پژوهشگران مؤسسه کارولینسکا در مطالعهای ۱۵ ساله دریافتند فاصلههای طولانی میان وعدههای غذایی در سالمندان ۷۸ ساله و بالاتر با افزایش سریعتر بیماریهای مزمن ارتباط دارد؛ یافتهای که میتواند نگاه عمومی به فواید روزهداری متناوب را تغییر دهد.
به گزارش سیناپرس، روزهداری متناوب در سالهای اخیر به یکی از محبوبترین الگوهای غذایی برای کاهش وزن، کنترل قند خون و بهبود سلامت تبدیل شده است، اما نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد این شیوه ممکن است برای همه گروههای سنی سودمند نباشد.
پژوهشگران در مطالعهای که نتایج آن در نشریه Journal of Internal Medicine منتشر شده، دریافتند سالمندانی که بین وعدههای غذایی خود فاصلههای طولانی، حدود ۱۴ تا ۲۴ ساعت، داشتند، در طول زمان با سرعت بیشتری به بیماریهای مزمن مبتلا میشدند.این ارتباط بهطور مشخص در افراد ۷۸ ساله و بالاتر مشاهده شد و در افراد زیر ۷۸ سال معنیدار نبود.
این پژوهش بر اساس دادههای مطالعه ملی سالمندی و مراقبت در کونگشولمن سوئد انجام شد. پژوهشگران اطلاعات مربوط به ۲ هزار و ۹۸۱ فرد ۶۰ ساله و بالاتر را بررسی کردند.شرکتکنندگان درباره الگوی معمول غذا خوردن خود، از جمله زمان صرف صبحانه، ناهار، شام و میانوعدهها، اطلاعاتی ارائه دادند. سپس پژوهشگران طولانیترین فاصله معمول میان زمانهای غذا خوردن را برای هر فرد محاسبه کردند.
شرکتکنندگان بر اساس مدت زمان فاصله میان وعدههای غذایی به چهار گروه تقسیم شدند؛ از افرادی با فاصله حدود ۶ تا ۱۱ و نیم ساعت تا گروهی که معمولاً بین ۱۴ تا ۲۴ ساعت غذا نمیخوردند.
پژوهشگران وضعیت سلامت این افراد را تا ۱۵ سال پیگیری کردند و میزان ابتلا به دهها بیماری مزمن را مورد بررسی قرار دادند.
افزایش سریعتر بیماریهای مزمن در روزههای طولانی
نتایج نشان داد افرادی که طولانیترین فاصله را میان وعدههای غذایی خود داشتند، بیماریهای مزمن را با سرعت بیشتری تجربه میکردند.بررسی دقیقتر نشان داد هر ساعت افزایش در فاصله معمول غذا خوردن با افزایش نرخ سالانه تجمع بیماریهای مزمن همراه بود. این ارتباط بهویژه درباره بیماریهای قلبی و عروقی و همچنین بیماریهای مرتبط با مغز و سلامت روان مشاهده شد.
در مقابل، پژوهشگران ارتباط مشخص و ثابتی میان روزهداری طولانی و بیماریهای استخوانی و مفصلی پیدا نکردند.
چرا مرز ۷۸ سالگی اهمیت دارد؟
زمانی که پژوهشگران شرکتکنندگان را بر اساس سن تفکیک کردند، الگوی نتایج روشنتر شد.در افراد ۷۸ ساله و بالاتر، روزهداری طولانی با افزایش معنادار سرعت تجمع بیماریهای مزمن همراه بود. همچنین ارتباط مشابهی در بیماریهای مرتبط با مغز و سلامت روان مشاهده شد.
با این حال، در افراد زیر ۷۸ سال، چنین ارتباط آماری معناداری دیده نشد. این نتایج نشان میدهد تأثیر فاصله طولانی میان وعدههای غذایی ممکن است با افزایش سن تغییر کند و بدن سالمندان بسیار مسن، واکنش متفاوتی به روزهداری داشته باشد.
چرا روزهداری طولانی میتواند برای سالمندان مشکلساز باشد؟
پژوهشگران چند دلیل احتمالی برای این موضوع مطرح کردهاند. با افزایش سن، عملکرد دستگاه گوارش تغییر میکند و جذب برخی مواد مغذی از جمله ویتامین B12، کلسیم و آهن دشوارتر میشود.
وقتی زمان غذا خوردن در یک بازه کوتاه محدود شود، فرصت دریافت و جذب مواد مغذی نیز ممکن است کاهش پیدا کند. این مسئله میتواند در طولانیمدت به کمبودهای تغذیهای تدریجی منجر شود.
از سوی دیگر، عضلات در سنین بالا نسبت به پروتئین غذایی واکنش کمتری برای ترمیم و رشد نشان میدهند. فاصلههای طولانی میان وعدهها نیز میتواند تعداد دفعات دریافت پروتئین و تحریک فرایندهای ترمیم عضله را کاهش دهد.کاهش توده عضلانی در سالمندان با پیامدهای نامطلوبی از جمله افزایش خطر بیماریهای قلبی و افت تواناییهای شناختی مرتبط دانسته شده است.
همچنین بسیاری از داروهایی که سالمندان مصرف میکنند، باید همراه غذا مصرف شوند یا برای جذب بهتر به شرایط تغذیهای مشخصی نیاز دارند. روزهداری طولانی ممکن است در برخی موارد با نحوه مصرف این داروها تداخل ایجاد کند.
روزهداری متناوب برای همه یکسان نیست
پژوهشگران تأکید دارند این مطالعه نمیتواند ثابت کند روزهداری طولانی مستقیماً باعث افزایش بیماریهای مزمن میشود، زیرا این یک پژوهش مشاهدهای بوده است.با این حال، نتایج پس از انجام ۲۱ تحلیل تکمیلی و بررسی عوامل مختلفی مانند وضعیت سلامت، فعالیت بدنی، کیفیت خواب، رژیم غذایی، میزان کالری و مصرف پروتئین همچنان پایدار باقی ماند.
این تحقیق همچنین روی گروهی مشخص از سالمندان سوئدی انجام شده و برای تعمیم نتایج به جمعیتهای دیگر، به پژوهشهای بیشتری نیاز است.
با وجود این محدودیتها، یافتههای جدید نشان میدهد روزهداری متناوب و محدود کردن زمان غذا خوردن، احتمالاً یک راهکار یکسان برای همه افراد نیست.
پژوهشگران معتقدند با افزایش سن، نیازهای تغذیهای و واکنش بدن به زمانبندی وعدههای غذایی تغییر میکند و بهویژه در افراد بسیار سالمند، فاصلههای طولانی میان غذا خوردن ممکن است با پیامدهای نامطلوبی همراه باشد.
این مطالعه بار دیگر اهمیت مشورت با پزشک یا متخصص تغذیه پیش از آغاز رژیمهای روزهداری طولانی، بهخصوص در سالمندان و افرادی که بیماریهای مزمن یا مصرف داروهای متعدد دارند، را برجسته میکند.
مترجم:مریم عالمی