هویگنس پس از چندی به اخترشناسی روی آورد و چون وسایل و ابزار او کهنه و غیرقابل استفاده بودند،تصمیم گرفت که عدسیهای دوربین خود را به تنهایى بسازد. او با تغییرات تازه و جالبی که در دوربین نجومی داد موفق شد هاله ناشناخته ای را که دور سیاره زحل را گرفته و پیش از این، گالیله از آن نامبرده بود، کشف کند و ثابت کرد این هاله به شکل حلقه پهن و بزرگی سیاره زحل را در برگرفته است. هویگنس همچنین ساعت پاندولی را اختراع کرد و با توصیف کار آن به شهرت زیادی رسید. با اختراع این ساعت در سال 1657م، مدت زمان حرکت ستارگان و خورشید برای نخستین بار معلوم شد و همچنین از این ساعت در امور کشتیرانی و دریانوردی استفاده گردید. با این حال ساختمان ساعت پاندولی کامل نبود و جاذبه زمین از دقت آن می کاست. هویگنس برای رفع این مشکل تحقیقات زیادی انجام داد و پس از مدتها مطالعه درباره مکانیزمهای مختلف، فنر مارپیچی ساعت را ساخت. هویگنس علاوه بر اختراع ساعت پاندولی، پژوهش با ارزشی روی پدیده نور انجام داد و نظریه ای نیز مطرح نمود. بر اساس این نظریه، نور از موجهای زیادی تشکیل شده و این موجها را می توان به موجهای صوتی یا موجهای روی آب تشبیه کرد با این تفاوت که موجهای نورانی برخلاف موجهای صوتی می توانند ازخلاء عبور کنند. این نظریه در آن زمان بحثهای فراوانی را برانگیخت، با این حال نظریه هویگنس در حدود دویست سال به دست فراموشی سپرده شد تا اینکه بعدها ثابت شد که این نظریه به حقیقت نزدیکتر و درک آن آسانتر است. هرچند امروزه دانشمندان پی برده اند که نور هم دارای خاصیت موجی است و هم ذره ای، و این دو هرگز نمی توانند از هم جدا باشند. شهرت هویگنس فقط به خاطر نظریه اش درباره ماهیت امواج نور نیست. او اخترشناس برجسته ای بود و اسبابها و دستگاههای نوری زیادی را اختراع کرد که اختراع میکرومتر یا ریزسنج برای اندازه گیری قطر ظاهری سیارات از آن جمله است. وی همچنین ماشین فشار هوا و میزان الهوا را نیز تکمیل کرد و برای اولین بار، با هواسنج، ارتفاعات را اندازه گیری نمود. کریستین هویگنس سرانجام در سال 1695م در 66 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون