تحقیقات بومی در زمینه مقاومت آنتی بیوتیکی

سینتو باکتر بومانی یک کوکوباسیل گرم منفی است که در طبیعت انتشار وسیعی داشته و به عنوان یکی از عوامل مهم عفونت های بیمارستانی محسوب می شود. به واسطه ایجاد مقاومت های آنتی بیوتیکی در این باکتری، مشکلات فراوانی در درمان موفقیت آمیز بیماران و در پی آن مرگ و میر آنها ایجاد شده است. مطالعه انجام شده توسط متخصصان ایرانی با هدف ردیابی شایع ترین ژن های کد کننده مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله های اسینتو باکتر بومانی جدا شده از عفونت های بیمارستانی انجام شده است.

روش مورد استفاده در این پژوهش به این ترتیب بوده است که این مطالعه توصیفی در دو بیمارستان شهر تهران بر روی 121 ایزوله اسینتوباکتر بومانی جدا شده از عفونت های بالینی انجام شده است. پس از شناسایی ایزوله ها با استفاده از روش های بیوشیمیایی، الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله ها به دو روش انتشار دیسک و روش مولکولی (برای ردیابی ژن های کد کننده مقاومت آنتی بیوتیکی) تعیین شد.

پس از تحلیل داده های به دست آماده از تعداد 121 ایزوله اسینتوباکتر بومانی جدا شده از نمونه های عفونی، بیش ترین مقاومت به آنتی بیوتیک تتراسایکلین با فراوانی 90/90 درصد و بیش ترین حساسیت به آنتی بیوتیک های کلرامفنیکل، نیتروفورانتوئین و مروپنم با فراوانی 65/1 درصد مشاهده شد. فراوانی حضور ژن های مختلف نیز توسط دانشمندان به تفکیک به دست آمده و در قالب یک گزارش آماری در قالب یک مقاله علمی به چاپ رسید.

نتیجه گیری مسئولان این پژوهش از تحقیقات انجام شده این بود که وجود مقاومت آنتی بیوتیکی چندگانه در ایزوله های مورد مطالعه، استفاده از روش های مولکولی در کنار آزمون آنتی بیوگرام برای انتخاب موثرترین آنتی بیوتیک در درمان عفونت و لزوم برقراری نظام مراقبت آنتی بیوتیکی به منظور موفقیت در برنامه کنترل عفونت را در آینده نشان می دهد.

منبع: مرضیه توکل*، حسن ممتاز، 1394، ردیابی شایع ترین ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله های اسینتوباکتر بومانی جدا شده از عفونت های بیمارستانی و بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی در آنها. فصلنامه زیست شناسی میکروارگانیسم ها، سال چهارم، شماره 14.

لینک منبع