نماد سایت خبرگزاری سیناپرس

اگر والدین شما ۱۰۰ سال عمر کنند،آیا شما هم عمر طولانی خواهید داشت؟

نتایج یک مطالعه گسترده نشان می‌دهد فرزندان افراد صدساله، در مقایسه با افرادی که والدینشان طول عمر کوتاه‌تری داشته‌اند، با خطر کمتری برای مرگ، بیماری‌های قلبی‌عروقی و فشار خون بالا مواجه هستند.

به گزارش سیناپرس به نقل از ScienceAlert، پژوهشگران در یکی از جامع‌ترین مطالعات انجام‌شده درباره ارتباط طول عمر والدین و سلامت فرزندان، داده‌های سه مطالعه طولانی‌مدت را بررسی کرده‌اند.

این پژوهش که در نشریه JAMA Network Open منتشر شده، اطلاعات ۲۳۱۹ فرزند افراد صدساله را با گروهی شامل ۲۷۰۳ نفر که والدینشان طول عمر استثنایی نداشتند، مقایسه کرده است. این سه مطالعه در آمریکا و بریتانیا انجام شده‌اند.

نتایج نشان داد افرادی که دست‌کم یکی از والدینشان تا ۱۰۰ سالگی یا بیشتر زندگی کرده است، در هر سن مشخص، ۴۲ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار دارند. همچنین خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی‌عروقی در این افراد ۳۳ درصد و خطر ابتلا به فشار خون بالا ۳۲ درصد کمتر گزارش شد.

پژوهشگران همچنین دریافتند مشکلات مرتبط با افزایش سن در فرزندان افراد صدساله معمولاً دیرتر بروز می‌کند. به‌طور میانگین، شروع فشار خون بالا حدود پنج سال دیرتر و مرگ حدود سه سال دیرتر از گروه مقایسه‌ای رخ داده است.

این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سیگار کشیدن، مصرف الکل، فعالیت بدنی، رژیم غذایی، سطح تحصیلات و وضعیت اقتصادی-اجتماعی همچنان مشاهده شد. پژوهشگران بر همین اساس احتمال می‌دهند عوامل زیستی و ژنتیکی در طول عمر استثنایی برخی خانواده‌ها نقش داشته باشند.

با این حال، مطالعه نشان نداد که فرزندان افراد صدساله الزاماً از خطر پایین‌تر ابتلا به سرطان برخوردارند. همچنین کاهش خطر سکته مغزی در همه گروه‌های مورد بررسی یکسان نبود.

پژوهشگران تأکید می‌کنند این یافته‌ها به معنای بی‌اهمیت بودن سبک زندگی نیست. تغذیه مناسب، فعالیت بدنی و سایر رفتارهای سالم همچنان برای افزایش طول عمر و حفظ سلامت اهمیت دارند. این مطالعه تنها نشان می‌دهد افرادی که در خانواده‌های دارای طول عمر استثنایی متولد شده‌اند، ممکن است از برخی مزیت‌های زیستی برخوردار باشند که به آنها در سالم‌تر ماندن و طولانی‌تر زندگی کردن کمک می‌کند.

پژوهشگران معتقدند مطالعه خانواده‌هایی که اعضای آنها عمر بسیار طولانی دارند می‌تواند به شناسایی سازوکارهای زیستی مؤثر بر سالمندی سالم کمک کند؛ سازوکارهایی که در آینده شاید بتوان از آنها برای توسعه روش‌های درمانی با هدف افزایش طول عمر سالم استفاده کرد.

مترجم:نداجوادهراتی

خروج از نسخه موبایل