کودکان و خطرات ترافیکی

کودکان می بایستی از سنین پایین بتوانند با خطرات ترافیکی آشنا شوند و به همین دلیل نیز محققان ایرانی به بررسی های علمی جدیدی دست زده اند که در این پژوهش نقش تحول جنبه هایی از کنش های اجرایی، شامل توانایی حل مسئله، جست و جوی دیداری و حافظه دیداری در انتخاب مکان عبور ایمن و خطرناک بررسی شده است.

نتایج نشان دادند سن، قوی ترین پیش بین انتخاب مسیر عبور و مرور بود و از مجموعه کنش های اجرایی نیز فراخنای دیداری ارقام به طور معناداری انتخاب مسیر را پیش بینی می کرد

طرح پژوهش حاضر تحولی توصیفی است و جامعه آن را کلیه دانش آموزان مقطع دبستان مناطق 1 و 2 شهر اصفهان در سال تحصیلی 90-89 تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه برداری در دسترس 140 نفر از سه گروه سنی (8، 9 و 11 ساله) انتخاب شدند.

برای ارزیابی درک خطر، از تکلیف شناسایی مکان ایمن و خطرناک عبور از خیابان (فرایند استاندارد ارزیابی آمپوفو بوتینگ و تامسون، 1991) و برای ارزیابی توانایی حل مسئله، جست و جوی دیداری و حافظه دیداری به ترتیب آزمون های برج لندن (شلیس، 1982)، قطار کردن رنگ و شماره (لورنته و دیگران، 2009) و فراخنای دیداری ارقام (مبتنی بر آزمون فراخنای ارقام وکسلر) استفاده شد.

داده های پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس چند متغیری و ضریب رگرسیون گام به گام تحلیل شدند. نتایج نشان دادند سن، قوی ترین پیش بین انتخاب مسیر عبور و مرور بود و از مجموعه کنش های اجرایی نیز فراخنای دیداری ارقام به طور معناداری انتخاب مسیر را پیش بینی می کرد. نتایج این مطالعه از نقش مهارت های شناختی در تحول درک خطرات ترافیکی حمایت کردند؛ بنابراین، برنامه های آموزش ایمنی باید بر اساس سطح توانایی شناختی کودکان طراحی شوند.

منبع: محبوبه هاشمی جوزدانی، زهرا طبیبی، حسین کارشکی، 1394، نقش کنش های اجرایی در تحول درک خطرات ترافیکی کودکان. فصلنامه روانشناسی تحولی: روانشناسان ایرانی، سال دوازدهم، شماره 45.

لینک منبع