارت تشخیص داد تا ادامه رای گیری به صورت سنتی انجام شود. آن چه مهم بود، سلامت انتخابات بود که تایید شد. طبق گزارش های واصله امسال میزان مشارکت پزشکان با یک رشد ۲۶ درصدی مواجه بودیم. هر چند اگر اختلالی در شیوه انتخابات الکترونیکی ایجاد نمی شد، قطعا درصد مشارکت پزشکان افزایش پیدا می کرد.

هاشمی در پاسخ به سوالی در مورد وجود حواشی مختلف در انتخابات نظام پزشکی یادآور شد: در این دوره و به برکت حضور و رای مردم، انتخابات به شکل مطلوبی برگزار شد. در دوره قبل تعدادی از اعضای جامعه پزشکی تایید صلاحیت نشدند که دلسردی پزشکان را به همراه داشت. در این دوره اما هیات نظارت بسیار خوب ظاهر شد و زمینه حضورر فعالان از اقشار مختلف را فراهم کرد. حضور نیز حضور مطلوبی بود، اما ای کاش شرایط  مشارکت بیشتر در انتخابات نظام پزشکی وجود داشت. در مورد مباحث سیاسی نجامعه پزشکی قسم نامه پزشکی یاد کرده و به همین دلیل انتخابات رنگ و لعاب سیاسی به خود نمی گیرد. آن دسته هم که سیاسی می شوند، در جامعه مقبول واقع نمی شوند. برای ما هیچ فرقی نمی کند که فرد شرکت کننده در انتخابات نظام پزشکی متعلق به چه آیین و مسلک و نژادی است. در این جامعه سیاست معنا ندارد.

وی درمورد این که در طول چهار سال اجرای طرح تحول سلامت نتوانسته بود به یکی از اهداف خود دست پیدا کند، بیان کرد: با این که اقدامات زیادی انجام شده است، اما تا زمانی که دو کاری به آن اشاره خواهم کرد، اجرایی نشود، زحمات این چند ساله به باد فنا خواهد رفت. یکی از آن ها، پایدار شدن منابع است. شاید باورتان نشود، اما نمی دانم برای انجام ماموریت های محوله چقدر پول در اختیار دارم. یک مدیر حتما باید بداند که چقدر منابع تضمین شده دارد. البته میزان آن مهم نیست، چون هر چقدر هم که پول تزریق کنند به همان نسبت می توان بسته خدمت را توسعه داد. اگر نداشته باشند که باید بسته خدمات را محدود کرد.

اما مهم است که بدانم برای هزینه های ماه چقدر پول در اختیار دارم و چقدر از این منابع پایدار هستند. به این مساله حتی در سیاست های ابلاغی نیز اشاره شده است و برای تسهیل در امور ، مجلس و دولت اقداماتی باید انجام دهند. دومین نکته نیز تجمیع منابع است. منابع زیادی در این حوزه وجود دارد، اما پراکنده هستند. یکی از این منابع، منابع بیمه ها و منابع وزارت بهداشت است. منظور از منابع بیمه ها، تجمیع بیمه ها نیست. منابع صندوق ها باید یکپارچه شوند. با منابع موجود در وزارت بهداشت می توان کاری کرد تا با ایجاد قدرت خرید بالا، حقوق مردم در حوزه سلامت بیشتر رعایت شود. زیرا در این صورت، علاوه بر اینکه فروشنده تبعیت بیشتری خواهد داشت، قیمت ها نیز کاهش پیدا کرده و کنترل ها شدیدتر خواهد شد، اما متاسفانه نتوانستم این مساله را انجام دهم و فکر می کنم دولت در سازمان برنامه و بودجه و هیات وزیران باید نگاه متفاوتی به این موضوع داشته باشند.

وزیر بهداشت با تاکید بر این که منابع نظام سلامت باید مثل آموزش و پرورش مشخص باشد، ادامه داد: در دنیا نیز همین گونه است و منابع نظام سلامت و آموزش و پرورش مشخص است. یعنی بحث تامین منابع این دو مقوله مهم را به اما و اگر و قیمت نفت و فروش نفت و این که پول باشد یا نباشد موکول نمی کنند. از سوی دیگر تمام کسانی که در نظام سلامت مشغول به کارر هستند اعم از پزشک، پرستار و پیراپزشک باید حقوق خود را دریافت کنند. در غیر این صور کیفیت و انگیزه کارشان کاهش پیدا خواهد کرد.

با توجه به این موضوع منابع پایداری باید در اختیار داشته باشیم. اگر این منابع وجود ندارند اصلا این سفره را پهن نمی کنیم، اما اگر منابع وجود دارند به اندازه ای که پول در اختیار داریم، مخلفات سر سفره قرار می دهیم. نمی توان این سفره را پهن و ۲۴ ساعت ارتزاق کرد، اما در زمان پرداخت صورت حساب وحشت زده شویم. در این دوره بسیار اذیت شدیم و صورت خود را با سیلی سرخ نگه می داشتیم. مردم هم نباید  در این جریان آسیب می دیدند که خدا را شکر تا این لحظه این اتفاق نیفتاد.

