زادروز یوهان ولفگانگ فون گوته

وی در این محیط تحت آموزش منظم و کامل قرار گرفت. در 16 سالگی جهت تحصیل در رشته حقوق به لایپزیگ رفت. دوره دانشجویى وی با حضورش در محافل اشرافی هم‏زمان بود که سه سال به طول انجامید. گوته در سال 1768م به فرانکفورت بازگشت و پس از انتشار اثر خود به نام‏های شریان جرم و دیوان نغمه ‏های لایپزیگ، برای ادامه تحصیل به استراسبورگ رفت. اقامت وی در این شهر در تحول اندیشه و هنر گوته تاثیری مهم بر جای گذاشت. آشنایى با هنرمندان و شاعران و مطالعه آثار بزرگان، باعث خلق آثاری توسط گوته گردید که به عنوان شاه‏کار هنر آلمان به حساب می ‏آیند. وی در سال 1771م با دریافت مدرک در رشته حقوق به فرانکفورت بازگشت و علاوه بر اشتغال به وکالت، اقدام به ارائه آثار خود نمود که سرآغازی بود بر عظمت و تجلی نبوغ او. گوته بزرگ‏ترین شخصیت ادبی قرن نوزدهم و یکی از برجسته ‏ترین نوابغ تاریخ بشر است. گوته را مبلغ ادبیات آلمان می‏ دانند. روح بلند پرواز، قوه تخیّل بی‏نظیر، قدرت بیان و قلم سحرآمیز او در مردم آلمان سخت تأثیر کرد و او را سرآمد شعرا و نویسندگان آن کشور گردانید. وی علاوه بر رشته‏ های ادبی، در علوم فیزیک، پزشکی و طبیعی نیز مطالعه و تحقیق کرده و تألیفاتی نیز دارد. او به اشعار حافظ علاقه‏ ای خاص داشت و زبان‏های لاتینی، یونانی، ایتالیایى، انگلیسی و عربی را می‏ دانست. گوته هم‏چنین علاقه زیادی به قرآن و اسلام داشت و اثر آن را نجات بخش و عمیق معرفی کرده است. وی پس از آشنایى با دنیای شرق و نیز مطالعه قرآن مجید، در اندیشه نگارش نمایش‏نامه ‏ای افتاد که در آن مقولاتی چون عظمت پیامبر اسلام(ص)، ارتباط پیامبر با خدا و وضع تاریخی و روابط با مردم را مقایسه نماید. کتاب نغمات محمد(ص)، پس از این مطالعه، نوشته شد. گوته سپس با تقلید از حافظ، دیوان شرقی و غربی را منتشر نمود که در عین تقلید، بعد غربی و ساختار فکری گوته در آن حفظ شده است. با این حال مضامین مشترکی چون آزادی فکر، وسعت روح، تجلی خدا در طبیعت و… در دیوان گوته و حافظ وجود دارد. از گوته حدود یک‏صد و چهل اثر اعم از شعر، رمان، خاطرات و آثار علمی برجای مانده که دیوانِ شرقی و نغمه‏ های رومی از مشهورترین آثار اوست. هم‏چنین کتاب تحفه‏ های گوته، شامل مجموعه اشعار اوست که در دو سلسله و مجموعاً نه دفتر منتشر شد. در مجموعه نخست با لحن گزنده و هجوآمیز و در مجموعه دوم به جبنه‏ ای صرفاً پندآمیز پرداخته است. وی در این مجموعه، در واقع نسل آینده را مخاطب قرار داده و خواهان تعلیم آنهاست، با این حال لحن نصیحت گران فضل فروش را ندارد. گوته از آیندگان می‏ خواهد که عاشق زندگی باشند. در بخشی دیگر از این کتاب، اندیشه‏ های سیاسی گوته مطرح می‏ شود. وی از دموکراسیِ متکی بر اکثریت بیزار است و خواهان حاکمیت برگزیدگان فکری بر مردم است تا به ترقی و رشد جامعه بیانجامد. بر همین اساس، ضمن نفی انکار خدا، یگانه دین را دین طبیعت، دانش و هنر می‏ داند. گوته از نظر ادبی در آلمان دارای همان مقامی است که دانته در ایتالیا و شکسپیر در انگلستان داشته ‏اند. وجود گوته مدت شصت سال بر همه جا سایه افکنده بود و کمتر شخصیتی چون گوته در ادبیات جهان چنین نفوذی داشته است. اهمیت او در نتیجه نبوغ و وسعت اندیشه‏ اش بود. نابغه‏ ای که نه تنها نماینده کامل ادبیات وتمدن عصر خویش به شمار می ‏آمد، بلکه خود دایره المعارفی بود که یک دوره از تمدن و فرهنگ بشر را در برداشت و سال‏ها مرجع شکل‏های گوناگون اندیشه و هنر بود. هم‏چنین ارزش تمدن مادی در آثار گوته موضوع تازه‏ ای را در ادبیات جدید آلمان وارد کرد و از این‏ رو می ‏توان او را خالق اندیشه‏ های رئالیستی و واقع ‏گرایانه دانست. گوته سرانجام در 22 مارس 1832م در 83 سالگی درگذشت.

 

منبع: راسخون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا