مقایسه الگوی هجایی در زبان های فارسی و روسی
هرچند هجا جزو واحدهای معنادار زبان به شمار نمی رود ولی زبان شناسان می دانند که هجا نقش های کاربردی عمده ای را در زبان ایفا می کند که مهم ترین آنها شکل دهی و سازماندهی نظام آوایی زبان است. هر زبانی ساخت های (الگوهای) هجایی ویژه و محدودیت های مختص خود را برای ترکیب و استفاده از آواها در سطح هجا دارد.
علاوه بر این نیز باید یادآور شد که زبان ها معمولاً به حفظ قوانین هجایی خود تمایل دارند. به همین جهت نیز ساخت های هجایی از معدود اجزای زبانی هستند که معمولاً در فرآیند وام گیری بین زبانی وارد نمی شوند؛ بنا براین، می توان گفت بخشی از تفاوت های آوایی موجود بین زبان های مختلف در تفاوت های هجایی آنها ریشه دارد.
این موضوع در حالی است که هجا با توجه به کارکرد اصلی خود، یعنی سازماندهی نظام آوایی زبان ها، به طور مستقیم با یادگیری نظام آوایی زبان ارتباط دارد. دانشمندان ایرانی در مقاله ای با محوریت همین موضوع، ساخت های هجایی پرکاربرد و معمول در زبان های روسی و فارسی را مقایسه کرده اند.
نتایج بررسی نشان میدهد که زبان روسی در این زمینه از تنوع ساختی بیشتری در مقایسه با زبان فارسی برخوردار است و یکی از مهم ترین این تفاوت ها که معمولاً برای زبان آموزان ایرانی مشکل ایجاد می کند، وجود خوشه های هم خوانی سنگین در آغازه کلمات و هجاها و بسامد بالای کلمات چندهجایی در زبان روسی است.
منبع: هادی بهارلو، سونیا سادات محمودیان، 1394، بررسی تطبیقی هجا و ساخت های هجایی معمول در زبان های روسی و فارسی. مجله جستار های زبانی ، سال ششم، شماره 25.