هاشمی با اشاره به این که صنعت دارویی کشور تحت فشار بوده و هست، خاطرنشان کرد: پرداخت نشدن معوقات یک ساله برای مجموعه تولیدی که هزینه اش روزانه است، مشکل زاست. بیمارستان ها به  شرکت های دارویی بدهکار هستند و بیمارستان ها نیز از بیمه ها طلبکارند. اما خوشبختانه مردم مشکلی ندارند و به راحتی به داروخانه مراجعه کرده و داروی خود را دریافت می کنند. در این میان کارخانه های داروسازی، شرکت های پخش دارو و صاحبان داروخانه ها بیش از همه متضرر می شوند که نمی توانند مطالبات خود را دریافت کنند. فرض کنید ۱۰ هزار میلیارد در سال به ما می دهند، این میزان پول از منابع عمومی تامین می شود که دو بخش دارد. یک بخش آن در نتیجه فروش نفت و یک بخش دیگر از مالیات حاصل می شود. اگر نظام سلامت را به مالیات که از ضمانت اجرایی بیشری برخوردار است وصل کنیم، مشکل تامین منابع نیز مرتفع می شود.

وی افزود: میزان مالیات هر ساله رو به افزایش بوده و یک منبع پایدار است. بنابراین به جای این که آن ۱۰ هزار میلیارد تومان را از قبل فروش نفت در اختیارمان قرار دهند، معادل آن و حتی ۹ هزار میلیارد تومان بدهند به شرط این که به یک منبع ثابت و همیشگی متصل باشد تا زمانی که مدیریت نظام سلامت در اختیارم قرار می گیرد، از وجود یک منبع پایدار اطمینان داشته باشم. هم اکنون در ازای خدماتی که مردم در طول هشت ۹ ماه دریافت کرده اند، از تامین اجتماعی پولی دریافت نکرده ام. در حالی که این خدمت را مردم و بیمه شدگان تامین اجتماعی دریافت کرده اند و حالا من بدهکار هستم.

پرداخت نشدن معوقات، کاهش پرداختی، سرنوشت شورای عالی بیمه و حضور در کابینه دوازدهم

وزیر بهداشت در خصوص این که چرا سازمان تامین اجتماعی معوقاتش را پرداخت نمی کند، عنوان کرد: چون متاسفانه بحث کارگری را به موضوع درمان گره زده ایم. اگر من هم در آن حوزه باشم، ممکن است رفتارم مشابه بعضی از دوستان باشد. مساله درمان برای کسی که متصدی آن بخش است، در رتبه دوم قرار دارد، چرا که دنبال حل مشکلات کارگری خود است و بنایش پرداخت مستمری و بازنشستگی است. هر وزیری به این فکر می کند که مشکلاتش را ابتدا در حوزه خودش رفع رجوع کند و بعد اگر مجالی حاصل شد به اولویت دوم رسیدگی کند. مساله پزشک و پرستار و داروخانه در آن بخش، مساله دوم است. آن ها می گویند ما از دولت طلبکار هستیم. دولت پول مان را بدهد تا ما هم پول شما را بدهیم. در این شرایط من نمی توانم این پاسخ را به کسانی که از آن ها دارو و تجهیزات پزشکی خریداری کرده ام، بدهم. امیدوارم این انفکاک صورت بگیرد و خوب بود وزارت تعاون و کار از رفاه اجتماعی و تامین اجتماعی جدا می شد.

هاشمی با بیان این که بیمه ها پاشنه آشیل نظام سلامت هستند، گفت: وجود یک بیمه خوب باعث ایجاد حس آرامش، آسایش و امنیت خاطر روانی در مردم می شود و از سوی دیگر حوزه ارائه خدمت از پزشک، پرستار، تامین کننده تجهیزات پزشکی و از همه مهمتر حقوق مردم  را ساماندهی می کند.

وی در بخش دیگری از صحبت هایش در خصوص سطح تحقق سیاست های ابلاغی در حوزه سلامت اظهار داشت: واقعیت این است که بخش هایی که به آن پرداختیم و از دوستانی که در این مسیر یاری گرمان بودند، تشکر می کنم. یکی از بندهای سیاست های ابلاغی این است که هزینه های پرداختی از جیب مردم کاهش پیدا کند. اگر دکتر روحانی همت به خرج نمی داد و ۱۱ میلیون را بیمه نمی کرد و در قالب طرح تحول سلامت نمی گفت از این بعد بیمارستان ها ملزم به تهیه تجهیزات پزشکی هستند و مردم نباید برای خرید تجهیزات پزشکی و نخ و سوزن و پروتز به خارج از بیمارستان مراجعه کنند، طبیعی است که پرداختی از جیب مردم افزایش پیدا می کرد. طبق آنچه که در سیاست های ابلاغی به آن اشاره شده باید به عدد ۳۰ درصد برسیم.، اما هم اکنون توانستیم از ۵۶ درصد به ۴۰ درصد دست پیدا کنیم که هنوز ۱۰ درصد با عدد یاد شده فاصله داریم. به ازای هر یک درصد به ۷۹۰ میلیارد تومان پول نیاز داریم تا ۴۰ درصد کاهش پیدا کند. بحث دیگر افزایش دسترسی، توسعه زیرساخت ها، بهداشت عمومی و کمک به نیازمندان بوده است که همگی آن ها به صورت رایگان بیمه شدند و خدمات رایگان در اختیارشان قرار گرفت.

