این میگوها داخل صدف مخفی و فسیل شدند:

کشف شگفت انگیز فسیل میگوهای ۱۰۰ میلیون ساله

کد خبر : 124907 سه شنبه 02 آذر 1400 - 21:20:40

حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش سه میگوی جوان که به دنبال خانه می گشتند صدف بزرگی را که حدودا ۲۷ سانتیمتر عرض داشت برای اقامت برگزیدند اما سرنوشت باعث شد که این صدف قبر آن ها شده و برای ۱۰۰ میلیون سال به شکل فسیل در آن باقی بمانند.

به گزارش سیناپرس، پژوهشگران در حال مطالعه فسیلی هستند که سه میگوی جوان ۱۰۰ میلیون سال پیش برای نجات جان خود وارد آن شده و سپس به سرعت در لجن و گل غرق شدند. این میگوهای فسیل شده تا سال ۲۰۱۶ در این صدف باقی ماندند تا اینکه  یک کشاورز استرالیایی آنها را کشف کرد. این سه میگو با طول حدود ۳ سانتیمتر اکنون در موزه کرونوسوروس کرنر استرالیا به نمایش گذاشته شده اند.

طی سال گذشته تیمی از دیرینه شناسان به بررسی و مطالعه این فسیل باستانی پرداخته و نتایج این مطالعات که به تازگی در ژورنال های تخصصی Palaeogeography، Palaeoclimatology و Palaeoecology منتشر شده است، نشان می دهد آن ها قدیمی ‌ترین نمونه میگو هایی هستند که از پوسته گونه‌ های دیگر برای محافظت از خود استفاده می‌ کنند، کاری که برخی از میگوهای امروزی نیز هنوز آن را انجام می ‌دهند. 

پژوهشگران احتمال می دهند زمانی که این میگوها داخل پوسته صدف میزبان خود شدند، زلزله یا طوفان شدیدی آن ها را محبوس و به فسیل تبدیل کرد. این نظریه نیز وجود دارد که ممکن است این میگوها برای تخم گذاری یا پوست اندازی به داخل صدف آمده باشند، البته هیچ مدرکی که بتواند نظریات فوق را اثبات کند، وجود ندارد. به گزارش سیناپرس، در هر حال این یافته، جدیدترین مورد از شناسایی فسیل  بی مهرگان باستانی بوده و دارای اهمیت بسیار زیادی است.

به گفته راسل بیکنل، دیرینه شناس دانشگاه نیوانگلند در استرالیا، ممکن است این جانوران به دنبال پناهگاهی برای مقابله با طوفانی بودند که در نهایت آنها را دفن کرد.

نینون رابین، دیرینه شناس موسسه سلطنتی علوم طبیعی بلژیک که در این تحقیق شرکت نداشت، درباره کشف فوق می گوید: این یک یافته بسیار مهم و البته غیرعادی است . دیرینه شناسان همیشه این شانس را ندارند که با چنین مواردی رو به رو شوند.

به گزارش سیناپرس، در این فسیل شواهد اولیه ای وجود دارد که نشان می‌ دهد حیوانات قابلیت یادگیری داشته در واقع به درون صدف می‌ روند تا از چنگ شکارچیان یا تغییرات محیطی پنهان شوند. رابین در این رابطه توضیح می دهد: این میگوها از ابتدا با این محیط سازگار شده بودند. این تنها راهی بود که آنها می توانستند در جهان باستانی عصر خود، زنده بمانند.

این فسیل ها به نوعی کپسول ‌های زمان هستند که به ما اجازه می دهند نگاهی اجمالی و فوق ‌العاده‌ای ارزشمند به نحوه تعامل حیوانات یک اکوسیستم منقرض شده با یکدیگر داشته باشیم.

مترجم: احسان محمدحسینی
منبع: natureworldnews

هرگونه کپی برداری و انتشار مطالب از خبرگزاری بدون ذکر منبع پیگرد قانونی دارد.
نظرات شما

نظرات شما

متن *

[کد امنیتی جدید]