بر اساس مقاله ای که در مجله کانادایی CMAJ به چاپ رسیده است، اگر چه تلاش های جهانی برای قطع مصرف تنباکو افزایش یافته است اما همچنان برای کاهش شمار مرگ هایی که بر اثر مصرف این ماده و دخانیات کشیدن رخ می دهد نیازمند تلاش های بیش تری هستیم.
از سال ۲۰۰۵ سازمان بهداشت جهانی قطع نامه ای درباره کنترل مصرف تنباکو تدوین کرد که از آن روز تا کنون بیش از ۱۷۰ کشور جهان ان را به اجرا در آوردند. به رحال هنوز هم میزان مصرف دخانیات در کشورهای با اقتصاد ضعیف یا متوسط بیش تر از سایر کشورهای با اقتصاد تواناست. این خود نشان دهنده این است که سیاست های ممانعت از مصرف دخانیات در این کشور ها موفق تر بوده است.
مرگ بر اثر مصرف دخانیات در استفاده کنندگان سه برابر بیش تر از افرادی است که دخانیات نمی کشند. اما اگر دخانیات تا قبل از ۴۰ سالگی ترک شود خطر مرگ را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.
کشور ها برای این که به چشم انداز سازمان بهداشت جهانی مبنی بر کاهش ۳۰ درصدی مصرف دخانیات تا سال ۲۰۲۵ برسند نیاز به این امر دارند که مالیات هایی که برای تنباکو در نظر گرفته می شود را سه برابر کنند. اگر بتوان به این میزان از کاهش مصرف دخانیات دست یافت، میت وان تا پایان قرن بیست و یک جان ۲۰۰ میلیون نفر را از مرگ در اثر دخانیات کشیدن نجات داد.
دکتر پرابات جا ( Prabhat Jha)از دانشگاه تورنتو در این باره بیان کرد: «تنها راه محتمل و قابل اجرا برای رسیدن به این میزان کاهش مصرف دخانیات این است که مالیات تنباکو در کشور های با اقتصاد پایین یا متوسط سه برابر شود.ارزیابی ها حاکی از این هستند که سه برابر کردن مالیات تنباکو قیمت نهایی محصولات مبتنی بر تنباکو را دو برابر می کند و این خود باعث کاهش ۴۰ درصدی مصرف آن در این جوامع می شود.»
بر اساس برآوردهای سازمان بهداشت جهانی در طول ۲۵ سال گذشته فروش دخانیات در سراسر جهان از ۵ میلیون به ۶ تریلیون افزایش یافته است. لازم به ذکر است که از یک تن تنباکو ۱ میلیون واحد از انواع مختلف دخانیات تولید می شود و همین میزان باعث مرگ حداقل یک نفر می شود. بنابراین صنعت تولید دخانیات در جهان از هر یک مرگ ده هزار دلار سود می برد.
تلاش های جهانی برای کاهش مصرف دخانیات باید بودجه های کلان و سیاست های شرکت های تولید محصولات دخانیاتی را نیز به حساب آورند. این شرکت ها با استفاده از این امکانات می توانند به بازار یابی ها و اعمال نفوذهایی دست یابند تا بتوانند محصولات دخانیات هایی که تولید می کنند را به مصرف عموم بگذارند که در این راه آگاه سازی می تواند نقشی کلیدی را برای رفع خطرات این مواد ایفا کند.