وزیر بهداشت عنوان کرد: در بخشی که به قانونگذار ارتباط دارد، نمایندگان مجلس خواهند پرسید که شما لایحه آورده اید یا خیر. صادقانه بگویم علتش یکپارچه نبودن مدیریت حوزه سلامت است. وقتی قرار است لایحه ای به طور مثال از وزارت نفت، وزارت راه و شهر سازی به مجلس ببرید، خودتان هستید و خودتان، اما در حوزه سلامت تولیت یکپارچه نیست.  اولین حکمی که رهبری در آن به سیاست های کلی اشاره کردند این بود که تولیت سلامت یکپارچه شود. حالا می خواهیم یکپارچه کنیم. آن هم در شرایطی که یک تکه اش در وزارت کار و تعاون، یک تکه در وزارت دفاع، تکه ای دیگر در وزارت نفت و بخشی از آن در بنیاد شهید است. کسی هم حاضر نیست حوزه خود را رها کند. بنابراین باید به اجماع دست پیدا کرد، اما اجماع اتفاق نمی افتد، چون باید همگی به زیر چتر وزارت بهداشت بیایند. در این شرایط ممکن است این تصور در آن ها ایجاد می شود که شاید وزارت بهداشت قصد دارد حوزه خود را توسعه دهد، در حالی که این مساله در دنیا تجربه شده است. رهبری نیز که سیاست های ابلاغی را نوشتند و ابلاغ کردند، کارشناسی هایی روی آن انجام شد و عصاره آن تبدیل شد به سیاست ابلاغی نظام سلامت.

هاشمی خاطر نشان کرد: این ها کجا باید یکپارچه شوند؟ در سازمان برنامه و بودجه. وزارت بهداشت برای اجرای این امر پیشنهادات خود را مطرح کرده است، اما این که چرا این مساله اتفاق نمی افتد به هر حالا از بالا نیز باید اراده ای وجود داشته باشد. اگر فکر می کنیم مسیر مسیر علمی است، ما دیکته می کنیم. چرا باید با هم درگیر شویم.

وی در خصوص منتقل نشدن شورای عالی بیمه به وزارت بهداشت مطرح کرد: در مورد بیمه سلامت دولت موافقت نکرد، در حالی که کار دولت بود. مجلس با کلی مصیبت طرح انتقال بیمه سلامت را به وزارت بهداشت تصویب کرد، در حالی که به طور طبیعی این دولت بود که باید برای اجرای امر پیشقدم می شد. چون مشکل در دولت بود. از سوی دیگر در مجلس در مورد شورای عالی بیمه صحبت کردند. چون مهمتر است و طبق قانون و سیاست های ابلاغی نظام سلامت، سیاست گذاری در حوزه سلامت باید به عهده وزارت بهداشت باشد. مهمتر از شورای عالی بیمه کجاست؟ با رای شبهه ناک یکی از نمایندگان مجلس، شورای عالی بیمه به وزارت بهداشت منتقل نشد و اتفاقاتی افتاد. بنابراین این که چرا در زمان طرح بحث منابع پایدار و تجمیع بیمه ها ولوله ایجاد می شود، برمی گردد به همان بحث اول یعنی گره خوردن مسائل کارگری با مسائل رفاهی.

وزیر بهداشت با تاکید بر این که کشور باید بر مدار عقلانیت اداره شود، خاطرنشان کرد: اگر در برخی زمینه ها دانش ناقصی داشته باشیم، بهتر است ببینیم سایر نقاط دنیا چه اقداماتی در حوزه سلامت انجام داده اند. کشور ترکیه با همین مشکل مواجه بود. ۱۱ سال پیش چه کردند که امروز به این موفقیت ها در حوزه دست پیدا کردند؟ شاید در یک ساعت تصمیم گرفتند. حزب به دلیل این که هم اکثریت پارلمان و هم دولت را در اختیار داشت، نخست وزیر یا رئیس جمهور به هر دو وزیر حکم کرد که حق ندارید تصدی گری یا خرید کنید و یک مرتبه ۱۵۳ بیمارستان از بخشی به بخش دیگر منتقل کرد.

در عین حال منابع شان نیز پایدار است و بخش خصوصی شان را نیز تعریف کرده اند. در حالی که ما هنوز تعریف درستی از بخش خصوصی نداریم. هر زمان که می خواهیم در مورد بخش خصوصی اقدامی انجام دهیم، می بینیم هزار و یک مانع وجود دارد، اما همین بخش خصوصی را در صنعت،نفت ، ساخت نیروگاه، پتروشیمی و غیره مشخص کردیم، ولی وقتی می خواهد وارد حوزه سلامت شود، دچار تردید می شویم و نمی دانیم چه کنیم. البته درذهن بعضی از ما هنوز رسوبات افکار سوسیالیستی وجود دارد. یعنی فکر می کنیم همه چیز را باید رایگان ارائه کنیم و همه را هم باید دولت در اختیارمان قرار دهد و پول هم ندهیم. این وسط چه کسی آسیب می بیند؟ مردم. 

