اثر استرس شغلی بر بیماری های استخوانی

ﺩر محیط های بیمارستانی، ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﺘﻌﺪﺩﻱ ﺍﺯ ﻗﺒﻴﻞ عوامل ﻣﺤﻴﻄـی ﻭ ﻓﻴﺰﻳکی (ﺳـﺮﻭﺻﺪﺍ، ﻧﻮﺭ ﻧﺎﻣﻨﺎﺳـﺐ)، ﻋوامل ﺍﻧﺴـﺎنی (ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺑـﺎ همکاران)، عوامل ﺳـﺎﺯﻣﺎنی (ﺗﺮﺍﻛﻢ ﻛﺎﺭی، شیفت کاری نامناسب ﻭ…) ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺎﺑﻊ استرس ﻭﺟـﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧـﺪ.ﭼﻨﺎن ﭽﻪ ﺷـﺨﺺ ﻗﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ موثر ﺑﺎ ﺁنها ﻧﺒﺎﺷـﺪ، ﺩﺳـت ﺨﻮﺵ ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺟﺴـمی، ﺭﻭﺍﻧـی ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭی می شود. به همین منظور نیز تحقیقاتی علمی صورت پذیرفته است که هدف از این مطالعه ارزیابی استرس شغلی کارکنان پرستاری و طراحی مدلی به منظور بررسی شدت اختلالات اسکلتی عضلانی به دلیل وجود استرس شغلی در پرستاران است

عامل فرسودگی شغلی نقش واسطه ای بین شدت اختلالات اسکلتی عضلانی و استرس شغلی دارد.

در این راستا تعداد 500 نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان های آموزشی شهر همدان در این مطالعه تحلیلی مقطعی شرکت کردند. ابزار مورد استفاده در این مطالعه شامل چهار پرسشنامه فرسودگی شغلی ماسلاخ، ابعاد استرس شغلی و ویژگی های دموگرافیک و نقشه بدن بود. داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 16 و نرم افزار لیزرل نسخه 3/ 8 و آزمون های آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته ها و نتایج حاصل از مدل یابی معادله ساختاری نشان داد که عامل فرسودگی شغلی نقش واسطه ای بین شدت اختلالات اسکلتی عضلانی و استرس شغلی دارد. به این معنی که در صورت وجود عامل فرسودگی شغلی در کار، ریسک فاکتورهای روانی اجتماعی حاصل از ابعاد پرسشنامه استرس شغلی در شدت اختلالات اسکلتی عضلانی دخیل خواهند بود.

نتیجه گیری انجام شده توسط محققان به این ترتیب بوده است که می بایست با توجه به اثرات زیان بار استرس شغلی در پرستاران پیشنهاد می گردد، مسئولان برای کاهش عوامل استرس زا مانند نیازهای روانی و فیزیکی محیط کار، فقدان حمایت و عدم امنیت شغلی اقدام کنند.

منبع: طاهره غلامی، احمد حیدری پهلویان، مهدی اکبرزاده، مجید معتمدزاده، رشید حیدری مقدم، 1394. استرس شغلی چگونه منجر به اختلالات اسکلتی-عضلانی می شود؟(مدل یابی معادله ساختاری)، مجله ارگونومی، سال سوم، شماره 3.

لینک منبع

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا