نتایج یک مطالعه نشان میدهد: افرادی که در نزدیکی واحدهای خشکشویی زندگی میکنند، ممکن است با خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری پارکینسون مواجه باشند؛ بهگونهای که زندگی در فاصله حدود ۱۵۰ متری از این مراکز با افزایش ۱۴ درصدی خطر برآوردشده پارکینسون در مقایسه با سکونت در فاصله ۶.۴ تا ۸ کیلومتری همراه بوده است.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران در مطالعهای که در نشریه npj Parkinson’s Disease منتشر شده، ارتباط میان محل سکونت افراد و خطر ابتلا به پارکینسون را با تمرکز بر نزدیکی به واحدهای خشکشویی بررسی کردند. این پژوهش از جمله مطالعاتی است که نقش احتمالی عوامل محیطی در بروز بیماریهای عصبی را مورد توجه قرار میدهد.
پژوهشگران برای انجام این مطالعه سوابق بیمه درمانی بیش از ۱۹ میلیون فرد ۶۷ ساله و بالاتر در آمریکا را در فاصله سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ بررسی کردند. در میان این افراد، حدود ۱۸۰ هزار نفر به بیماری پارکینسون مبتلا بودند.محققان پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، جنسیت، نژاد، درآمد و برخی عوامل مداخلهگر دیگر، میزان خطر ابتلا به پارکینسون را بر اساس فاصله محل زندگی افراد از واحدهای خشکشویی مقایسه کردند.
نتایج نشان داد: افرادی که در فاصله حدود ۱۵۰ متری از یک خشکشویی زندگی میکردند، در مقایسه با افرادی که در فاصله ۶.۴ تا ۸ کیلومتری از این مراکز سکونت داشتند، با ۱۴ درصد خطر برآوردشده بالاتر ابتلا به پارکینسون مواجه بودند.
این ارتباط در برخی انواع بیماری حتی بیشتر بود. خطر برآوردشده برای موارد پارکینسون همراه با مشکلات راه رفتن و تحرک، حدود ۲۳ درصد بیشتر بود و در موارد همراه با زوال شناختی نیز به حدود ۲۵ درصد افزایش یافت.
یکی از موادی که توجه پژوهشگران را به خود جلب کرده، تریکلرواتیلن (TCE) است؛ حلال شیمیایی که در گذشته و در برخی فرایندهای صنعتی و نظافتی مورد استفاده قرار گرفته و مطالعات پیشین نیز ارتباط احتمالی آن را با بیماری پارکینسون بررسی کردهاند.
پژوهشگران احتمال میدهند: مواد شیمیایی مورد استفاده در برخی واحدهای خشکشویی بتوانند از طریق هوا، خاک یا نفوذ بخارات به ساختمانهای اطراف، ساکنان مناطق مجاور را در معرض آلودگی قرار دهند.
با این حال، مطالعه جدید اثبات نمیکند که زندگی در نزدیکی خشکشویی یا قرار گرفتن در معرض TCE مستقیماً موجب پارکینسون میشود. پژوهشگران صرفاً یک ارتباط آماری میان فاصله محل سکونت از خشکشوییها و خطر بیماری مشاهده کردهاند.
چرا فاصله با خشکشویی اهمیت دارد؟
به گفته محققان، الگوی مشاهدهشده در مناطق مختلف آمریکا نشان میدهد :برخی محلهها ممکن است به دلیل شرایط زیرساختی، قدمت ساختمانها، ویژگیهای زمینشناسی یا تراکم جمعیت، بیشتر در معرض آلودگیهای محیطی ناشی از فعالیت خشکشوییها قرار داشته باشند.
این موضوع اهمیت دارد؛ زیرا بیماری پارکینسون تنها به عوامل ژنتیکی محدود نمیشود و شواهد فزایندهای از نقش عوامل محیطی در بروز آن وجود دارد. پیش از این نیز پژوهشهایی ارتباط احتمالی این بیماری را با آلودگی هوا، برخی آفتکشها و مواجهه با میکروپلاستیکها بررسی کردهاند.
پژوهشگران تأکید میکنند :این مطالعه محدودیتهایی دارد. برای نمونه، اطلاعات مربوط به محل فعالیت بیش از ۳۰ هزار واحد خشکشویی بر اساس دادههای سال ۲۰۱۳ ثبت شده بود و این دادهها الزاماً نشان نمیدادند هر واحد چه مقدار TCE یا سایر مواد شیمیایی مصرف میکرده است.همچنین ویژگی ساختمانها، میزان فعالیت واحدهای خشکشویی و مقدار واقعی مواجهه ساکنان با مواد شیمیایی اندازهگیری نشده است.بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس فاصله خانه از یک خشکشویی نتیجه گرفت که فرد به دلیل این مجاورت در معرض خطر قطعی بیماری قرار دارد.
پژوهشگران معتقدند: با توجه به نتایج این مطالعه و شواهد پیشین درباره نقش احتمالی مواد شیمیایی در بیماری پارکینسون، بررسی دقیقتر آلودگی محیطی اطراف واحدهای خشکشویی ضروری است.
به باور آنان، مطالعات آینده باید میزان واقعی مواد شیمیایی موجود در هوا و محیط اطراف این مراکز را اندازهگیری کنند و مشخص کنند آیا افزایش مواجهه با این مواد میتواند با افزایش خطر پارکینسون ارتباط مستقیم داشته باشد یا خیر.
در مجموع، یافتههای این پژوهش بار دیگر توجه دانشمندان را به این پرسش جلب میکند که محیط زندگی تا چه اندازه میتواند بر سلامت مغز و خطر ابتلا به بیماریهای عصبی تأثیر بگذارد؛ هرچند برای اثبات رابطه علت و معلولی میان خشکشوییها، مواد شیمیایی مورد استفاده در آنها و بیماری پارکینسون، تحقیقات بیشتری لازم است.
این مطالعه در نشریه npj Parkinson’s Disease منتشر شده است.
مترجم:ندا اظهری