پسوریازیس به‌عنوان یک اختلال التهابی شایع و بدون درمان قطعی، زندگی میلیون‌ها نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. یافته‌های تازه نشان می‌دهد که یک مکمل تغذیه‌ای در دسترس ممکن است راهی تازه برای کنترل علائم این بیماری بگشاید و امید تازه‌ای برای بیماران ایجاد کند.
به گزارش سیناپرس، پژوهش‌های جدید حاکی از آن است که مکمل رایج ویتامین B5 می‌تواند در کاهش علائم پسوریازیس مؤثر باشد. این بیماری پوستی شایع که درمان قطعی شناخته‌شده‌ای ندارد، باعث ایجاد لکه‌های خارش‌دار و پوسته‌پوسته روی زانوها، آرنج‌ها، پوست سر و تنه می‌شود و گاه با درد، اختلال خواب و کاهش تمرکز همراه بوده و شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است. دانشمندان دریافتند که پانتتین، مشتق ویتامین B5، از بروز پسوریازیس در موش‌ها جلوگیری کرده و در یک کارآزمایی کوچک روی بیماران انسانی نیز نتایج امیدبخشی نشان داده است. این یافته‌ها امید به یافتن روشی مکمل برای مدیریت این بیماری التهابی را افزایش می‌دهد.
پژوهشگران چینی دریافتند که پانتتین با تأثیر بر سلول‌های ایمنی تخصصی دخیل در ایجاد التهاب عمل می‌کند.مطالعه آن‌ها مسیری متابولیکی را شناسایی کرده که می‌تواند چگونگی بروز پسوریازیس را توضیح داده و راه را برای درمان‌های جدید این بیماری و سایر اختلالات خودایمنی بگشاید. تمرکز پژوهش بر سلول‌های دندریتیک بود (سلول‌هایی که با فعال‌سازی سلول‌های T و آزادسازی سیگنال‌های شیمیایی التهاب‌زا، سیستم ایمنی را هماهنگ می‌کنند). هنگامی که این سلول‌ها بیش‌فعال می‌شوند، به نظر می‌رسد در بروز بیماری‌های خودایمنی از جمله پسوریازیس نقش دارند.
محققان این تیم مطالعاتی مشاهده کردند که آنزیم‌هایی به نام وانین‌ها در سلول‌های دندریتیک بیماران مبتلا به پسوریازیس و چندین بیماری خودایمنی دیگر در سطوح بالاتری حضور دارند. این آنزیم‌ها پانتتین را به ویتامین B5 تجزیه می‌کنند که بدن برای تولید انرژی سلولی به آن نیاز دارد. با این حال، افزایش فعالیت وانین‌ها سطح پانتتین را کاهش داده، تولید کلسترول را بالا می‌برد و باعث بیش‌فعالی سلول‌های دندریتیک می‌شود. بازگرداندن سطح پانتتین این روند را معکوس کرد، تجمع کلسترول را کاهش داد و فعالیت این سلول‌های ایمنی را سرکوب نمود.
دکتر وی-نا ژانگ (Dr Wei-Na Zhang)، یکی از نویسندگان اصلی مطالعه از آزمایشگاه کلیدی دولتی تحلیل زیست‌پزشکی در پکن (State Key Laboratory of Biomedical Analysis in Beijing)، تأکید کرد که این پژوهش اهمیت فرآیندهای متابولیک در تنظیم عملکرد ایمنی را برجسته می‌سازد. پانتتین هم‌اکنون به‌عنوان مکمل تغذیه‌ای در دسترس است و اغلب برای تلاش در کاهش سطح کلسترول خون به دلیل تأثیرش بر سنتز کلسترول مصرف می‌شود.
در آزمایش‌های انجام‌شده روی موش‌ها، درمان با پانتتین از بروز پسوریازیس جلوگیری کرد و به تسکین علائم بیماری کمک نمود. پژوهشگران سپس مزایای احتمالی آن را در یک کارآزمایی کوچک شامل ۲۴ بیمار مبتلا به پسوریازیس بررسی کردند. همه شرکت‌کنندگان یک پماد دریافت کردند و نیمی از آن‌ها علاوه بر آن قرص‌های پانتتین نیز مصرف نمودند. پس از ۱۲ هفته، افرادی که مکمل اضافی دریافت کرده بودند بهبودی در علائم خود نشان دادند و این نتایج به‌ویژه در بیمارانی که در ابتدا سطح کلسترول بالایی داشتند، امیدبخش‌تر بود.
دکتر ژانگ این یافته‌ها را شواهد تشویق‌کننده‌ای از پتانسیل پانتتین به‌عنوان درمان کمکی توصیف و تأکید نمود کارآزمایی صرفاً برای نشان دادن امکان‌پذیری آن طراحی شده و نه برای اثبات قطعی سازوکار اثر آن در انسان. پژوهشگران همچنین اعلام کردند که مطالعات بیشتری برای تأیید نتایج و تعیین این‌که آیا پانتتین می‌تواند به گزینه‌ای درمانی مفید تبدیل شود، ضروری است. هرچند این یافته‌ها مسیر تازه‌ای برای پژوهش در زمینه پسوریازیس می‌گشاید، اما به دلیل کوچک بودن کارآزمایی انسانی، این مکمل هنوز نمی‌تواند به‌عنوان درمان اثبات‌شده یا درمان قطعی در نظر گرفته شود.
در خاتمه تاکید می شود افراد مبتلا به پسوریازیس باید پیش از مصرف هرگونه مکمل همراه با داروهای تجویزی، با متخصص مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنند.
شرح کامل این مطالعات در آخرین شماره مجله پزشکی تجربی (Journal of Experimental Medicine) منتشر شده و در اختیار محققان قرار دارد.