گفته می شود این مکان محل نظارت قیصر روم یا شاپور ساسانی بر پهنه رودخانه و کار کارگران بوده است. برخی دیگر نیز آن را جایی برای نظارت بر مقدار و شدت جریان رودخانه دانسته اند.
پی این برج ۸ ضلعی، ۴ متر بالاتر از سطح زمین قرار دارد و ارتفاع خود برج نیز به ۷ متر می رسد. نمای بیرونی این برج را سنگهای تراش خورده تشکیل می دهند که به مرور زمان از میان رفته اند و اکنون فقط ۳ متر از آنها بر بدنه به چشم می خورد.
این اثر بخشی از سازه های آبی شوشتر به شمار می رود و علاوه بر ثبت جهانی به صورت جداگانه در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۸ با شماره ثبت ۲۶۱۱ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.