در سال ۲۰۱۳ تنها در انگلستان در حدود ۲.۴ میلیارد لیتر آب معدنی مصرف شد و تا سال ۲۰۱۴ این رقم به بیش از ۲.۶ میلیارد لیتر رسید .در حالی که همین آب از طریق لوله کشی به خانه ها منتقل می شود هر بطری آب ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ برابر هزینه بیشتری نسبت به آب لوله کشی دارد. باید دید که آیا مصرف این آب ها به صرفه ,سالم تر و کم خطر تر از مصرف آب لوله کشی خانه هاست؟ به خصوص اینکه تحقیقات نشان می دهند به طور قطع ردپای وجود کربن در این نوشیدنی ها دیده می شود.
طبق گزارش های منتشر شده هر بطری که حاوی نیم لیتر آب معدنی است در حدود ۸۲.۸ گرم CO2 دارد , از طرف دیگر نرخ بازیافت در سراسر دنیا رو به افزایش است اما به عنوان مثال در کشور آمریکا تنها نیمی از بطری ها بازیافت می شوند که این موضوع باعث بوجود آمدن نگرانی های شدید محیط زیستی در مورد مصرف آب های معدنی شده است.
راه حل چیست؟
بسیاری از کارشناسان و حامیان محیط زیست مهتقدند نخریدن آب معدنی بهترین راه حل این مشکل است. لازم به ذکر است که هنوز هیچ دلیل محکمی مبنی بر مفید بودن و سالم تر بودن این آب ها نسبت به آب لوله کشی وجود ندارد پس چرا باید از این آب ها استفاده کرد ؟
دو سوم آب لوله کشی منازل از آب های سطحی ( رودخانه ها , دریاچه ها ) و مابقی آن توسط آب های زیر زمینی ( چاه ها و قنات ها ) تامین می شود و این آب ها طبق استاندارد های سختگیرانه ای تصفیه می شوند .روفسور پال یانگر معتقد است فرایند هایی که آب لوله کشی جهت تصفیه شدن طی کرده , مصرف این آب ها را بی خطر و سالم تر از مصرف آب معدنی می کند.
۹۹.۹۷ درصد از آب آشامیدنی که وارد لوله ها می شود توسط ناظران و بازرسان به صورت مستقیم کنترل و نمونه گیری می شود این در حالی است که فرایند تولید و بسته بندی آب های معدنی به این شکل نیست.
نکته بعدی وجود کلر در آب لوله کشی است که بدون ایجاد هیچ گونه تغییری در مزه آب آن را در برابر باکتری های گوناگون مقاوم می سازد , گفتنی است در صورتی که شما طعم کلر را احساس می کنید با قرار دادن آب به مدت نیم ساعت در درون یخچال می توانید هر گونه مزه احتمالی را از میان ببرید. به بیان دکتر یانگر نگرانی های موجود از وجود استروژن در آب های لوله کشی نیز کاملا بی اساس بوده و هیچ سندی از وجود این ماده در آب های تصفیه شده وجود ندارد.
نتایج آزمایش های انجام شده روی ۱۰۰۰ نفر در شهر بلفست نشان می دهد که افراد شرکت کننده بعد از مصرف آب لوله کشی و آب معدنی نمی توانستد هیچ گونه فرقی از لحاظ طعم , خلوص و تازه بودن میان این دو قائل شوند. آب معدنی از آب چاه ها و قنات ها تامین می شود و حتی قابلیت تصفیه شدن و حذف برخی عناصر مثل آهن از آن وجود دارد اما مصرف بالای این آب ها از بازاریابی و تبلیغات شرکت های تولید کننده و ارائه دهنده این محصولات و همچنین کم کاری مصرف کنندگانی که به جای استفاده از بطری های چند بار مصرف و پر کردن آن ها با آب شیر از آب های معدنی استفاده می کنند ناشی می شود.