هاشمی در خصوص حضور خود در ترکیب کابینه دوازدهم عنوان کرد: آقای رئیس جمهور چند جلسه در این خصوص با من صحبت کردند. معتقدم همه باید به دکتر روحانی کمک کنند، زیرا بحث دولت دوازدهم آینده مردم و کشور عزیزمان است. هر کس که می خواهد کمک کند، باید خالصانه برای پیشبرد منافع ملی در کابینه دوازدهم تلاش کند. برای این امر نیز به ابزار و لوازمی نیاز داریم که اگرفراهم شود و مجلس نیز اراده کرده و خواست خداوند نیز باشد، حتما همراهی می کنیم. اما ابزارهای لازم همان چیزهایی است که اشاره کردم. اگر قرار باشد با نگرانی، ابهام و تحقق پیدا نکردن وعده ها چهار سال دیگر را سپری کنیم، فکر می کنم به مصلحت نباشد. به اعتقاد من موثر بودن مهم است و این که کجا باشی یا نباشی مهم نیست. اگر آدم فکر کند که موثر است و می تواند نیاز کشور را در حوزه تخصصی خود فراهم کند، باید از تمام وجودش مایه بگذارد و خدمت کند.

اعتبارات طرح تحول سلامت، قصور پزشکی و پرداختی پرستاران

وی در خصوص نقد منتقدانی که می گفتند طرح تحول سلامت ابتر مانده و به نتیجه نمی رسد، مطرح کرد: خیر، این صحبت منتقدان درست نبود. آن ها می گفتند مردم نیازمند به درمان را درمان نکنید چون بعدها هزینه ای بابت درمان خود نمی پردازند. در مورد دارو نیز همین طور بود و حتی می گفتند آن ها را بیمه هم نکنید. البته این طور نبود که خودسرانه و بدون در نظر گرفتن جوانب کار، نیازمندان را بیمه کنیم و مراکز درمانی و بهداشتی را توسعه ببخشیم. به هر حال ردیف هایی در مجلس به همین مساله تخصیص داده شد و تصور ما نیز این بود که ردیف های مصوب به طور کامل به طرح تحول سلامت اختصاص داده می شود و خزانه نیز قادر به پرداخت آن است.

شاید روسا و بالادستی ها تصور نمی کردند که به مشکل ادامه تحریم ها بربخورند و فکر می کردند در همان شش ماه یا سال اول مذاکرات هسته ای به نتیجه مطلوبی دست پیدا کنند، اما نشد. ضمن این که تصور نمی کردند قیمت نفت ناگهان بیش از دو سه برابر و از ۱۲۰ دلار به زیر ۲۵ دلار کاهش پیدا کند. اگر قرار به پذیرفتن حرف منتقدان باشد که اصلا نباید دست به هیچ کاری بزنیم. بحث بحران دارو نیز مطرح بود و والدین و بچه های مردم به دلیل کمبود دارو با مشکل مواجه بودند. بسیاری از همین افراد به دکتر احمدی نژاد معترض بودند که چرا یارانه نقدی پرداخت کردی و غیر نقدی پرداخت نکردی که شاید مهمترین آن سلامت بود. در عین حال منتقد این مساله نیز بودند که این یک یارانه جدید است. حالا کدام حرف را باور کنیم؟ بنابراین آن حرف با این انگیزه درست نبود، اما این که منابع حتما باید پایدار باشند، چیزی است که از روز اول به آن اعتقاد داشتیم و داریم.

وزیر بهداشت در ادامه گفتگو به میزان اعتباری که به طرح تحول سلامت اختصاص پیدا کرده بود اشاره کرد و گفت: طبق مصوبه مجلس آن هم نه در این دولت بلکه در دولت قبل، باید ۱۰ درصد هدفمندی یارانه به طرح تحول سلامت اختصاص پیدا می کرد. یعنی از ۴۸ هزار میلیارد تومان، چهارهزارو ۸۰۰ میلیارد تومان باید به این طرح اختصاص می دادند. کار را که شروع کردیم،  با یک بدهی حدود پنج هزار و ۵۰۰ میلیارد تومانی مواجه بودیم که این رقم را سازمان مدیریت در آن زمان قبول کرد و هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان آن را پرداخت کردند. یعنی حدود شش هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان در اختیار وزارت بهداشت قرار دادند. پس از آن چهار هزار و ۸۰۰ میلیارد تومان را باید به ما پرداخت می کردند، اما دولت پولی نداشت که پرداخت کند.

