- کشف سردترین نقطه جهان در سیبری
سردترین نقطه کره زمین در ششم فوریه 1936م توسط یک هیأت علمی و پس از چهار سال تلاش و جستجو در نقاط سردسیرِ جهان، شناخته شد. این گروه پس از تحقیقات بسیار، دریافتند که سردترین ناحیه جهان، شهر ورخویانسک در منطقه سیبری واقع در شمال روسیه است. این شهر تا پیش از فروپاشی شوروی و به ویژه در زمان تزارها تبعیدگاه محکومان سیاسی این کشور بود و دارای جمعیت بسیار کمی می باشد. سرمای این منطقه در زمستان به هفتاد درجه زیر صفر میرسد. لازم به ذکر است که این منطقه از مراکز داد و ستد خَز میباشد و رشته کوههای ورخویانسک با ارتفاع 2500 متر دارای معادن زغال سنگ، نقره، قلع و روی است.
- درگذشت اسفندیار احمدیه
استاد اسفندیاراحمدیه متولد ۱۳۰۷ در محله پامنار تهران بود. او به مدت ۲ سال از ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۶ در نزد استاد علی اصغر پتگر به تعلیم نقاشی پرداخت. سپس در سال ۱۳۲۶ به هنرستان کمال الملک رفت و از حضور بزرگانی چون اسماعیل آشتیانی، محمود اولیا و حسین شیخ بهره ها گرفت. اسفندیار احمدیه به علت شاگردی در نزد شاگردان کمال الملک و نیز به علت همفکری با این جریان مهم نقاشی معاصر ایران، در امتداد منطقی مکتب کمال الملک قرار گرفته است. وی در واقع بانی انیمیشن در ایران و پدر پویانمایی ایرانی بود که در سال ۱۳۳۶ با ساخت دو فیلم «ملانصرالدین » و «قمر مصنوعی » نام خود را به عنوان بنیانگذار نقاشی متحرک در ایران به ثبت رساند. احمدیه این دو فیلم را با مداد طراحی کرده و به مدت ۲ دقیقه به حرکت در آورده بود! کارگردان فیلم «قمر مصنوعی» یک ارمنی به نام پطروس پالیان بود. احمدیه در سال های پایانی دهه ۳۰ و سال های آغازین دهه ۴۰ آثار زیادی در زمینه نقاشی متحرک به وجود آورد که از آن جمله است: طراحی و نقاشی و کارگردانی فیلم «اردک حسود» در سال ،۱۳۴۱ طراحی و نقاشی و کارگردانی فیلم «خوشه گندم» در سال ،۱۳۴۲ نقاشی فیلم «خروس بی محل » و نقاشی فیلم «بادبادک به کجا می روی؟» به کارگردانی افخم ماکویی.. استاد احمدیه به رغم کهولت سن، تا روزهای پایانی عمر خویش نیز همچنان در مرکز آفرینشهای هنری صبا به تولید انیمشین مشغول بود و از تلاش و فعالیت برای اعتلای این هنر در کشور فروگذار نکرد. ایشان بعدازظهر روز دوشنبه 17 بهمن ماه سال 1390 بر اثر بیماری اختلال خونی درگذشت.
- درگذشت مهدی بیابانی
دکتر مهدی بیانی در سال۱۲۸۵ در همدان متولّد شد.وی پس از اتمام دوره متوسطه در مدرسه دارالفنون،موفق به اخذ لیسانس علوم ادبی و فلسفی از دانشسرای عالی و اخذ مدرک دکتری در زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران شد. وی در سال۱۳۱۳ به مدیریت کتابخانه عمومی معارف منصوب گردید. وی در این مقام به گردآوری کتابها از کتابخانه سلطنتی و کتابخانه معارف برای بنیانگذاری «کتابخانه ملی ایران» پرداخت و پس از تأسیس این کتابخانه درسال ۱۳۱۶ ریاست آنجا را به عهده گرفت.او همچنین انجمنی برای حمایت و معرفی خوشنویسان و هنر خوشنویسی با نام «انجمن حمایت خط و خطاطان» تأسیس کرد. وی به سبب تبحّر در شناخت خطوط و نسخهها به عنوان کارشناس نسخههای خطی و چاپی، با کتابخانههای ملی، مجلس شورای ملی و کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران همکاری کرد.وی در هفدهم بهمن ۱۳۴۶ بر اثر سرطان درگذشت.