جایزه زیست ایران
به گزارش مرکز روابطعمومی و اطلاعرسانی معاونت علمیوفناوری ریاستجمهوری، چهارمین نمایشگاه ارزیابی دستاوردهای فعالان حوزه زیستفناوری و معرفی برترینهای زیستفناوری ایران ضمن نمایش پتانسیلهای بالقوه کشور در زمینه علم و فناوری، گامی مؤثر در ایجاد تحرک و رونق اقتصادی در پی خواهد داشت و این نمایشگاه با شناسایی و تشویق فعالان علم و فناوری در زمینه تبدیل علم به فناوری و در نهایت اشتغالزایی و افزایش تولید داخلی مؤثر خواهد بود.
اهداف برگزاری مراسم جایزه زیست ایران عبارتند از:
*تحقق دستیابی به ۳% بازار جهانی در سال ۱۴۰۴
*ایجاد روحیه رقابت سالم در بین فعالان حوزه زیستفناوری
*هدایت فعالیتها به سمت اولویتهای کشور
*شناسایی، معرفی و تشویق فعالان زیستفناوری.
در این رقابت ملی، در هریک از حوزههای کشاورزی، پزشکی، صنعتی، تجهیزات، محیطزیست، برترینهای شرکتها (نوپا، تولیدی و صنعتی)، فناوری و مرکز رشد که بیشترین سهم را در اتصال حلقههای زنجیره ارزش زیستفناوری از مرحله تولید دانش تا ثروت (در عرصههای داخلی و بینالمللی) داشتهاند معرفی شده و از آنها طی مراسمی با حضور مقامات بلندپایه کشور در اختتامیه برگزاری نمایشگاه زیستفناوری ایران با اهدای تندیس و جوایز قدردانی میشود.
آغاز ثبتنام این نمایشگاه، ۲۴ تیر ماه سال جاری بود و پایان ثبتنام و تکمیل پرونده برای شرکت در جشنواره نیز ۳۰ مرداد ۹۶ تعیین شده است و اسامی برگزیدگان و برترینها، همزمان با برگزاری نمایشگاه زیستفناوری در ۲۹ شهریور ماه اعلام خواهد شد.
علاقهمندان جهت کسب اطلاعات بیشتر میتوانند به آدرس http://irbiotech.com مراجعه کنند.
زیستفناوری (Biotechnology)، را در یک تعریف کلی بهکارگیری اندامگان یا ارگانیسم یا فرآیندهای زیستی در صنایع تولیدی یا خدماتی دانستهاند. تعریف ساده این پدیده نوین عبارت است از دانشی که کاربرد یکپارچه زیستشیمی، میکروبشناسی و فناوریهای تولید را در سامانههای زیستی، به دلیل استفادهای که در سرشت بین رشتهای علوم دارند مطالعه میکند. در تعریف دیگری از بیوتکنولوژی چنین آمده است:
فنونی که از موجودات زنده برای ساخت یا تغییر محصولات، ارتقاء کیفی گیاهان یا حیوانات و تغییر صفات میکروارگانیسمها برای کاربردهای ویژه استفاده میکنند. بیوتکنولوژی به لحاظ ویژگیهای ذاتی خود دانشی بین رشتهای است. کاربرد این گونه دانشها در مواردی است که ترکیب ایدههای حاصل در طی همکاری چند رشته به تبلور قلمرویی با نظام جدید میانجامد و زمینهها و روششناسی خاص خود را دارد و در نهایت حاصل برهمکنش بخشهای گوناگون زیستشناسی و مهندسی است. زیستفناوری در اصل هستهای مرکزی و دارای دو جزء است: یک جزء آن در پی دستیابی به بهترین کاتالیزور برای یک فرآیند یا عملکرد ویژه است و جزء دیگر سامانه یا واکنشگری است که کاتالیزورها در آن عمل میکنند.
کاربردهای سنتی بیوتکنولوژی شامل اصلاح نباتات و دام، تهیه نان، ماست و پنیر بوده است و پس از آن تولید پادزیستها (آنتی بیوتیکها)، انسولین انسانی و اینترفرون علوم آزمایشگاهی و هماکنون با پیدایش فناوری DNA نوترکیب، دستکاری ژنها و انتقال ژن از یک موجود زنده به دیگری یا به عبارت دیگر مهندسی ژنتیک، ظرفیت بهرهگیری از این فناوری به a;g فزایندهای افزایش یافته است.
غزال غضنفری