کشف خواص ویژه سیانوباکتری ها

به تازگی یک تحقیق ویژه توسط دانشمندان ایرانی به انجام رسیده است که در آن پدیده مدرن سیانوباکتری ها به عنوان یک میکروارگانیسم بسیار مهم در صنایع پزشکی مورد تحلیل قرار گرفته است. در این مطالعه تجربی، سویه های سیانوباکتری Fischerella ambigua ISC67،Synechococcus elangatus ISC106 و Schizothrix vaginata ISC108 از کلکسیون ریز جلبک ها در پژوهشکده علوم پایه کاربردی جهاد دانشگاهی تهیه شد.

 عصاره گیری با آغشته کردن بیومس سیانوباکتری با حلال و سپس، صاف و خشک کردن مخلوط حاصل انجام شد. به منظور بررسی اثر ضدمیکروبی از روش انتشار در دیسک و برای تعیین حداقل غلظت مهارکننده از روش براث میکرودیلوشن استفاده شد.

نتایج این پژوهش نشان داد که عصاره متانولی گونه Synechococcus elangatus بر روی باکتری ها اثر در خور توجهی نداشت، اما عصاره متانولی گونه Fischerella ambigua از خود فعالیت ضدباکتریایی نشان داد. هم چنین عصاره آبی Fischerella ambigua اثر چشمگیری بر روی باکتری های گرم مثبت داشت، به طوری که بیش ترین تاثیر را بر روی باکتری های استافیلوکوکوس اورئوس (PTCC 1112) با قطر هاله 33/33 میلی متر داشت.

 از بین عصاره های مورد آزمایش تنها عصاره متانولی Fischerella ambigua بر روی هر چهارگونه قارچ فوزاریوم سولانی، راینکوسپوریوم سکالیس، بوتریتیس سینره آ و فوزاریوم اوکسیسپوروم اثر مهاری داشت. تاثیر عصاره آبی Fischerella ambigua بر روی باکتری استافیلوکوکوس اورئوس (PTCC1112) و استافیلوکوکوس اپیدرمیس (PTCC1114) از تمام آنتی بیوتیک های موثر بر آنها بیشتر بود. بیش ترین اثر ضدباکتریایی سیانوباکتری ها مربوط به عصاره آبی Synechococcus elangatus و بیش ترین اثر ضد قارچی مربوط به عصاره متانولی Fischerella ambigua بود.

در پایان مشخص شد که از میان سه گونه سیانو باکتری مورد بررسی، دو گونه Fischerella ambigua و Synechococcus elangatus دارای فعالیت ضدمیکروبی بودند. بنابراین می توان این باکتری ها را یک کاندیدای خوب برای استخراج ترکیبات ضدمیکروبی به حساب آورد. هم چنین می توان از ترکیبات موجود در عصاره آنها به عنوان دارو در کنترل و مهار بسیاری از بیماری ها استفاده کرد.

منبع: معین صفری، سلمان احمدی اسبچین، ندا سلطانی، 1394، بررسی فعالیت ضدمیکروبی عصاره آبی و متانولی برخی از گونه های سیانوباکتری در شرایط آزمایشگاهی. فصلنامه زیست شناسی میکروارگانیسم ها، سال چهارم، شماره 14.

لینک منبع