خاطرات و تاثّرات کودکی این نویسنده، راه و روش دوران بزرگسالی را برای او تعیین کرد و تردیدی نیست که این خاطرات، در طرز فکر و اشتغالات او در زندگی آیندهاش اثری قاطع و بزرگ بخشیده است.
داستان زندگی الکساندر در واقع با آثارش مخلوط است. وی در ابتدا به نوشتن رمان پرداخت و سپس به نگارش نمایشنامه مشغول شد. در این زمان بود که کمدیها و درامهای متعددی نوشت و به شهرت فراوانی دست یافت. دوما وسعت تخیلات پدر را که او نیز نویسندهای برجسته بود، به ارث برد و متوالیاً نمایشنامه هایى به سبک رئالیسم یا واقعبینی و حقیقتجویى خلق کرد.
وی همه هنر نویسندگی خود را درباره بینش مستقیم جامعه به کار انداخت و در بیشتر آثار خود، آداب و رسوم جامعه و زمان خود را به تصویر کشانید. دوما پیوسته در اندیشه اصلاح اخلاق جامعه بود و با نگارش نمایشنامه های کمدی، به عنوان ایجادکننده عمده "کمدی آداب" در دوره جدید مطرح شده است. وی در کتاب خود با نام مساله پول، جامعه سرمایهداری و عطش سیریناپذیر آن به پول را مطرح ساخته و عملکرد سرمایهداران را که برای رسیدن به پول بیشتر، همه چیز را زیر پا میگذارند، مورد توجه قرار داده است.
او توانسته است چهره واقعی و حقیقی جامعه خود را با واقع بینی هرچه تمامتر به نمایش بگذارد و بر ضد برداشتهای شاعرانه غیرواقعی و خیال پردازانه قلم ر بزند. دوما در کمدیهایش، خود را مصلحِ بیپروای جامعه، دشمن بیعدالتیها و ریاکاریها معرفی میکند. قهرمانان نمایشنامه های او، همه جا سخنگوی صادقِ شخصِ وی به شمار می آیند و او در خلق صحنه های پرتحرک و گفت و شنودهای آمیخته با زیرکی و هوشیاری و فصاحت و بلاغت، استادی خاص نشان میدهد.
اگرچه بسیاری از نمایشنامه های الکساندر دوما به سبب القای افکار گستاخانه و نو، بحثها و مشاجرههای شدید برانگیخت، با این حال وی پیوسته نمایشنامهنویس محبوب نیمه دوم قرن نوزدهم باقی ماند. از الکساندر دومای پسر آثار متعددی بر جای مانده که پدر مُسرف، تئاتر کامل، فرانسیون پرنسس و بغداد از آن جملهاند. وی در سال 1874م به عضویت آکادمی فرانسه درآمد. دومای پسر در حالی که در اواخر عمر پدر، از او مشهورتر شده بود، سرانجام در یازدهم دسامبر 1895م در 71 سالگی درگذشت.
منبع: راسخون