دستورالعملهای جدید انجمن سکته مغزی آمریکا بر آغاز سریع توانبخشی پس از سکته مغزی تأکید دارند و توصیه میکنند این روند پس از پایدار شدن وضعیت بیمار و در حالت ایدهآل ظرف ۴۸ ساعت آغاز شود. این دستورالعملها همچنین بر شخصیسازی برنامه توانبخشی و توجه به سلامت روان، مشکلات خواب، درد و بازگشت فرد به زندگی روزمره تأکید میکنند.
به گزارش سیناپرس، طبق دستورالعملهای جدید، توانبخشی باید در بیمارستان و به محض پایدار شدن وضعیت بیمار— و در حالت ایدهآل ظرف ۴۸ ساعت پس از سکته— آغاز گردد. این دستورالعملها همچنین بر شخصیسازی توانبخشی سکته مغزی بر اساس علائم و وضعیت سلامت روان فرد تأکید دارند.
«لوری گیج ریچاردز»، نویسنده اصلی این دستورالعمل و دانشیار دانشگاه یوتا، در یک بیانیه خبری گفت: «توانبخشی سکته مغزی پیچیده است. سکته میتواند بسیاری از مهارتهایی را که افراد برای زندگی روزمره به آنها متکی هستند تحت تأثیر قرار دهد؛ حتی عادیترین فعالیتها نیز نیازمند همکاریِ همزمانِ چندین توانایی جسمانی، شناختی و ارتباطی هستند.»
ریچاردز افزود: «تدوین دستورالعملهای توانبخشی نیز به همان اندازه پیچیده است، زیرا هر مورد سکته مغزی منحصربهفرد است. هر فرد با مجموعهای متفاوت از چالشها روبرو میشود. روند بهبودی برای همه یکسان نیست و مراقبتها باید متناسب با نیازهای هر فرد شخصیسازی شوند.» سکته مغزی ممکن است برای هر کسی در هر سنی رخ دهد.
این دستورالعملها همچنین غربالگری سلامت روان را برای تشخیص افسردگی، اضطراب و سایر مشکلاتی که میتوانند مانع روند بهبودی شوند، توصیه میکنند.
محققان گفتند که بیماران همچنین برای بازگشت به زندگی روزمره خود، از جمله شروع شغل، فرزندپروری، از بین بردن مشکلات خواب و درد و حتی سازگاری با تغییرات جسمی، به کمک نیاز دارند.
محققان تأکید میکنند که یک تیم مراقبتی چندرشتهای هماهنگ برای توانبخشی مؤثر پس از سکته مغزی بسیار مهم است، که به طور بالقوه شامل متخصصان مغز و اعصاب، پرستاران توانبخشی، کاردرمانگران، فیزیوتراپیستها، آسیبشناسان گفتار و زبان، مددکاران اجتماعی و روانشناسان میشود.
به نقل از مهر، دستورالعملها میگویند بهبودی ممکن است ماهها تا سالها طول بکشد، بدون هیچ نقطه پایانی مشخص. علاوه بر این، بهبودی یک فرد شبیه بهبودی فرد دیگر نخواهد بود.
ریچاردز گفت: «بهبودی پس از سکته مغزی چیزی بیش از قویتر شدن از نظر جسمی و بازیابی تواناییها است. این یک فرآیند مداوم است که شامل مقابله با تغییرات عاطفی پس از یک رویداد مهم سلامتی، سازگاری با چالشهای جدید و حرکت به جلو با حس تازهای از هدف و تابآوری میشود.»