تفاوت رشد اجتماعی در ورزشکاران نظامی و غیرنظامی

هدف از پژوهشی که به تازگی توسط محققان ایرانی انجام شده است، مقایسه رشد اجتماعی، ابراز گری هیجانی و خود کارآمدی بین نظامیان ورزشکار و نظامیان غیر ورزشکار است. جامعه آماری تشکیل دهنده پژوهش حاضر شامل کلیه نظامیان ورزشکار شاغل در ارتش جمهوری اسلامی ایران است.

بین نظامیان ورزشکار و نظامیان غیر ورزشکار از لحاظ متغیرهای رشد اجتماعی، ابراز گری هیجانی و خود کارآمدی تفاوت معنادار وجود دارد

از میان این جامعه آماری، تعداد 90 نفر (45 نفر ورزشکار و 45 نفر غیر ورزشکار) از نظامیان به صورت نمونه گیری تصادفی خوشه ای و ساده انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه رشد اجتماعی وایتزمن (1981)، ابراز گری هیجانی کینگ و امونز (1990) و مقیاس خود کارآمدی شرر (1982) بهره گرفته شد. پس از این موضوع نیز برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار 17_spss و تحلیل t برای گروه های مستقل استفاده شد.

نتایج پژوهش نشان داد که بین نظامیان ورزشکار و نظامیان غیر ورزشکار از لحاظ متغیرهای رشد اجتماعی، ابراز گری هیجانی و خود کارآمدی تفاوت معنادار وجود دارد، به عبارت دیگر این متغیرها در نظامیان ورزشکار بالاتر از نظامیان غیر ورزشکار بود. با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان گفت که ورزش و انجام تمرینات منظم بر وجوه مختلف شخصیتی و روان شناختی همچون رشد اجتماعی، ابراز گری هیجانی و خود کارآمدی تاثیرگذار است.

منبع: دکتر پرویز دباغی، اصغر برابری، 1394. مقایسه رشد اجتماعی، ابراز گری هیجانی و خود کارآمدی در بین نظامیان ورزشکار و نظامیان غیر ورزشکار، مجله علوم پیراپزشکی و بهداشت نظامی، سال نهم، شماره 2.

لینک منبع