اگر فکر میکنید کنار کشیدن از رقابت و کم کردن انتظارات میتواند شما را خوشحالتر کند، یک پژوهش تازه در چین میگوید شاید ماجرا برعکس باشد. طبق نتایجی که در نشریه Behavioral Sciences منتشر شده، جوانانی که به سبک زندگی موسوم به «درازکشیدن» یا «تانگ پینگ» روی میآورند، در بلندمدت رضایت کمتری از زندگیشان دارند.
به گزارش سیناپرس، «تانگ پینگ» در سالهای اخیر به یکی از بحثبرانگیزترین ترندهای اجتماعی چین تبدیل شده است؛ نوعی عقبنشینی آرام از مسابقه بیپایان موفقیت. یعنی نه دنبال ترفیع شغلی رفتن، نه خود را زیر بار وام سنگین مسکن بردن و نه تلاش برای رسیدن به استانداردهای رایج موفقیت به هر قیمتی. طرفداران این رویکرد میگویند میخواهند فقط به اندازهای کار کنند که حداقلهای زندگی تأمین شود و از فشار خردکننده رقابت فاصله بگیرند.
ریشه این طرز فکر را باید در ساعتهای کاری طولانی، گرانی سرسامآور مسکن، شکاف طبقاتی و فرهنگ کاری موسوم به «۹۹۶» جستوجو کرد؛ الگویی که در آن افراد از ۹ صبح تا ۹ شب و شش روز در هفته کار میکنند. بسیاری از جوانان از فرسودگی، بیانگیزگی و این احساس که «هرچه بدویم، باز هم به جایی نمیرسیم» حرف میزنند.
اما پژوهش جدید چه میگوید؟
در این تحقیق، هوانهوا لو و همکارانش در دو مرحله رابطه بین گرایش به «درازکشیدن» و میزان رضایت از زندگی را بررسی کردند. در مرحله اول، ۹۶۰ دانشجوی کارشناسی در پکن شرکت کردند. نتیجه روشن بود: هرچه گرایش به «تانگ پینگ» بیشتر، رضایت از زندگی پایینتر. این ارتباط حتی وقتی عواملی مثل سن، جنسیت، نوع دانشگاه و وضعیت اقتصادی ـ اجتماعی در نظر گرفته شد هم باقی ماند.
نکته جالب دیگر این بود که زنان بیش از مردان به این سبک زندگی تمایل نشان دادند و دانشجویان دانشگاههای عادی بیشتر از دانشجویان دانشگاههای برتر به سمت «درازکشیدن» گرایش داشتند.
در مرحله دوم که طی یک ماه انجام شد، پژوهشگران سراغ ۱۰۹ دانشجو رفتند تا ببینند کدامیک مقدم است: نارضایتی یا «درازکشیدن»؟ نتایج نشان داد، گرایش اولیه به این سبک زندگی میتواند یک ماه بعد کاهش رضایت از زندگی را پیشبینی کند. اما برعکس آن صادق نبود؛ یعنی افرادی که در ابتدا رضایت کمتری داشتند، لزوماً بعداً به سمت «تانگ پینگ» نرفتند. به بیان سادهتر، این «درازکشیدن» است که حال آدم را در درازمدت بدتر میکند، نه اینکه حال بد، آدم را به درازکشیدن بکشاند.
پژوهشگران میگویند شاید این سبک زندگی در کوتاهمدت مثل یک سوپاپ اطمینان عمل کند و فشار روانی را کم کند، اما در بلندمدت میتواند به افت عملکرد روانشناختی و کاهش احساس معنا و رضایت منجر شود.
البته یک محدودیت مهم هم وجود دارد: همه شرکتکنندگان، دانشجویان جوان در پکن بودند. بنابراین نمیتوان با قطعیت گفت این نتایج درباره همه گروههای سنی یا فرهنگهای دیگر هم صدق میکند.
با این حال، «تانگ پینگ» حالا فقط یک اصطلاح اینترنتی نیست؛ به نمادی از خستگی نسل جوان در اقتصادهای پررقابت تبدیل شده است. پرسش اصلی اینجاست: آیا کنار کشیدن از مسابقه، راه نجات است یا فقط شکل دیگری از باختن؟
گزارش: ندا جوادهراتی