کد خبر : 105327 چهارشنبه 22 مرداد 1399 - 09:08:23
روکش-پلیمری-برای-کاشت-ایمپلنت-استخوانی

محققان در مطالعات اخیر خود دریافتند؛

روکش پلیمری برای کاشت ایمپلنت استخوانی

سیناپرس: محققان در مطالعات اخیر خود به روکش پلیمری برای کاشت ایمپلنت استخوانی دست یافتند که می‌تواند در اتصال بهتر به بافت استخوانی موثر باشد ضمن آنکه موجب کاهش میزان عفونت در ایمپلنت‌ها می‌شود.

 به تازگی پوشش پلیمری برای استفاده روی ایمپلنت‌های پروتز تیتانیومی ساخته شده که می‌تواند از ساییدگی توده استخوانی جلوگیری کرده و همچنین به جلوگیری از پس زدن ایمپلنت در بدن کمک کند. نتایج این پروژه در نشریه Polymers به چاپ رسیده است.

بر اساس اطلاعات منتشر شده، ایمپلنت‌های تیتانیومی با نانوساختارهای سه بعدی شاخه‌دار موسوم به دندریمر پوشش داده شده‌اند که به‌عنوان پلی میان تیتانیوم و استخوان عمل می‌کند. این پوشش همچنین حاوی موادی است که تشکیل بافت جدید در سطح پروتز را تسهیل می‌کند.

به گفته محققان، این مولفه موجب تضمین کاشت موفق پروتز در بدن می‌شود که این‌کار با تسهیل اتصال اجزاء بدن به پروتز صورت می‌گیرد ضمن آنکه پوشش ایمپلنت فلزی با دندریمر موجب بهبود چسبندگی سلول‌ها به سطح تیتانیوم می‌شود و زیست‌انطباقی ایمپلنت را بهبود می‌دهد.

از این فناوری می‌توان برای تجهیزاتی نظیر پروتز کامل فک، لگن، زانو و همچنین کاشت دندان استفاده کرد. به گفته محققان، این فناوری می‌تواند عمر ایمپلنت‌های قابل کاشت در بدن را که حدود ۱۰ سال عمر دارند، افزایش دهد.

روشی که محققان در این پروژه به کار بردند موجب بروز ویژگی‌های منحصر به فردی در ایمپلنت‌ها می‌شود که در نهایت، یک ساختار یکپارچه و زیست‌سازگار را به وجود می‌آورد که باعث سایش کمتر می‌شود. همچنین امکان کنترل ترکیب شیمیایی داروی مورد استفاده در ایمپلنت فراهم می‌شود که با این کار می‌توان مانع از عفونت و پس‌زدن ایمپلنت شد.

محققان بخش‌هایی از پروتئین‌هایی که بدن به‌صورت طبیعی برای تشویق اتصال ایمپلنت به استخوان تولید می‌کند، نظیر فیبرونکتین را در این دندریمرها به کار گرفتند. این مولکول‌ها موجب ترغیب رشد سلول‌های استخوانی در اطراف ایمپلنت می‌شود. وجود دندریمر که ساختار شاخه‌ای دارد در این فرآیند بسیار موثر است، شاخه‌ها می‌توانند به بافت استخوان قلاب شده و به همین دلیل، اتصال بین بافت و ایمپلنت تقویت می‌شود.

بر اساس اعلام ستاد نانو، در این پروژه محققان دانشگاه مالاگا، مرکز نانوپزشکی و زیست‌فناوری اندلس و موسسه فناوری جزایر قناری مشارکت دارند.

هرگونه کپی برداری و انتشار مطالب از خبرگزاری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد.
نظرات شما

[کد امنیتی جدید]