ولادت شیخ بهایی

وی در سال 953 قمری در بعلبک لبنان به دنیا آمد و در طول حیات پربار خویش، مسافرت‏های زیادی به نقاط مختلف جهان داشت و از محضراساتیدی برجسته در رشته‏ های گوناگون استفاده نمود. شیخ بهایى در بسیاری از علوم مانند هیئت، نجوم، ریاضیات، تفسیر قرآن، فقه، اصول، علم حدیث، ادبیات فارسی و عربی، طب و مهندسی متبحّر بود و در تمامی آن‏ها کتبی را به رشته‏ ی تحریر در آورد. وی اولین کسی است که یک دوره فقه غیر استدلالی به زبان فارسی نوشت. از صفات بارز شیخ بهایى بی ‏اعتنایى به دنیا و دوری از ریاکاری است که با وجود داشتن مقامات بالای علمی و مناصبی چون شیخ ‏الاسلامی، به سوی علایق مادی گرایش پیدا نکرد. از شاگردان او می ‏توان به ملاصدرا، ملامحمد تقی مجلسی و محقق سبزواری اشاره نمود. شیخ بهایى ده‏ها اثر ارزنده از خود به جای گذاشته است که: کشکول، اسرارالبلاغه، اثنی عشریّات خمس، اربعین حدیثاً، جامع عباسی، عین الحیوه، بحرالحساب و… از آن جمله ‏اند. آثار علمی و مهندسی شیخ بهایی را می‏ توان در جای جای اصفهان مشاهده نمود. شیخ بهایی در 12 شوال 1030 قمری پس از یک بیماری چند روزه به سرای باقی شتافت و در مشهد مقدس به خاک سپرده شد.

منبع : راسخون