در مجموع کل پولی که به طرح تحول سلامت اختصاص پیدا کرد، ۱۲ هزار میلیارد تومان است. مقداری هم البته به سازمان های بیمه گر پرداخت کردند. من جواب همکاران منتقدی را می دهم که روز اول معتقد بودند کار را شروع نکنید. بالاخره ما هم کار را شروع نمی کردیم، این پول خرج می شد. اجازه بدهید این پول صرف سلامت مردم شود. ما را متهم می کنند، اما خوشحالم عده ای که هیچ بیمه ای نداشتند، حالا دفترچه بیمه درمانی دارند و دغدغه ها و هزینه های درمانی شان کاهش پیدا کرده است. بنابراین طبق گفته دکتر روحانی باید طرح ادامه پیدا کند، اما به یک منبع مالی پایدار متصل باشد. در عین حال  به نظر من حتما باید در هزینه ها کنترل هایی صورت گیرد.

وی در پاسخ به این سوال که آیا دکتر روحانی نیز معتقد به تخصیص منابع پایدار به طرح تحول است، خاطرنشان کرد: بله در مورد همه چیز صحبت شده است. دستورهایی که دکتر روحانی در این حوزه داده اند، به نظر من در هیچ حوزه دیگری داده نشده است. برای ادامه کار نیز صحبت هایی نیز مطرح شده و قرار است تصمیم های لازم را در این مورد اتخاذ کنند.

هاشمی هزینه صرف شده در نظام سلامت را با سایر  حوزه ها مقایسه کرد و اظهار داشت: در قبال ۱۲ هزار میلیاردی که برای اجرای طرح تحول سلامت به وزارت بهداشت تخصیص پیدا کرده است، دولت پس از اجرای این طرح سالانه ۱۵ هزار میلیارد تومان بابت خرید گندم می پردازد. در این بخش نیز قبول داریم که باید هزینه کرد، اما قصدم پاسخگویی به دوستانی است که می گفتند ای کاش طرح تحول سلامت را اجرا نمی کردید. پس از آن در حوزه های مختلف مثل بازنشستگی ببینید دولت چقدر هزینه کرده است. تا قبل از سال ۹۶،  میزان اعتبارات آموزش و پرورش، از ۱۴ هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان به ۳۱ هزار و ۶۰۰ میلیارد افزایش پیدا کرد. بنابراین در تمامی حوزه ها دولت هزینه کرد، اما یک عده ای غیر منصفانه این طرح ملی را به طرح پزشکان منتسب کردند که پول حاصل از این طرح روانه جیب پزشکان خواهد شد، در حالی که بر اساس نظرسنجی های وزارت اطلاعات، خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران،  سازمان صدا و سیما، مرکز ملی آمار ایران و مراکز معتبر، بیش از ۷۰ درصد مردم از اجرای طرح تحول رضایتمندی داشتند. بعضی ها در مقام نائب رئیس مجلس در دوره قبل گفتند که یک چهارم اعتبارات دولت به طرح تحول سلامت اختصاص پیدا کرده است، در حالی که با صرف ۱۲ هزار میلیارد تومان در طول این این سه سال آرامش بر بخش بهداشت و درمان مردم حاکم شده است.

وزیر بهداشت عنوان کرد: بارها گفته ام حاضرم در مورد طرح تحول سلامت و اقداماتی که در حوزه بهداشت و در دوره ها و دولت های مختلف انجام نشده است، با هر کسی که مایل است مناظره کنم. اعتبارات حوزه بهداشت ۸۰ درصد افزایش پیدا کرد و با این روند، مراقبت از ایرانیان را که در حد روستاها و در طول ۳۰ سال متوقف مانده بود را به مراکز شهرها و حاشیه شهرها کشاندیم. هزاران مرکز بهداشتی و خانه بهداشتی احداث شد. این ها را که ساختیم گفتند این ها که  بهداشت نیست. گفتیم پس موضوع پالم، آب های معدنی چه بود؟

وی در خصوص واردات روغن پالم به کشور گفت: در شروع کار دولت یازدهم،  آقایان ۷۵۰ هزار تن روغن پالم وارد کشور می کردند که این رقم را به ۳۵۰ هزار تن رساندیم. طبق آمارهایی در اختیارم گذاشته اند، هم اکنون چیزی در حدود ۴۲۰ هزار تن روغن پالم وارد کشور می شود. کاری که دولت انجام داد این بود که تعرفه پالم را افزایش داد و گفت مدام اعلام نکنیم که برای واردات پالم مجوز دریافت کنید. تعرفه اش که افزایش پیدا کند، میزان واردات نیز کاهش پیدا می کند. البته نمی توان واردات پالم را ممنوع کرد چرا که بدون پالم نمی توانید بستنی و یا برخی مواد خوراکی دیگر تهیه کنید.

