درگذشت ادوین هابل

اوی در ابتدا در رشته حقوق به تحصیل پرداخت اما با مطالعه درباره آسمان و ستارگان، به نجوم و ستاره‏ شناسی گرایید و از سال 1914م به مدت سه سال در یک رصدخانه با تلسکوپ به تحقیقات نجومی مشغول بود. هابل علاقه خاصی به سحابی‏ها داشت. سحابی‏ها توده‏ های ابری شکلی بودند که معمولاً در قسمت‏های مختلف آسمان دیده می ‏شدند و دانشمندان نجوم از ساختمان درونی و نحوه پیدایش آن‏ها بی‏ خبر بودند. در عصر هابل، ابعاد کهکشان، دقیقاً تعیین شده بود اما سخن در این‏جا بود که آیا ورای ابرهای توده ‏ای و در آن سوی کهکشان هم چیزی وجود دارد یا خیر. هابل در سال 1924م، با کمک تلسکوپ به کشف ستارگان درون سحابی نائل آمد و از آن پس، تحقیقات خود را در این زمینه ادامه داد و ثابت کرد که پاره‏ ای از این ستارگان، متغییر می ‏باشند. هابل هم‏چنین این مساله را به اثبات رساند که سحابی‏های دیگری وجود دارند که مسافتشان از زمین به مراتب بیشتر از مسافت‏هایى است که تا آن زمان شناخته شده است. هابل بدین نحو، مطالعه در جهان ماورای کهکشان را بنیاد نهاد و نخستین بار وجود اجرام سماوی را که از آن‏ها به سحابی‏های برون کهکشانی تعبیر کرد، اعلام داشت. هابل نخستین کسی است که مدارکی در تایید جهان در حال گسترش عرضه کرد و یافته‏ های خود را به صورت قانون هابل بیان داشت. طبق این قانون، فواصل بین کهکشان‏ها دائماً در حال زیاد شدن است و به عبارت دیگر کیهان در حال گسترش می‏ باشد. قانون هابل درباره همه کهکشان‏هایى است که هم به اندازه کافی از یک‏دیگر دور هستند و هم نیروی جاذبه در مورد آن‏ها صرف‏نظر کردنی باشد، صدق می ‏کند. (قانون هابل در زمانی مطرح شد که قرآن، کتاب مقدس الهی، در حدود چهارده قرن قبل از آن، به گسترش یافتن آسمان اشاره کرده و فرموده است: "ما آسمان را با قدرت بنا کردیم و همواره آن را وسعت می ‏بخشیم" سوره ذاریات، آیه 47) ادوین پاول هابل سرانجام در 28 سپتامبر 1953م در 64 سالگی درگذشت. سال‏ها بعد از مرگ او و در اوایل دهه 1990م، تلسکوپ فضایی عظیمی به فضا پرتاب گردید تا به رصد ستارگان بپردازد که به افتخار این دانشمند بزرگ، تلسکوپ هابل نامیده شد.

منبع:راسخون