کد خبر : 33900 جمعه 13 فروردین 1395 - 14:00:53
اجداد-انسان-امروزی-؛-هابیت-ها-را-منقرض-کردند

نژاد انسان های کوتوله توسط انسان مدرن منقرض شده است

اجداد انسان امروزی ؛ هابیت ها را منقرض کردند

سیناپرس: پیش از این پژوهشگران تصور می کردند که انسان های اولیه، ملقب به "هابیت" با انسان امروزی همزیستی نداشته اند اما تحقیقات جدید که پس از حفاری های اخیر باستان شناسی انجام گرفته نشان می دهند نابودی آن ها 50هزار سال پیشتر از آن چه تصور میشد اتفاق افتاده است.

ماکسیم اوبرت دانشیار باستان شناسی دانشگاه گریفیث در ایالت کوینزلند استرالیا که به تازگی در کنار تیمی تحقیقاتی به مطالعه نژاد انسان های کوتوله موسوم به هابیت در اندونزی پرداخته است ؛ در این باره می گوید : این بازه زمانی جدید همزمان با ورود انسان ها از استرالیا است، که  نظریه انقراض هابیت ها  به دست انسان مدرن را  قوت می بخشد.

احتمالا این انسان های اولیه هم  دچارهمان سرنوشت شدند مانند انقراض نئاندرتالهای اروپا که یارای رقابت با انسان مدرن را نداشتند و انسان مدرن درعرض چند هزار سال جایگزین آن ها شد. بروم در ادامه توضیح داد: آن ها ممکن است به بخش های دورافتاده تری از فلورس عقب نشینی کرده باشند، اما آن جا یک مکان کوچک است و هابیت ها  نمی توانستند از مواجه با  نوع ما (انسان امروزی) برای مدت طولانی اجتناب کنند، هر چند که هیچ مدرکی مستدلی برای نشان دادن تعامل این انسان بدوی و انسان مدرن وجود ندارد.

گفتنی است بقایای اسکلتی جوانترین هابیت ها مربوط به 60 هزار سال پیش است اما شواهدی که از ابزارهای سنگی آن ها بدست آمده تا 50هزار سال پیش همچنان ادامه دارد. بعد از این دوره دیگر هیچ اثری از این انسان ها وجود ندارد. این تحقیق مقدار اورانیوم و توریم داخل فسیل انسان فلورسی را اندازه گیری می کند، که برای تخمین سن آن ها انجام می شود.

به گفته کارشناسان  این یافته ها اطلاعات قبلی را که مبتنی برناپدید شدن این گونه در 12هزار سال پیش است را باطل می کند. از زمان کشف این انسان در یک غار در جزیره اندونزیایی فلورس در سال 2003،  دو نظریه از سوی پژوهشگران ارائه شده است. بر اساس این نظریات یا انسان فلورسی در واقع یک گونه جدید است، یا یک شاخه انسان مدرن است که تحت تاثیر بیماری هایی مانند سندرم داون و یا کمبود ید قرار گرفته و دارای قدی بسیار کوتاه است.

برت رابرتز استاد دانشگاه ولونگونگ یکی دیگر از نویسندگان این پژوهش در این رابطه گفت:  تاریخ انقراض "هابیت ها" در 12هزار سال پیش برای ما همیشه مبهم بود.  چیزی که همیشه ذهن مرا درگیر خود کرده بود این بود که چگونه این انسان های کوچک توانسته اند تا  40هزار سال پس از ورود انسان امروزی به استرالیا در فلورس جان سالم به در ببرند. چگونه به مدت 40 هزار سال یک  انسان هوشمند که به عنوان یک عامل اخلالگر درهمه جای کره زمین به خوبی شناخته شده است در این منطقه حضور داشته و این گروه کوچک انسان های کوتوله همچنان  باقی مانده اند ؟

گفتنی است پژوهشگران طی یک حفاری بزرگ هشت ساله در این سایت پیچیده در جزیره فلورس به درک بسیار واضح تری از لایه های باستان شناسی رسیده  و این کشفیات  ثابت کرد که تیم اولیه اشتباها نمونه ای از یک لایه دیگر را برای تخمین تاریخ جمع آوری که شامل استخوان از یک لایه پوشاننده با ترکیب مشابه، اما به مراتب جوان تر بود. محققان این چنین نتیجه گیری کردند که ساکنان کوتوله غار گونه ای تکامل یافته تر از نژاد های قدیمی خانواده بشر هستند که برای حداقل یک میلیون سال درفلورس در محیطی جدا از دیگر انسان ها و در انزوا زندگی می کردند.

دکتر آدام بروم باستان شناس دانشگاه گریفیث ، که او نیز در این پژوهش شرکت دارد در توضیح این موضوع گفت:  احتمالا این انسان های اولیه هم  دچارهمان سرنوشت شدند مانند انقراض نئاندرتالهای اروپا که یارای رقابت با انسان مدرن را نداشتند و انسان مدرن درعرض چند هزار سال جایگزین آن ها شد. بروم در ادامه توضیح داد: آن ها ممکن است به بخش های دورافتاده تری از فلورس عقب نشینی کرده باشند، اما آن جا یک مکان کوچک است و هابیت ها  نمی توانستند از مواجه با  نوع ما (انسان امروزی) برای مدت طولانی اجتناب کنند، هر چند که هیچ مدرکی مستدلی برای نشان دادن تعامل این انسان بدوی و انسان مدرن وجود ندارد.

انقراض انسان فلورسی یک الگوی سنتی در استرالیا را دنبال می کند، در همان چارچوب زمانی، اجداد غول پیکر کانگوروها و وومبت های بومی استرالیا به سرعت پس از ورود انسان امروزی ناپدید شدند. رابرتز گفت: در همان زمان انسان های کوتوله ها پدید می آیند و ما تمام حیوانات غول پیکررا از دست می دهیم.  ما فعلا نمی توانیم انگشت اتهام را بسوی انسان مدرن بگیریم و بگوییم ما آن ها(کوتوله ها) را منقرض کردیم، اما ناپدید شدن کوتوله ها در بازه زمانی مشابه از ورود انسان مدرن است.

شرح کامل این پژوهش ها و نتایج به دست آمده از آن در  آخرین شماره مجله علمی طبیعت scientific journal Nature  که دیروز پنج شنبه منتشر شد ، ارائه شده و در اختیار پژوهشگران قرار دارد .

ترجمه: احسان محمدحسینی

نظرات شما

[کد امنیتی جدید]