بررسی نقش اضطراب در کیفیت کار پرستاران

اضطراب یکی از مسایل بحرانی زندگی کاری در سیستم بهداشتی، درمانی است و موجب افزایش مشکلات سلامتی، کاهش کیفیت زندگی کاری و کیفیت کار می شود. به همین جهت نیز دانشمندان در مطالعه ای علمی برای بررسی ارتباط اضطراب آشکار و پنهان با کیفیت زندگی کاری در پرستاران بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1393 دست زدند.

 این پژوهش که به سبک توصیفی- تحلیلی صورت گرفت، از نوع مقطعی بوده و بر روی 654 پرستار انجام شد. در گردآوری داده ها از پرسش نامه اشپیل برگر و کیفیت زندگی کاری استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی شامل آزمون شاپیرو ویلک، من ویتنی، کروسکال والیس و ضریب همبستگی اسپیرمن در نرم افزار SPSS18 انجام شد.

 یافته های دانشمندان نشان دهنده وجود میانگین اضطراب آشکار بیشتر از اضطراب پنهان و در محدوده متوسط بود. سطح کیفیت زندگی کاری نیز (14/94 ± 84/24) بود. همچنین بین کیفیت زندگی با اضطراب آشکار و اضطراب پنهان همبستگی وجود داشت. ارتباط معناداری بین اضطراب آشکار با شغل دوم، تعداد فرزند و اضطراب پنهان با جنسیت، وضعیت تاهل، شغل دوم و کیفیت زندگی کاری با وضعیت استخدامی، شغل دوم، وسیله نقلیه وجود داشت.

به این ترتیب مسئولان این پروژه نتیجه گیری کردند که کاهش میزان اضطراب آشکار و پنهان با افزایش کیفیت زندگی کاری همراه است. لذا، بایستی یکی از اولویت های اصلی مدیران بیمارستان اتخاذ راهکارهای مناسب، جهت کاهش اضطراب در محیط کار و ارتقا کیفیت زندگی کاری باشد تا شرایط لازم جهت بهبود کیفیت ارائه خدمات پرستاری فراهم گردد.

منبع: علی وفایی نجار، مهدی یوسفی، الهه هوشمند، حبیب اله اسماعیلی، فروزان اشرف نژاد، 1394، بررسی ارتباط اضطراب آشکار و پنهان با کیفیت زندگی کاری در پرستاران بیمارستان های آموزشی. مجله پایش ، سال چهاردهم، شماره 5 (پیاپی 93).

لینک منبع