نتایج یک کارآزمایی بالینی نشان می‌دهد مصرف روزانه یک‌هزار میلی‌گرم ویتامین C ممکن است به بهبود بقا در افراد مبتلا به اختلالات خونی پیش‌سرطانی و کاهش خطر پیشرفت بیماری کمک کند؛ یافته‌ای امیدوارکننده که البته برای تأیید آن به مطالعات گسترده‌تر نیاز است.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران دانشگاه کپنهاگ دانمارک و مؤسسه ون آندل در یک کارآزمایی بالینی فاز دوم، تأثیر مصرف ویتامین C را بر ۱۰۹ فرد مبتلا به اختلالات خونی پیش‌سرطانی یا برخی بدخیمی‌های خونی کم‌خطر بررسی کردند. این بیماری‌ها می‌توانند در برخی موارد به سرطان خون حاد میلوئیدی (AML) منجر شوند.
نتایج این مطالعه که در نشریه علمی Cancer منتشر شده است، نشان داد افرادی که روزانه یک‌هزار میلی‌گرم ویتامین C خوراکی دریافت کرده بودند، در یک تحلیل اکتشافی طی سه سال پیگیری، در مقایسه با گروه دریافت‌کننده دارونما، ۶۵ درصد خطر مرگ کمتری داشتند.
همچنین در گروه مصرف‌کننده ویتامین C، پنج نفر به سرطان‌های خونی تهاجمی‌تر مبتلا شدند، در حالی که این تعداد در گروه دارونما ۹ نفر بود؛ هرچند این تفاوت به دلیل تعداد محدود شرکت‌کنندگان از نظر آماری معنادار نبود.
پژوهشگران برای توضیح این اثر احتمالی به نقش ویتامین C در عملکرد آنزیمی به نام TET2 اشاره می‌کنند. این آنزیم در تنظیم فعالیت ژن‌ها و حفظ عملکرد طبیعی سلول‌های خونی نقش دارد و اختلال در عملکرد آن با برخی بیماری‌های پیش‌سرطانی خون مرتبط است. به نظر می‌رسد ویتامین C بتواند به حفظ فعالیت این آنزیم کمک کند، هرچند این سازوکار در کارآزمایی حاضر مستقیماً اندازه‌گیری نشده است.
از دیگر یافته‌های مطالعه، افزایش کمتر برخی نشانگرهای التهابی در گروه دریافت‌کننده ویتامین C و بازگشت سطح این ویتامین به محدوده طبیعی در افرادی بود که پیش از مطالعه با کمبود آن مواجه بودند.
در حال حاضر، برای برخی اختلالات خونی پیش‌سرطانی مانند سیتوپنی کلونال با اهمیت نامشخص (CCUS)، درمانی برای جلوگیری قطعی از تبدیل بیماری به سرطان خون وجود ندارد و بیماران معمولاً تحت پایش مستمر قرار می‌گیرند.
با وجود نتایج امیدوارکننده، پژوهشگران تأکید می‌کنند این یافته‌ها هنوز برای توصیه مصرف ویتامین C با هدف پیشگیری از سرطان خون کافی نیست. برای مشخص شدن اثربخشی و ایمنی این روش، انجام کارآزمایی‌های بالینی گسترده‌تر، به‌ویژه مطالعات فاز سوم، ضروری است.