واکاوی دلایل عدم تمایل به فرزند آوری در ایران

اظهار نگرانی مسئولان بلند پایه، کارشناسان و متخصصان کشور پیرامون کاهش فرزند آوری ایرانیان از جمله موضوعات خطیری است که محققان را بر آن داشت تا میزان تمایل به فرزند آوری و عوامل مرتبط با آن را از نگاه مردم مورد بررسی قرار دهند. به این منظور نیز مطالعه ای انجام شده است که در حقیقت پیش آزمون یک مطالعه ملی است، که در شهر تهران انجام شده است.

عدم تمایل به فرزند آوری با متغیرهایی مانند سال های ازدواج بیشتر، جنسیت مذکر، داشتن تعداد بیشتر فرزند و میزان درآمد پایین ارتباط معنادار دارد.

در این مطالعه جمعیتی تعداد یک هزار و 200 شهروند متاهل تهرانی واجد شرایط از مناطق 22 گانه پرسشنامه ویژه تحقیق را تکمیل کردند. میانگین (انحراف معیار) سنی شرکت کنندگان بین 31 تا 33 سال بود. نتایج مطالعه نشان داد که 36/8 درصد از پاسخگویان به فرزند آوری تمایل داشته و مابقی آنها به فرزند آوری تمایل ندارند.

نتایج حاصل از به کار گیری آزمون رگرسیون لجستیک در این مطالعه نشان داد عدم تمایل به فرزند آوری با متغیرهایی مانند سال های ازدواج بیشتر، جنسیت مذکر، داشتن تعداد بیشتر فرزند و میزان درآمد پایین ارتباط معنادار دارد. به نظر می رسد یافته های این مطالعه می تواند تصویر کوچکی از وضعیت فعلی تمایل و عدم تمایل به فرزند آوری افراد جامعه ارائه داده و به عنوان راهنمای عمل مسئولان در برنامه ریزی های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت در جهت افزایش تمایل به فرزند آوری و افزایش جمعیت ایفای نقش کند.

منبع: محمود طاووسی، محمد اسماعیل مطلق، محمد اسلامی، علی اصغر حائری مهریزی، اکرم هاشمی، علی منتظری، 1394. فرزند آوری و عوامل مرتبط با آن از نگاه مردم تهران: پیش آزمون یک مطالعه ملی، مجله پایش، سال چهاردهم، شماره 5 (پیاپی 93).

لینک منبع