هاشمی ادامه داد: در مورد دارو فراموش کرده ایم چه بحرانی وجود داشت؟ فراموش کرده ایم بیمارستان هایمان چه وضعیتی داشتند؟ ۴۰ هزار تخت بیمارستانی آهنی که از نیم قرن پیش در بیمارستان ها بودند را جایگزین کرده و هتلینگ آن ها را ارتقا دادیم. دو میلیون و نیم متر مربع را نوسازی و بازسازی کرده و ۲۴ هزار تخت بیمارستانی را وارد چرخه درمان کردیم. توجه به درمان نیازمردم بود. چند دهه است با مواد مخدر مبارزه می کنیم؟ چقدر شهید دادیم. وزارت بهداشت باید به دارو و درمان می پرداخت. از هر کجا که شروع می کردیم می گفتند که چرا از اینجا شروع کردی؟ از بهداشتم شروع می کردیم باز هم می گفتند که چرا از بهداشت شروع کردی؟ 

وزیر بهداشت در مورد قصور پزشکان عنوان کرد: از این که پخش «در حاشیه پزشکی» از صدا و سیما متوقف شد، تشکر می کنم. با انتقاد مشکلی ندارم اما با سیاه نمایی چرا و این برنامه نمونه سیاه نمایی بود. البته امیدوارم به شکل دیگری ظهور و بروز پیدا نکند و طوری نباشد که از در بیرون نکنیم و از پنجره وارد شود. همان طور که می دانید یک پایه درمان اعتماد است. اگربه پزشک تان اعتماد نداشته باشید، بسیاری از درمان های صورت گرفته ممکن است ثمر بخش نباشند. معتقدم عده ای بنای شان بر این است که سرمایه های اجتماعی کشور را از بین ببرند و گروه های مختلف را رو در روی هم قرار دهند. یکی از سرمایه های اجتماعی کشور، جامعه پزشکی است. مقابل هم قرار دادن آن ها و بزرگ کردن عیب و ایرادشان ضرر زدن به نظام سلامت و مردم است. کشیدن بخیه توسط آن پزشک کار اخلاقی نبود. در چنین مواردی می توان به دستگاه قضا مراجعه و دادخواهی کرد. بیشترین هجمه از سوی گروه ها به من وارد شده است، اما اعتقاد دارم برای حفظ حقوق مردم است که اینجا هستیم. حقوق مردم این است که مورد بی مهری قرار نگیرند.

وی درمورد عدالت محور نبودن پرداخت ها به جامعه پرستاری در قبال پزشکان افزود: انتقاد را قبول دارم، ولی متاسفانه عده ای معدود کارشان از نقد گذشته و به عناد کشیده شده است.  در حوزه پرستاری عده ای دنبال پزشک ستیزی هستند که اشتباه است. اگر همین کار را جامعه پزشکی نسبت به پرستاران انجام دهد، همه نسبت به مامایی و بالعکس، با این روند کارنامه برون داد موفقی نخواهند داشت. همه این ها یک تیم هستند. در مورد پرداخت ها، بی عدالتی بین خود جامعه پزشکی وجود دارد  و متخصصان نسبت به یکدیگر درآمدهای متفاوتی دارند، ولی این نظام پرداختی است که بنای آن از ۳۰ سال پیش گذاشته شده است. واقعا در گذشته کار خوبی کردند که گفتند هر چقدر مریض ویزیت یا عمل کردی، به همان اندازه پول پرداخت می کنیم. در حوزه پزشکی هر تصمیمی گرفته می شود، الی ماشالله مدعی وجود دارد.  تغییر نظام پرداخت کار راحتی نیست. شاید خریدار بیمه است که همه چیز را به فروشنده دیکته می کند. اگر بیمه نظامی قدرتمند پیدا کند، می توان در سال های آتی امیدوار بود که نظام پرداخت نیز منسجم تر شود.

هاشمی ادامه داد: اما مهمتر از آن بحث عرضه و تقاضاست. اگر در رشته ای کمبود وجود داشته و متقاضی زیاد باشد؛ طبیعی است که خریدار همواره به دنبال فروشنده باشد. یا در رشته دیگری فروشنده به دنبال خریدار است. پرستاران یک حقوقی دارند که مثل سایر کارمندان دولت ثابت است. حالا شاید دولت بخواهد برای این دسته از افراد به دلیل سختی شغلی که دارند، امتیازات ویژه ای در نظر بگیرد.

یک دریافتی دیگر نیز به نام کارانه دارند  که از محل درآمد کل بیمارستان حاصل می شود. یعنی اگر پزشک در بیمارستان حضور داشته باشد، بیمار  به داروخانه، اتاق عمل و رادیولوژی مراجعه می کند و درآمدی ایجاد می شود. کسانی که می خواهند این رابطه را بهم بزنند متوجه نیستند که اگر پزشک در بیمارستان حضور نداشته باشد، بیمارستان هم درآمدی ندارد. بنابراین بخشی از درآمد حاصله از بیمارستان بین پرستاران توزیع می شود. ما دو و نیم تا سه برابر این را اضافه کردیم، اما هنوز هم بین گروه های مختلف اختلاف ناشی از درآمد پزشک و پرستار وجود دارد و چاره آن نیز اصلاح نظام پرداخت، افزایش فارغ التحصیلان در رشته هایی که دچار کمبود هستیم و به کارگیری یک بیمه کارآمد است.

