اما چنین آرمان هایی رنگ واقعیت به خود ندیده و آن چه در شهرها در دنیای امروز اتفاق می افتد فاصله زیادی با ایدهآلها دارد. از این رو نمی توان دل به رویا بست و باید دید که واقعیت شهری چیست و شهر واقعی چه محدودیت ها و امکاناتی را برای انسان ها عرضه می کند.
سالهاست که شهرها را با ویژگیهای آزار دهنده ای می شناسیم که اگر یکسری ویژگی های مشخص را نداشته باشند، در شهر بودن آن تردید می کنیم و می پنداریم به روستا یا منطقه ای به دور از هیاهوهای شهری رفته ایم.
داشتن «شهر پاک» بر خلاف ظاهر رؤیایی این عبارت چندان هم دشوار نیست زیرا شهرهایی در جهان وجود دارند که با این لقب شناخته می شوند و با وجود صنعتی بودن، می توان آنها را «شهر پاک» قلمداد کرد؛ زیرا آب آشامیدنی سالم و گوارا و هوای پاک دارند، در جمع آوری و دفع پساب ها و زباله ها موفق بوده اند و مهمتر از همه اینها، از پس معضل ترافیک هم بر آمده اند.
انتخاب شهر پاک با در نظر گرفتن معیارهایی از قبیل دسترسی به آب آشامیدنی و سلامت آن، امحای زباله ها، شبکه جمع آوری و دفع فاضلاب، آلودگی هوا و ترافیک صورت می گیرد.
ملبورن، بریسبان، آدلاید در استرالیا و تورنتو، ونکوور در کانادا از جمله شهرهای چند میلیون نفری هستند که در زمره شهرهای پاک قرار دارند.
علاوه بر این، بر اساس مطالعه انجام شده توسط Eco Experts ، شهر زوریخ در کشور سوئیس پاکترین شهر جهان شناخته شده است.
پاک ترین شهر ایران
تبریزیها همیشه حساسیت خاصی نسبت به مهمان داشتهاند. حساسیتی که همیشه باعث شده برای اینکه به بهترین شکل ممکن جلوی مهمانانشان ظاهر شوند، هرگونه زحمتی را تحمل کردهاند تا ذهنیت مهمان نسبت به میزبان و خانهاش، در عالیترین درجه قرار بگیرد.
شاید همین حساسیت هم باعث شده که تبریزیها در برابر مهمانانی که از دیگر شهرها میآیند، بهطور یکدل و منسجمی گوشه گوشه شهرشان را از نازیباییها و هرآنچه که میتواند چشم مهمانان را بیازارد، پاک کنند و ذهنیتی پاک و بیآلایش از خود و شهرشان در ذهن و چشم مهمانان به یادگار بگذارند.
به همین دلیل است که تبریز در سال 2018 عنوان پاکترین شهر ایران را توسط سازمان ملل به خود اختصاص داده است. این موضوع در مجله الکترونیکی این سازمان چاپ شده که در آن تبریز را علاوه بر مدرنترین و توسعهیافتهترین شهر ایران، پاکترین شهر این کشور نیز نام بردهاند.
بر اساس این گزارش برای رسیدن شهرها به این جایگاه مهم در وهله نخست باید تعدد دستگاهی و بی مسئولیتی مدیریت شهری کمرنگ شده و سازمانی واحد در برابر کلیت شهر و مساله مهمی مانند هوای پاک و حفظ فضاهای تاریخی شهر قبول مسئولیت کند. در غیر اینصورت در مواجه با نابسامانی ها و آلودگی های شهری هر دستگاهی از خود سلب مسوولیت می کند و توپ مسوولیت را به زمین سازمانی دیگر می اندازد.
گزارش:هانیه حقیقی