پورمورفامین، محرکی نیرومند برای بلوغ تخمک گوسفندان

پورمورفامین، آگونیست مولکول سونیک هدجیهاگ است که نقش مهمی در تنظیم فعالیت گیرنده ها و عامل رونویسی دار و به همین رو انجام پژوهش های بومی در این زمینه می تواند بسیار مفید باشد. در همین راستا نیز تحقیقی انجام شده است که در این مطالعه اثر پورمورفامین بر میزان بلوغ تخمک ها و بیان ژن های هیستون داستیلاز در جنین های پارتنوژنز گوسفند مورد بررسی قرار گرفته است
مقدار 500 نانوگرم پومورفامین باعث القاء بلوغ سیتوپلاسمی تخمک می شود و یک عامل خوبی برای بهبود بلوغ سیتوپلاسمی تخمک است..
روش کار محققان به این ترتیب بوده است که ابتدا نمونه های تخمدان گوسفند از کشتارگاه صنعتی پوریای شرق سال 1392 در استان ورامین تهیه و مجموعه کومولوس تخمک در محیط حاوی 250 و 500 نانوگرم پورمورفامین و کنترل (بدون پورمورفامین) کشت داده شدند.
22 ساعت بعد از بلوغ، سلول های کومولوس از تخمک ها جدا شده و برای ارزیابی بلوغ هسته ای و سیتوپلاسمی تخمک به ترتیب از رنگ آمیزی هوخست و سل تراکر بلو استفاده گردید. هم چنین گروهی از تخمک ها وارد مرحله فعال سازی شده و تا مرحله بلاستوسیست کشت داده شد. تعیین میزان بیان ژن هایی مانند 1 Hdac، Hdac2 و Hdac3 به روش کمی به وسیله دستگاه Real Time PCR یا به صورت اختصاری،Qpcr مورد ارزیابی قرار گرفت.
نتایج حاکی از آن بود که در تحقیق حاضر در مقدار 500 نانوگرم پورمورفامین، علیرغم اینکه تاثیر معنی داری بر بلوغ هسته ای تخمک نداشت اما منجر به افزایش بلوغ سیتوپلاسمی تخمک شد. هم چنین در گروه های تیمار یافته با پورمورفامین درصد زایگوت و بلاستوسیست به ازای هر کلیواژ در مقایسه با گروه کنترل معنی دار نشد. آنالیز qPCR نشان داد که در محیط حاوی 250 نانوگرم پورمورفامین در مقایسه با گروه کنترل بیان ژن Hdac2-3 و Hdac1 به ترتیب افزایش و کاهش معنی دار پیدا کرد.
نتیجه گیری نهایی پژوهشگران به این ترتیب بود که بر طبق نتایج، پورمورفامین اثر مثبتی بر میزان بلوغ سیتوپلاسمی تخمک به نظر می رسد که مقدار 500 نانوگرم پومورفامین باعث القاء بلوغ سیتوپلاسمی تخمک می شود و یک عامل خوبی برای بهبود بلوغ سیتوپلاسمی تخمک است.
منبع: پریسا ندری، سعید انصاری مهیاری، محمد صالحی، احمد ریاسی، آزاده زحمتکش، 1394. اثر پورمورفامین بر بلوغ تخمک و بیان ژن های هیستون داستیلاز در تکامل جنین های پارتنوژنز گوسفند، فصلنامه پژوهش های علوم دامی، سال بیست و پنجم، شماره 3.