نقش بازخورد در مهارت های بالینی

 در میان عواملی که در آموزش مهارت های بالینی نقش دارد، بدون شک بازخورد از جایگاه خاصی برخوردار است. بازخورد، حلقه ارتباطی بین سنجش و یادگیری است. هم چنین رضایت دانشجویان به عنوان یک شاخص مهم کیفی در یادگیری و تدریس مطرح است و یادگیری نیز ارتباط قوی با رضایت آنها از دوره آموزشی دارد.

به طور کلی می توان گفت که بازخورد های آنی و برنامه ریزی شده ای که در طول کار آموزی به دانشجویان ارائه شده توانسته است مسیر آموزش بالینی را در جهت صحیح هدایت کند

به همین منظور نیز پژوهشی با هدف بررسی تاثیر استفاده از بازخورد در آموزش بالینی، توسط پژوهشگران ایرانی طراحی و اجرا شده است. این پژوهش یک مطالعه نیمه تجربی دو گروهی است، که بر روی تمامی دانشجویان پرستاری ترم هفت دانشکده های پرستاری و مامایی شهرستان های اراک و شازند که در نیم سال او 93-94 در بخش post-ccu کارآموزی انجام می دادند انجام شده است.

شایان ذکر است که این پژوهش با روش تمام شماری انتخاب و اجرا شده است. دانشجویان هر گروه به صورت تصادفی در زیر گروه های 7 و 8 نفری تقسیم و هر گروه، به مدت 4 هفته دوره کارآموزی را در شیفت صبح انجام می دادند. برای تعیین تاثیر این دو روش، پس از اتمام هر دوره کارآموزی، پرسشنامه توسط تمامی دانشجویان تکمیل و نتایج آن مقایسه گردید.

نتایج نشان داد دو گروه مداخله و کنترل از نظر مشخصات دموگرافیک (جنس، بومی بودن و تجربه کار دانشجویی) همسان بودند و آزمون آماری اختلاف معنی داری را نشان نداد. هم چنین میانگین رضایت مندی کل در گروه مداخله بیشتر از گروه کنترل بود، به طوری که گروه مداخله در همه سطوح نسبت به گروه کنترل رضایت مندی بیشتر داشتند. آزمون آماری نیز بین دو گروه اختلاف معنی دار را نشان داد.

بحث و نتیجه گیری انجام شده توسط پژوهشگران این بود که به طور کلی می توان گفت که بازخورد های آنی و برنامه ریزی شده ای که در طول کار آموزی به دانشجویان ارائه شده توانسته است مسیر آموزش بالینی را در جهت صحیح هدایت کند. این کار باید به نحوی انجام شود که رضایت مندی دانشجویان از این فرآیند را افزایش بدهد.

منبع: سلیمان احمدی، سلیمان زند، ملاحت نیکروان مفرد، فاطمه رفیعی، 1394. بررسی تاثیر ارائه بازخورد در آموزش بالینی بر رضایتمندی فراگیران، مجله مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی یزد، سال دهم، شماره 3.

لینک منبع