کشف پاشنه آشیل سرطان

براساس گزارش BBC، این نشانگرها می‌توانند به بدن در هدف‌گرفتن سلول‌های سرطانی و نابودی آن کمک کنند. اما این تکنیک شخصی‌سازی شده که مقاله آن در نشریه ساینس منتشر شده‌است، بسیار پرهزینه است و تاکنون روی انسان مورد آزمایش قرار نگرفته‌است.

دیگر دانشمندان می‌گویند ایده اصلی این تکنیک می‌تواند کاربردی باشد، اما پیچیده‌تر از آن است که بتوان آن را به واقعیت تبدیل کرد.

با این همه دانشمندان دانشگاه کالج لندن که با پشتیبانی مرکز پژوهش‌های سرطانی بریتانیا این پروژه را اجرا کرده‌اند،‌می‌گویند کشف آنها می‌تواند اساس و پایه درمان‌های جدید سرطان باشد و امیدوارند بتوانند این درمان را تا دو سال آینده روی بیماران بیازمایند. تکنیک درمانی آنها برپایه تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای است تا براساس داده‌های به دست آمده درمان متناسب هر فرد را ارائه دهند.

تا پیش از این تکنیک دفاعی در برابر سرطان،‌ هدایت سیستم ایمنی بدن به سوی سلول‌های سرطانی بود تا سلول‌ها توسط خود بدن بیمار از بین بروند، اما واکسن‌های ضد‌سرطان بی‌کفایتی خود را تاکنون به اثبات رسانده‌اند، شاید به این دلیل که این داروها بدن را برای دنبال کردن هدف‌های نادرست هدایت می‌کنند.

مشکل اینجاست که سرطان از سلول‌های مشابهی ساخته نشده‌است،‌ این سلول‌ها توده‌ای آشفته از جهش‌های ژنتیکی هستند به طوری‌ که نمونه‌‌های سلولی به دست آمده از قسمت‌های مختلف یک تومور رفتارهای متفاوتی از خود نشان می‌دهند. این سلول‌ها شبیه به درختی رشد می‌کنند که تنه اصلی آن جهش‌های ژنتیکی است و این جهش‌ها هریک در شکل یک شاخه در جهت‌های متفاوت رشد می‌کنند. این پدیده به غیریکنواختی سرطان شهرت دارد.

محققان در مطالعه جدید شیوه‌ای را برای شناسایی جهش‌های تنه که موجب تغییر آنتی‌ژن‌ها می‌شوند، کشف کرده‌اند. آنتی‌ژن‌ها پروتئین‌هایی هستند که از سطح سلول‌های سرطانی بیرون می‌آیند. به گفته چارلز سوانتون از دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس، این شیوه درمانی بسیار هیجان‌انگیز است زیرا اکنون می‌توانیم آنتی‌ژن تومورها که در تمامی سلول‌های سرطانی موجودند را اولویت‌بندی و سپس هدف‌گیری کنیم،‌ این همان پاشنه آشیل سرطان است.

دو رویکرد درمانی براساس این تکنیک قابل اجرا خواهد‌بود،‌تولید واکسنی مخصوص هر بیمار که سیستم ایمنی فرد را برای ردیابی آنتی‌ژن‌ها آموزش می‌دهد، و شکار سلول‌های ایمنی که از توانایی هدف‌گیری جهش‌های سرطان‌زا برخوردارند، افزایش تعداد آنها در آزمایشگاه و سپس بازگرداندن دوباره آنها به درون بدن بیمار.

منبع:همشهری آنلاین