در حوزه تشریح تعامل هنری ــ فکری ایران و عثمانی در دوره قاجار می توان گفت شاهنامهنگاری، نقالی، نگارگری و ادبیات فارسی در ارکان حکومتی دولت عثمانی و اجتماعی آنها نفوذ زیادی داشت.
