به گزارش سیناپرس به نقل از ایسنا، نه جهادگر بودن کار راحتی است و نه خبرنگار بودن. چه دشوارتر میشود که فردی بخواهد این دو عرصه را همزمان با هم تجربه کند. دکتر علی منتظری که همه او را به عنوان یک جهادگر و پژوهشگر برتر میشناسند در حالی که او از سال ۱۳۵۲ یعنی از همان دوران نوجوانی فعالیت خود را در عرصه خبر با عنوان خبرنگار افتخاری در مجله " پیام شادی" آغاز کرد این شروع کار او در عرصه مطبوعات بود که بعدها با حضور در نشریه هایی نظیر "پایش"، روزنامه "اطلاعات" و برخی نشریه های دیگر کار خود را ادامه داد. اما این در حالی است که فعالیت شخصیت پویا و تلاشگر وی به همین جا ختم نشد و فعالیت خود را با تلاش در عرصه پژوهش به ا وج رساند تا جایی که در سال ۲۰۱۵ به عنوان یک درصد دانشمندان برتر جهان در زمینه " علوم اجتماعی در پزشکی" در رتبه بندی ESI معرفی شد. روایت دکتر منتظری از کار خبری خود این گونه است:
در سال ۱۳۵۲ به عنوان خبرنگار افتخاری مجله « پیام شادی» که ویژه کودکان و نوجونان بود انتخاب شدم. از همان سالها سیاه مشقی میکردم اما کار جدی رسانه ای من پس از پیروزی انقلاب اسلامی، تشکیل جهاد دانشگاهی و آغاز انتشار مجله «دانشگاه انقلاب » از ارکان این نهاد به سردبیری "فرامروز حق شناس" بود که به اواخر سال ۱۳۵۹ باز می گردد. کار عمده من ویراستاری، خبرنگاری و مصاحبه با شخصیتها ونوشتن نقد هنری بود. در آن دوران چندین مصاحبه مهم انجام شد که من هم نقش کوچکی در آن داشتم از جمله این مصاحبه با "رهبر معظم انقلاب اسلامی"، "آیتالله هاشمی رفسنجانی"، "نخست وزیر وقت"، "دکتر شریعتمداری"، "دکتر محمد علی نجفی"، "دکتر عبدالکریم سروش" و چند مصاحبه دیگر که یادم نیست. این مصاحبهها در آن روزگار بازتاب وسیعی داشت.
وی در ادامه می گوید: در اواخر دهه شصت با روحانی مجاهد حجته اسلامی و المسلمین سید محمود دعایی مدیر مسئول روزنامه اطلاعات آشنا شدم و به دعوت ایشان هفته نامه ای به نام «اطلاعات علمی» را تاسیس کردیم بعدها این هفته نامه به ماهنامه تبدیل شد و اکنون نیز انتشار می یابد. سالها سردبیری این مجله را به عهده داشتم و بنابر ضرورتهایی حضرت آقای دعایی همزمان سردبیر مجله جوانان را نیز به من سپردند. دوران همکاری باموسسه اطلاعات برای من بسیار آموزنده و خاطرانگیز است. درآنجا دوستان خوبی هم یافتم. مثل جلال رفیع، سید احمد سامی، فتحالله جوادی، علی فتحالله زاده و بسیاری دیگر که ذکر نامه آنها شما را خسته می کند.
رییس سابق جهاد دانشگاهی همچنین به نقش رسانهها در زندگی مردم می کند و می افزاید: امروز رسانهها نقش بسیار برجسته ای در زندگی مردم ایفا میکنند. لذا خبرنگاران باید نسبت به این نقش خود بیش از دیگران حساس باشند و به آن اهمیت بدهند. خبرنگاری به حضور در یک رویداد و تنظیم یک خبر ختم نمی شود . آثار و تبعات یک خبر گاهی تا مدتها فضای اجتماعی را درگیر خود میکند. بنابر این خبرنگاران باید در مورد هر خبر و نحوه تنظیم آن علاوه بر دقت، صحت و درست نویسی هم نکتهای است که باید بدان پرداخت و آن را تمرین کرد. نکته دیگری که خبرنگاران باید بدان دقت کنند توجه به مسائل اصلح وپرهیز از حاشیهها است. متاسفانه در حال حاضر بسیاری از خبرنگاران ما خبرنگار نیستند، حاشیه پردازند. ما نباید با پرداختن به حاشیه ها موضوعات اصلح را به حاشیه برانیم و حاشیهها را تیتر اصلح خود کنیم و افکار عمومی و مردم را درگیر موضوعاتی کنیم که فقط می تواند روح و روان آنها را آزار دهد.
این دانشمند جهادی نقش خبرنگاران را در ارتقا سلامت روان جامعه را مهم ارزیابی می کند و می گوید: به نظر من خبرنگاران می توانند نقش مهمی در ارتقاء سلامت روان جامعه ایفا کنند. تقریبا همه ما می دانیم که دروغ نباید گفت ونوشت و این در کار خبرنگاری یک اصل مهم است و لی آیا ما مجاز هستیم هر « راستی» را بازتاب دهیم ولو با تحمیل هزینه گزاف به جامعه؟ موضع دیگری که در همین ارتباط قابل تذکر است این است که ما باید توجه داشته باشیم تا از کاه، کوه واز کوه ، کاه نسازیم. درشت نمایی بیش از حد و یا فراموشی عمدی رویدادها کاری غیر اخلاقی و غیر حرفهای است. علاوه بر اینها خبرنگاران باید توجه داشته باشند که متاسفانه عده ای وجود دارند که شهوت مطرح شدن در رسانهها دارند و هر روز با عنوان و شکلی میخواهند خود را هم به جامعه تحمیل کنند. اگر چه این افراد کمتر توفیق پیدا میکنند ولی به هر حال خبرنگاران در مواجه به این افراد باید هوشیار باشند و سادگی تسلیم آنها نگردند. در این زمینه ما انتظار داریم خبرنگار زیرک باشد و هوشیار و نکته آخر ولی بسیار مهم توجه خبرنگاران عزیز به اخلاق حرفه ای است. اخلاق حرفهای به ما یادآوری می کند که خود را به کسی و جریانی نفروشیم و آخرت خود را برای دنیا دیگران خراب نکنیم. مرزهای اخلاقی و ارزشهای اعتقادی جامعه را پاس بدرایم و از اینکه قبح پدیدهای قبیح را بزدایم جدا پرهیز کنیم.
دکتر منتظری در خصوص خاطره خود از تاسیس خبرگزاری ایسنا نیز می گوید: با آن که تولد یک خبرگزاری مستقل در سال ۱۳۷۸ پدیده ای نو ظهور بود، اما توجه به عملکرد خوب اعضای ایسنا و مدیر هوشمند آن، من هرگز شکوهای از ایسنا ندیدم و به یاد ندارم که مقامات عالی و ارشد کشور بخواهند در مورد مشی ایسنا و اخبار آن اعمال سلیقه نمایند. به دلیل همین ویژگی فوق بود که استحکام خوبی در شاکله ایسنا و عملکرد آن به وجود آمد و این خبرگزاری را به یک منبع خبری موثق، موثر و پیشرو تبدیل کرد. در واقع خبرگزاری دانشجویان ایران نشان داد هرگاه به جوانان اعتماد شود آنها می توانند کارهای بزرگی به سر انجام برسانند.

