وی در سال 1901م، در 20 سالگی اولین نمایشگاه آثار خود را به راه انداخت و قدم در راه موفقیت و شهرت نهاد، با این حال زندگی را در نهایت فقر سپری مینمود. تشریح و تجزیه اشکال به دست پیکاسو، در سال 1909م منجر به پیدایش سبکی در نقاشی گردید که به کوبیسم شهرت یافت. اساس کوبیسم این بود که یک تابلو یا مجسمه کوبیستی، یک رویداد یا اثر تجسمی است که در نفس خود، مجرد از طبیعت و مستقل از محدودیتهای اشکال طبیعی باشد. در کوبیسم، خطوط و شکلهای طبیعی معمول، در هم ریخته شده، یا از هم گسیختهاند و شکلهای غالباً هندسی تازهای به وجود میآید که بیشتر نمودار ذهنیات نقاش است، هرچند که هدف از آن، رسیدن به نوعی عینیت در هنرهای تجسمی بود. کوبیسم به سرعت در میان گروهی از نقاشان فرانسوی نفوذ کرد و نخستین تابلوی کوبیسم، توفانی در محافل هنری برانگیخت.
تلاش و جستجوی پرشور پیکاسو در زمینههای گوناگون همچنان ادامه یافت و بدون پایبندی به یک شیوه خاص، از شکلها و روشهای مختلف الهام میگرفت. پیکاسو دارای هزاران تابلوی نقاشیِ رنگ و روغن، سیاه قلم، مجسمه، کنده کاری و… بود و آثار هنری فراوانی از دیگر هنرمندان نیز جمعآوری کرد. پیکاسو به مدت بیش از هفتاد سال به خلق آثار هنری گوناگون پرداخت و تا نود سالگی همچنان پرکار و پرنشاط بود. پابلو روئیز پیکاسو سرانجام در سال 1973م در 92 سالگی درگذشت.
منبع:راسخون