دریافتی پزشکان عمومی، مالیات دخانیات و تعرفه های پزشکی

وی در مورد پرداختی به پزشکان عمومی گفت: رقمی که هم اکنون به پزشکان عمومی پرداخت می کنیم، رقم خوبی است که به طور متوسط هفت میلیون تومان می شود. البته در جاهایی میزان دریافتی پزشکان چهار میلیون تومان است و دریافتی برخی دیگر در مرز بلوچستان یا منطقه زابل هیرمند ۱۰ یا ۱۱ میلیون تومان است. ممکن است عده ای تحت فشار خانواده وارد رشته پزشکی شده باشند، در حالی که به رشته دیگری علاقه دارند. آمارهایی که در این زمینه ارائه می شود، آمارهای درستی نیست. کار را که شروع کردیم، دریافتی پزشک در استان سیستان و بلوچستان یک میلیون ۶۰۰ هزار تومان بود، وقتی رسید به عدد هفت و هشت، تصورم این بود که پس آمار ۱۵ هزار و ۲۰ هزار پزشک عمومی بیکار درست است، اما پس از بررسی متوجه شدم دوهزار و ۵۰۰ یا سه هزار نفر آمده اند. بنابراین این تفاوت ها حاکی از این است که یا بیکار نیستند یا آمارها درست نیستند یا شغلی انتخاب کرده اند که درآمدش بیشتر از آن عدد و رقمی است که مطرح شده است.

وزیر بهداشت درمورد ماندگاری پزشکان متخصص در مناطق محروم خاطرنشان کرد: شرایط نسبت به گذشته بسیار بهتر شده است. به استان سیستان و بلوچستان علاقه ویژه ای دارم و به اعتقاد من بیش از سایر استان های کشور مستحق توجه در همه حوزه ها از جمله بهداشت و درمان است. شاید جالب باشد که بدانید بیشترین هزینه و خدمتی که ایجاد شده است، در این استان است. البته به ۵۰ درصدی که فکر می کردیم در سیستان و بلوچستان به آن دست پیدا کنیم، هنوز نرسیده ایم. در مناطقی حتی پزشک حضور نداشت، اما هم اکنون ۱۵ تا ۲۰ پزشک حضور دارند. در هیرمند حدود ۱۲ متخصص، جراح و متخصصان زنان و در زابل بیش از ۶۰ متخصص و فوق تخصص مشغول فعالیت هستند. هر چند برخی همکاران گله مند بودند و بعد از ظهرها مطب می زدند که گفتیم این کار را انجام ندهند و به جایش پرداختی شان را افزایش می دهیم، ولی در خدمت مردم باشید و یکی دو ماهه پول تان را پرداخت می کنیم، اما هم اکنون معوقات برخی از آن ها ۱۰ ماه است عقب افتاده و اینجاست که کارمان ایراد پیدا کرده و ایجاد نارضایتی می کند. حالا این وسط چند نفر هم پیدا شوند و توی سر ما بزنند که واقعا دردناک است.

هاشمی در ادامه صحبت هایش در پاسخ به این سوال که در برنامه ششم توسعه، برنامه ای برای حضور بیشتر متخصصان در مناطق محروم تدوین شده است، عنوان کرد: در برنامه ششم خیر منبع جدیدی دیده نشده است، اما در مورد سیگار در همه دنیا هزینه مواد، ابزار و اقدامات آسیب رسان را افزایش می دهند که کمتر مورد استفاده افراد جامعه قرار گیرد. اگر سیگار ارزان باشد، مشتری اش هم زیاد است و به تبع آن مردم بیشتر مصرف می کنند،  بیمار می شوند و هزینه درمان افزایش پیدا می کند. در این حالت باید عوارض یا مالیات سیگار را باید افزایش داد تا مردم به راحتی قادر به خرید آن نباشند. در مورد پفک، چیپس و نوشابه نیز این موضوع صدق می کند. نمی توان با ایجاد نظارت های شدید مردم را از مصرف موارد آسیب رسان منع کرد. اگر عوارض سیگار افزایش داده شود، حوزه سلامت حتی یک ریال نیز به منابع دیگر نیاز ندارد.

وی ادامه داد: برخی می خواهند ما را متهم کنند که پول زیاد می خواهیم، در حالی که این طور نیست. حرف مان این است که اگر بیماری ایجاد می کنید، هزینه اش را نیز پرداخت کنید. چرا باورتان شده است که زیاد هزینه می کنید؟ ایران در سطح دنیا و در خصوص هزینه کردن پول در بخش سلامت، رتبه ۱۲۲  را به خود اختصاص داده است. رتبه ایران از نظر سلامت در دنیا ۷۹ است. یعنی بقیه کشورها در این بخش در حال هزینه کردن هستند و نباید باورمان شود که خیلی هزینه پرداخت می کنیم، این طور نیست و هنوز راه زیادی پیش روی مان است. خواهشم این است که در مورد حوزه سلامت موضوعات جدی گرفته شود و حتما به تجربه بشری توجه شده و از حاشیه سازی خودداری شود. بعضی از دوستان اقتصادی و خدمات، علاقه ای به خرج کردن ندارند. برخی این طور تصور می کنند که در دوران خدمت خود با ساخت پلی اثری از خود به جای بگذارند، اما سلامت جز اولویت های شان نیست. از دکتر روحانی تشکر می کنم که با دست خالی از طرح تحول سلامت حمایت و اعلام کرد که این طرح را به جهت این که اهمیت ویژه ای برای سلامت مردم قائل است در دولت دوازدهم نیز ادامه خواهد داد.

