در پی کاوش در یک سایت ۶۰۰ ساله در سیبری:
کشف مقبره جنگجوی باستانی با سلاحی ناشناخته

تیمی از باستان‌شناسان در جمهوری ساخا (Sakha) روسیه، گوری متعلق به یک جنگجوی چندصدساله را کشف کرده‌اند که شامل یک سلاح تیغه‌دار غیرمعمول، کمان و تیر، و تجهیزات سوارکاری است. این گور که به‌طور موقت به قرن‌های پانزدهم تا هفدهم میلادی تاریخ‌گذاری شده، تصویری از زندگی مردم ساخا پیش از گسترش اولیه روسیه در شمال‌شرق سیبری و در آغاز آن دوره ارائه می‌دهد.

به گزارش سیناپرس، جالب‌ترین یافته در حفاری های اخیر این سایت تاریخی، سلاحی است که به‌سادگی در دسته‌بندی‌های شناخته‌شده سلاح‌های سنتی یاکوت جای نمی‌گیرد. تیغه متمایز و دسته کوتاه غیرمعمول آن نشان می‌دهد که ممکن است شکلی میانی میان نیزه جنگی سنتی و شمشیر بلند باشد.

این گور در نزدیکی روستای کیی در ناحیه تاتا (Tatta) یاکوتیا و در محلی به نام کوخایی کشف شد. کاوش توسط تیمی از مؤسسه تحقیقات علوم انسانی و مطالعات بومیان شمال، وابسته به شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، انجام گرفت. گور شامل بقایای اسکلتی یک مرد بود که با اشیایی مرتبط با جنگ، سوارکاری و آیین‌های تدفینی همراه شده بود.

از جمله یافته‌ها می‌توان به کمان و تیر، سلاح تیغه‌دار، چاقویی در غلاف، شلاق، زین، رکاب‌های چوبی و یک دیگ آهنی اشاره کرد که در داخل آن بقایای غذای تدفینی نیز قرار داده شده است. ترکیب سلاح‌ها و تجهیزات سوارکاری نشان می‌دهد که متوفی با اشیایی به خاک سپرده شده که هویت او را به‌عنوان سوارکار و احتمالاً جنگجو بازتاب می‌دهد. با این حال، جزئیات دقیق زندگی او، از جمله مشارکت احتمالی در جنگ، همچنان نامشخص است. تاریخ‌گذاری موقت گور بر اساس ویژگی‌های باستان‌شناختی به قرن‌های پانزدهم تا هفدهم انجام شده و برای تعیین دقیق‌تر گاه‌نگاری، به تحلیل‌های آزمایشگاهی بیشتر نیاز است.

متمایزترین شیء یافت‌شده، سلاحی آهنی با تیغه‌ای بیش از چهل سانتی‌متر طول و کمی بیش از سه سانتی‌متر عرض است. به گفته مؤسسه پژوهشی، شکل این سلاح به‌ویژه برای وارد آوردن ضربات فشاری متمرکز مناسب به نظر می‌رسد و کارکرد جنگی را پیشنهاد می‌کند. با این حال، این سلاح با سایر سلاح‌های تیغه‌دار تاریخی شناخته شده تفاوت دارد. دسته آن حدود چهل‌وپنج سانتی‌متر طول دارد که به‌مراتب کوتاه‌تر از دسته‌های نیزه‌های سنتی منطقه است. انتهای دسته کمی پهن‌تر شده و روکشی از پوست درخت غان دارد که ظاهراً در محل گرفتن سلاح با یک دست قرار گرفته است.

این جزئیات پژوهشگران را به این فرضیه سوق داده که سلاح ممکن است موقعیتی میانی میان نیزه جنگی و شمشیر بلند داشته باشد. باستان شناسان به‌جای معرفی شیء به‌عنوان نوعی کاملاً جدید، در حال بررسی رابطه نسبت‌ها و ساخت غیرمعمول آن با فرم‌های شناخته‌شده سلاح‌های باستانی هستند. برای بررسی بیشتر طراحی، تیم باستان‌شناسی قصد دارد با آهنگران همکاری کند تا یک نمونه جدید بازسازی شده از سلاح تولید شود. این فرآیند می‌تواند نحوه نگهداری، تعادل و استفاده از سلاح را روشن‌تر سازد.

گفتنی است در حال حاضر و با فرا رسیدن فصول سرد سال در منطقه، مرحله اولیه کاوش به پایان رسیده و بقایای این مرد جنگجو و آثار همراه به آزمایشگاه مؤسسه پژوهشی منتقل شده‌اند. از جمله پرسش‌های باقی‌مانده می‌توان به تاریخ دقیق گور، ساخت و کارکرد تیغه غیرمعمول، و اهمیت اشیای همراه اشاره کرد.

دیگ آهنی و غذای تدفینی نیز ممکن است اطلاعاتی درباره آیین‌های تدفین ارائه دهند، در حالی که اجزای چوبی و پوست درخت غان حفظ‌شده فرصتی برای بررسی نحوه ساخت تجهیزات فراهم می‌آورند. هویت مرد همچنان ناشناخته است، اما اشیای دفن‌شده در کنار او تصویری بسیار دقیق از تجهیزات یک سوارکار در جامعه باستانی این منطقه حفظ کرده‌اند؛ از جمله سلاحی که جایگاه آن در تاریخ تسلیحات سیبری هنوز به‌طور کامل روشن نشده است.

مترجم: احسان محمدحسینی
منبع: arkeonews

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا