آپنه انسدادی خواب یکی از اختلالات شایع در کودکان است که اغلب به دلیل بزرگی لوزهها و آدنوئیدها ایجاد میشود. جراحی برداشتن این بافتها از رایجترین اعمال جراحی در کودکان به شمار میرود و انتخاب مناسبترین روش مدیریت راه هوایی نقش مهمی در کاهش عوارض و افزایش ایمنی بیمار دارد.
به گزارش سیناپرس، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد؛ استفاده از ماسک حنجرهای در جراحی برداشتن لوزه و آدنوئید در کودکان مبتلا به آپنه انسدادی خواب، از نظر ایمنی با لولهگذاری نای برابری میکند و میتواند به عنوان یک جایگزین مناسب مورد استفاده قرار گیرد.
پژوهشگران برزیلی در یک مرور نظاممند و فراتحلیل دریافتند که استفاده از ماسک حنجرهای در مقایسه با لولهگذاری نای در جراحیهای آدنوتونسیلکتومی کودکان، تفاوت معناداری در میزان عوارض ایجاد نمیکند.
این مطالعه به سرپرستی «بئاتریز فریدریشسن مارکس» از دانشگاه فدرال سانتا کاتارینا برزیل انجام شده و نتایج آن در نشریه تخصصی European Annals of Otorhinolaryngology, Head and Neck Diseases منتشر شده است.
محققان دادههای شش کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده شامل ۷۶۵ کودک را مورد بررسی قرار دادند تا میزان اثربخشی و ایمنی دو روش تأمین راه هوایی در جریان جراحی لوزه و آدنوئید را مقایسه کنند.
نتایج نشان داد: مدت زمان جراحی در کودکانی که از ماسک حنجرهای استفاده کرده بودند، به طور متوسط حدود ۳.۳ دقیقه بیشتر از گروه لولهگذاری نای بود.
با این حال، میزان ورود خون به مجاری تنفسی در گروه ماسک حنجرهای به شکل قابل توجهی کمتر گزارش شد؛ به طوری که این میزان تنها ۳.۶ درصد بود، در حالی که در گروه لولهگذاری نای به ۱۷.۱ درصد میرسید.
بررسیها نشان داد: میزان کلی عوارض در دو گروه تفاوت معناداری ندارد. همچنین بروز عوارض مهمی مانند اسپاسم برونش، اسپاسم حنجره، افت اکسیژن خون و سرفه تقریباً در هر دو روش یکسان بود.
در عین حال، پژوهشگران گزارش کردند که در حدود ۴.۷ درصد موارد استفاده از ماسک حنجرهای، به دلیل شرایط حین عمل، نیاز به تبدیل روش و انجام لولهگذاری نای وجود داشته است.
نویسندگان مطالعه تأکید کردهاند که اگرچه لولهگذاری نای همچنان یکی از مطمئنترین روشها برای کنترل راه هوایی در جراحیهایی است که از طریق حفره دهان انجام میشوند، اما ماسک حنجرهای نیز میتواند گزینهای ایمن و قابل قبول باشد.
به گفته محققان، انتخاب میان این دو روش باید بر اساس شرایط بیمار، امکانات موجود و میزان تجربه و مهارت تیم بیهوشی انجام شود.
محققان معتقدند نتایج این مطالعه میتواند به متخصصان بیهوشی و جراحان گوش، حلق و بینی در انتخاب روش مناسب برای مدیریت راه هوایی کودکان کمک کند و گزینههای درمانی ایمنتری را در اختیار مراکز درمانی قرار دهد.
مترجم: مهگل غفاری