فرانک هدائی، متخصص روانپزشکی در گفتگو با سیناپرس اصفهان با بیان اینکه بیماری های روانی نشان از افزایش فعالیت سیستم دوپامین دارد اظهار کرد: عواطف و احساسات که تفاوت انسان با سایر موجودات است نشان از اهمیت سیستم دوپامین دارد. مغز انسان دارای 4 مسیر است که هر مسیر اثرات مخصوص خود را دارد.
وی افزود: مسیری از دوپامین مسئول هیجانات و احساس لذت است. به عنوان مثال وقتی برای فردی داستان هیجان انگیزی تعریف می کنیم و فرد از خود عکس العملی نشان نمی دهد، نشان از مختل شدن این مسیر است. مسیر دیگر دوپامین مسئول شناخت، رفتار اجتماعی، مهارت حل مسئله، انگیزه و تقویت مثبت در یادگیری ها است که در صورت درگیری این مسیر عواقب اجتماعی خطرناکی دارد. مسیر دیگر مسئول حرکات غیر ارادی و مسیر آخر مربوط به ترشح هرمون های جنسی است.
هدائی با بیان اینکه انتخاب یک دارو بر اساس عوارض جانبی دارو است، اظهار کرد: یک روانپزشک باید به تمامی عوارض داروها مسلط باشد.در ضمن عوارض شایع را به بیمار بگوید تا باعث ایجاد حس اعتماد و همکاری بین بیمار و پزشک شود.
وی با اشاره به داروهای آنتی سایکوتیک به معرفی عوارض آنها پرداخت و گفت: آنتی سایکوتیک ها بسته به دوزی که مصرف می شوند کاربردهای فراوانی دارند. آنتی سایکوتیکها برای مدیریت و درمان رفتارهای جنون به خصوص در بیماریهای اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی ساخته شدهاند. اینگونه داروها تأثیر آرامکننده یا آرامبخش زیادی دارند. بعضی از داروهای ضد روانپریشی مانند تورازین، توهم و هذیان بیمار را کاهش میدهند؛ ولی سایر داروهای ضد روانپریشی مانند کلوزاریل، بیمار را سرحال و تقویت میکنند. تأثیر اصلی اینگونه داروها کاهش یا حذف نشانههای روانپریشی از جمله توهم، هذیان، گوشهگیری و بیاحساسی است و برای آرام نگاه داشتن بیماران ساخته نشدهاند.
فدائی بیان کرد: کلروپرومازین، فنوفنازین، تیوریدازین، هالوپریدول، اُلانزاپین، کلوزاپین ،ریسپریدون، پرفنازین، تیوتکسین و تری فلوئوپرازین از جمله داروهای ضد روانپریشی هستند. مکانیسم اصلی اغلب این داروها مهار گیرندههای دوپامینی در مغز است. داروهای آنتی سایکوتیک جدیدتر اغلب عوارض آنتی کولینرژیک کمتری دارند.