وزیر بهداشت در پاسخ به این سوال که چرا مجلس در برابر افزایش مالیات دخانیات مقاومت می کند، خاطرنشان کرد: می گویند با بالا بردن عوارض سیگار، میزان قاچاق دخانیات افزایش پیدا می کند. وقتی با افزایش عوارض میزان قاچاق بالا می رود، یعنی یک جای کار ایراد دارد. اگر این توجیه درست باشد، نباید در مورد هیچ کالایی عوارض وضع کنیم. چرا در مورد سیگار این طور صحبت می کنید؟ چرا به ما می رسید این حرف ها را می زنید. در مورد مصرف دخانیات ۷۰ کشور را مطالعه کرده و دریافته اند که با افزایش عوارض میزان قاچاق کاهش پیدا می کند. قاچاق در همه کشورها وجود دارد، اما در ایران بیش از اندازه است.

هاشمی در خصوص افزایش تعرفه ها گفت: برمی گردیم به همان بحث اول. اقتصاد در حوزه سلامت باید با مدل علمی اش تعریف شود. این کار را در بقیه حوزه ها انجام داده ایم اما بخش در سلامت نه. مثلا قیمت تمام شده خدمت برای یک تخت بیمارستانی در تهران ۲۰۳ هزار تومان است و قیمت آن را بیمه به عنوان خریدار محاسبه و اعلام می کند. بابت این تخت بیمه چقدر به وزارت بهداشت پرداخت می کند؟ ۱۳۰ هزار تومان. برای مابه التفاوت آن چه اتفاقی می افتد؟ کسری است که مدام بالا می آورد و سیستم ورشکست می شود. حرف ما در تعیین نرخ در بخش دولتی این است که شما نمی خواهد سود بدهی. بالاخره باید این جا را اداره کنم.

حساب کنید ببینید در سازمان برنامه قیمت تمام شده این خدمت ارائه شده من چقدر است. همان را بدهید و سودش را هم نمی خواهم تا بتوانم آن را اداره کنم. در بخش دولتی این مشکل وجود دارد، اما در بخش خصوصی معتقد هستم وقتی تعرفه ها را سرکوب می کنیم هیچ وقت بخش خصوصی در حوزه سلامت سرمایه گذاری نمی کند که در این صورت مدل ارائه خدمت همان مدل سوسیالیستی می شود. وقتی یک کلینیک یا پنج کلینیک در یک شهر داشته باشی البته اگر نظارت درست باشد که تقاضای القایی ایجاد نشده و کار بیجا انجام نشود، حتما عرضه بیش از تقاضا خواهد بود و طبیعی است که قیمت ها کاهش پیدا می کند. در واقع این نظام عرضه و تقاضاست که قیمت را تعیین می کند. 

                                                            

وی در پاسخ به این سوال که آیا سازمان های بیمه گر توان پرداخت تعرفه ها را دارند یا خیر، بیان کرد: آن ها هم تصمیم گیرنده هستند، ولی بالاخره از هر طرف می کشی از طرف دیگر کم می آوری. به من می گویید شما خدمت ارائه بده، بعد می گویید چون بیمه نمی تواند تامین کند، بنابراین قیمت این لیوان که تمام شده اش ۱۰ تومان است را به تو به قیمت دو تومان می دهم. هر روز هم از این نوع لیوان تهیه کن و به من بده. یا باید کیفیت آن را کاهش دهد یا بعد از مدتی اصل خدمت زیر سوال می رود. زیرا سرانه را برای آن بیمه به شکل درستی تعریف نکرده ایم. 

در مورد سرانه، آن بخش را که مربوط به درآمد عمومی است باید درست تعریف شود یا این که باید با مردم صادقانه رفتار کنیم و بگوییم نداریم. خدمات پزشکی ما ارتقا پیدا کرده است، باید سهم بیمه ات را افزایش بدهی.  اگر قبلا شش درصد پرداخت می کردی، الان باید هفت درصد بدهی. مردم را از خدمت محروم نکنیم. یا مردم بدهند یا حکومت، ولی کاری کنیم که نظام اقتصادی بر بنگاه ها حاکم باشد. هیچ فرقی بین دستگاه تحت مدیریت من با دستگاه تحت نظر دیگران وجود ندارد. چطور جاده می کشیم عوارض را جای دیگری تعیین کرده و کاری می کنند که برگشت سرمایه گذار تضمین شده باشد، اما در بهداشت و درمان این کار را نمی کنند. این واقعا منصفانه نیست.

نظرات شما

[کد امنیتی جدید]