به گزارش سیناپرس به نقل از استاد نیوز، فرزانه رحیمپور، مدرس دانشگاه پیام نور ساوه، به بررسی آسیبهای فضای مجازی بر خانوادههای ایرانی پرداخت و بیان داشت: «متأسفانه بیشتر خیانتهای زناشویی به دلیل اعتیاد زوجین به یکی از برنامههای خاص فضای مجازی است. اعتیاد به فضای مجازی سبب ایجاد سکوت میان زوجین میشود، در این صورت آرام آرام به سمت علایق قبلی خود مانند خواستههای دوران دبیرستان، دانشگاه و… که محقق نشده یا افرادی که مورد علاقه شان بوده و نتوانستند به وصال برسند، میروند، چون اکنون زمینه برای ارتباط و آزادی وجود دارد به همین دلیل به خودشان اجازه میدهند به حقوق همسرشان تجاوز کنند و رابطهای را برگزینند که خانواده را به زوال بکشد».
این استاد دانشگاه اضافه کرد: «همچنین زمانی به مشاوره مراجعه میکنند که یا زوج متوجه شده یا خودشان عذاب وجدان گرفتهاند و یا در دو راهی قرارگرفتهاند. این مسائل را بسیار میبینیم. برای این مسائل نیز نمیتوان سهمی قائل شد که گفت میان بانوان بیشتر است یا آقایان. چون تا خانمی نباشد با آقا رابطهای شکل نمیگیرد. به همین دلیل خانم و آقا باهم هستند. اگر مردی خیانت میکند سوی دیگر زنی است که این زندگی را خراب میکند. به عقیده بنده سهم زن و مرد برابر است و نمیتوانیم بگوییم مرد یا زن مقصر است. چون هر دو پذیرفتهاند. به همین دلیل نمیتوانیم سهم قائل شویم».
وی ادامه داد: «اگر پژوهش داشته و با آگاهی مسائل را بپذیریم بسیار کمتر گرفتار خیانت میشویم. فردی که ازدواج میکند اگر با آگاهی قبول کند طرف مقابل چنین ویژگیهایی دارد و آنها را بپذیرد، کمتر دچار اشتباه میشود که بخواهند به همسرش خیانت کنند. ولی مسئله از جایی شروع میشود که طرفین میخواهند ازدواج کنند ولی فردی که انتخاب کردهاند را واقعاً نپذیرفتهاند. باید بپذیریم هیچ چیزی قرار نیست آن طرف ازدواج درست شود همه چیز این طرف ازدواج است. اگر این فرهنگ را جا بیندازیم با فردی که میخواهیم ازدواج کنیم همانگونه که است میپذیریم و وقتی وارد زندگی میشویم به انتخاب خودمان ارزش قائل میشویم».
خانم رحیمپور با بیان اینکه برای جلوگیری از خیانت زوجین دو راه پیشگیری اولیه و ثانویه وجود دارد، اضافه کرد: «پیشگیری اولیه برای پیش از ازدواج است. در کشور ما آموزشهای پیش از ازدواج درباره پیشگیری از بارداری است در صورتی که در این دوره باید چگونگی ارتباط با جنس مخالف را بیان کنند. البته در برخی مواقع دختر و پسر با یک دیگر ارتباط داشته و همدیگر را میشناسند ولی بعضی وقت هیچ شناختی از دنیای جنس یک دیگر ندارند. به همین دلیل به غلط وارد رابطه شده و یک دیگر را آزار میدهند. سبب رنجشهایی میشوند که برطرف نمیشود تا جایی که زوج به جای حل مسئله صورت مسئله را پاک کرده و با فرد دیگری ارتباط میگیرد».
وی تصریح کرد: «بنده از تمام کسانی که در برنامه ریزی نقش دارند، خواهش دارم به جای آموزش مسائل جلوگیری از بارداری، روش برخورد با انسانها را یاد دهند. یک روانشناس به آنها مهارت و ارتباط مؤثر یاد دهد وگرنه مسائل مربوط به جنسی را یک شب میتوان از داخل اینترنت درآورد. پیشگیری ثانویه این است خلأها را با آموزش پر کنیم. نگذاریم خلأها و فاصلهها به قدری شود که زن و شوهر با یک دیگر غریبه شده و وقت خود را با گوشی پر کنند. متأسفانه مشکل ما از خانوادههای شروع میشود که سکوت میان زوجین بسیار زیاد است. وقت نمیکنند با یک دیگر ارتباط برقرار کرده و حال یک دیگر را بدانند، آرام آرام نیز شکاف و فاصله زیاد میشود تا جایی که منجر به طلاق عاطفی یا خیانت میشود».
استاد دانشگاه تأکید کرد: «البته شناخت با دوستی خیابانی حاصل نمیشود. ولی قبول ندارم زوجی برای خواستگاری بیاید و یک هفته بعد اینها با یک دیگر عقد کرده و ازدواج کنند. هر دو روش اشتباه است. روش سنتی و امروزی باید در کنار یک دیگر باشد. قدم اول شناخت خانوادهها و قدم دوم ارتباط داشتن دختر و پسر زیر نظر خانوادهها است. یعنی سه یا چهار جلسه پیش از ازدواج به مشاوره مراجعه کنند تا ببینند آیا از نظر اخلاقی و شخصیتی به یک دیگر نزدیک هستند یا خیر. دوره مشاوره را زودتر نگذرانند. خیال نکنیم این شناخت با یک جلسه حاصل میشود بلکه شناخت زمانی صورت میگیرد که فرد حرف بزند».
تأثیر فضای مجازی در بازگشت افراد به عشقهای سابق و افزایش روابط نامشروع
