مرگ رومن رولان

 او تحصیلات خویش رادر رشته تاریخ به پایان رساند و در تاریخ موسیقی تخصص پیدا کرد؛ با این حال به ادبیات علاقه خاصی داشت. از این جهت با نوشتن دو رشته نمایش‏نامه‏های جدید دراماتیک درصدد برآمد که سطح تئاتر فرانسه را بالا برد ولی این نمایش‏نامه ‏ها چندان توفیق نیافت. بنابراین دست از داستان نویسی کشید و به تهیه و نوشتن شرح حال و بیوگرافی بزرگان جهان دست زد. رولان در اوایل قرن بیستم شرح زندگی بتهوون آهنگ‏ساز شهیر آلمانی و میکل آنژ مجسمه ‏ساز هنرمند ایتالیایى را منتشر ساخت و به شهرت و افتخار رسید.

گذشته از هنرمندان و بزرگان واقعی، وی به نوشتن شرح حال هنرمندان خیالی نیز دست زد و با ارائه اثر معروف ژان کریستُف، کاری متفاوت ارائه داد. رومن رولان پس از شروع جنگ جهانی اول راهی سوئیس شد و در سال 1916م به دریافت جایزه ادبی نوبل نائل گردید. وی در اواخر عمر به اندیشه‏های عرفانی شرق، به خصوص هندیان متمایل گشت و از طرفداران مهاتما گاندی، رهبر آزادی هند گردید.

رولان هنگامی که بازار سیاست در اروپا از نو رونق گرفت، به اصول کمونیسم متمایل شد و کوشید که میان اندیشه‏های فیلسوفان هند و مبانی سیاست شوروی توافقی برقرار سازد، پس در سال 1927م رسماً کمونیست را پذیرفت. در عین حال دنباله کار ادبی را رها نکرد و در همان سال‏ها، رمان جان شیفته را در هفت جلد منتشر کرد. رومن رولان از نادرترین نویسندگان فرانسه است که در فرهنگ فرانسه، در رشته موسیقی‏شناسی تاثیر فراوان داشته است. علاقه وافر او به آزادی و بشردوستی، وی را بر آن داشته بود که از زمان جنگ جهانی اول به بعد، همه کوشش خود را در راه صلح و منافع مشترک مردم دنیا به کار بَرَد.

آثار آخر عمر رولان، حاکی از برگشت به دوستی‏ها و محبت‏های عهد جوانی است. او از پیروی و تقلید از دیگر سبک‏ها گریزان بود. سبک او یکنواخت و ساده بود تا جایی که یک دست و بی‏تنوع به نظر می‏رسید هرچند نشانه هایی از تغزل در آن به چشم می‏خورد. رومن رولان سرانجام در 30 دسامبر 1944 م در 78 سالگی درگذشت.

منبع:راسخون