پژوهشگران با استفاده از مدلسازی رایانهای و شبیهسازی شرایط حین جراحی تعویض کامل مفصل زانو نشان دادهاند که اندازهگیری فاصله مفصل بهتنهایی نمیتواند اطلاعات کاملی درباره وضعیت رباطهای زانو ارائه دهد و تفسیر این اندازهگیریها باید با توجه به زاویه خمشدن زانو انجام شود.
به گزارش سیناپرس، تنظیم بافت نرم یکی از عوامل مهم در ایجاد پایداری مناسب پس از تعویض کامل مفصل زانو (TKA) است. با این حال، نحوه ارتباط میان وضعیت رباطها و تغییر فاصله میان اجزای مفصل در جریان ارزیابیهای حین عمل همچنان بهطور کامل مشخص نیست.
در این مطالعه، پژوهشگران یک مدل اجزای محدود اختصاصی از زانوی تحت عمل تعویض مفصل ایجاد کردند تا تأثیر آزادسازی یا سفتکردن رباطهای جانبی زانو بر فاصله مفصل را بررسی کنند. رباط جانبی داخلی (MCL) و رباط جانبی خارجی (LCL) با استفاده از مدلهای الاستیک غیرخطی شبیهسازی شدند و میزان کشش اولیه این رباطها نیز در شرایط مختلف تغییر داده شد.
محققان سپس با اعمال نیروهای واروس و والگوس معادل ۵ نیوتنمتر، تغییر فاصله بخش داخلی و خارجی مفصل را در سه وضعیت کشیدگی کامل، خمشدن ۶۰ درجه و خمشدن ۹۰ درجه بررسی کردند. نتایج این شبیهسازی با اندازهگیریهای فلوروسکوپی انجامشده روی یک زانوی واقعی نیز مقایسه شد و روندهای بهدستآمده با یافتههای بیومکانیکی پیشین مطابقت داشت.
نتایج نشان داد پاسخ فاصله مفصل به تغییرات رباطی، یکسان و خطی نیست و به جهت اعمال نیرو و میزان خمشدن زانو وابستگی دارد. این اثر در بخشهای مختلف مفصل نیز تا حدی به یکدیگر مرتبط بود.
در زاویه ۹۰ درجه خمشدن زانو، آزادسازی گسترده رباط جانبی داخلی در شرایط اعمال نیروی والگوس، فاصله بخش داخلی مفصل را تا حدود ۸۵ درصد افزایش داد. همچنین آزادسازی گسترده رباط جانبی خارجی هنگام اعمال نیروی واروس، فاصله بخش خارجی مفصل را حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد افزایش داد.
در مقابل، زمانی که زانو کاملاً در حالت کشیده قرار داشت، حساسیت فاصله مفصل به تغییرات رباطی بسیار کمتر بود و در برخی شرایط کمتر از ۱۰ درصد گزارش شد. همچنین آزادسازی رباطها در مقایسه با سفتکردن به همان میزان، تغییرات بسیار بزرگتری در فاصله مفصل ایجاد کرد.
به گفته پژوهشگران، این یافتهها نشان میدهد که اندازهگیری فاصله مفصل الزاماً اطلاعاتی یکتا و کامل درباره عملکرد رباطها ارائه نمیکند. در نتیجه، استفاده صرف از فاصله مفصل برای تنظیم بافت نرم در جراحی تعویض کامل زانو میتواند محدودیتهایی داشته باشد.
این مطالعه بر اهمیت تفسیر وابسته به میزان خمشدن زانو در ارزیابیهای حین عمل تأکید میکند و میتواند به درک دقیقتر رفتار رباطها و بهبود رویکردهای تنظیم بافت نرم در جراحی تعویض مفصل زانو کمک کند.
این پژوهش توسط ویدا شمساسفندآبادی، سروش صادقنژاد، مصطفی رستمی و فرزام فرهمند انجام شده و در مجله Scientific Reports منتشر شده است.
گزارش:نداجوادهراتی