سازمان بینالمللی کار بر ضرورت ترکیب استانداردهای جهانی کار با اصول اخلاقی هوش مصنوعی برای تضمین عدالت و حقوق کارگران تأکید کرد.
به گزارش سیناپرس، سازمان بینالمللی کار در یک گزارش تازه بررسی کرده است که چگونه استانداردهای جهانی کار میتوانند به استفاده مسئولانه و منصفانه از هوش مصنوعی در محیط کار کمک کنند و در عین حال، چالشهای تازهای را که این فناوری برای حقوق کارگران ایجاد میکند، شناسایی کرده است.
این گزارش که حاصل تحقیق پژوهشگران این سازمان است، نشان میدهد بسیاری از رهنمودهای اخلاقی درباره هوش مصنوعی که در سالهای اخیر منتشر شدهاند، کلی و اختیاری هستند و راهنمایی روشنی برای شرایط مشخص محیط کار ارائه نمیدهند. در مقابل، چارچوب دیرینه استانداردهای جهانی کار میتواند مرجعی مهم برای به کار بستن اصول اخلاقی هوش مصنوعی در موقعیتهای واقعی کاری باشد.
پژوهشگران پنج اصل شناختهشده اخلاق هوش مصنوعی، شامل عدالت، سودمندی، پرهیز از آسیب، خودمختاری و شفافیت، را با مبانی اخلاقی استانداردهای جهانی کار مقایسه کرده و نقاط مشترک قابل توجهی میان آنها یافتهاند؛ بهویژه در زمینه انصاف، کرامت انسانی، رفاه و پیشگیری از آسیب.
با این حال، تفاوتهایی هم وجود دارد. چارچوبهای اخلاق هوش مصنوعی بیشتر بر استقلال فردی، حریم خصوصی و شفافیت تأکید میکنند، در حالی که استانداردهای جهانی کار ابعاد جمعی و حقوقی مانند آزادی تشکل، مذاکره جمعی و گفتوگوی اجتماعی را نیز برجسته میکنند.
این گزارش همچنین به چالشهای تازهای اشاره میکند که هوش مصنوعی برای حقوق کارگران ایجاد کرده است؛ از جمله جمعآوری و استفاده از دادههای شخصی کارگران، مدیریت الگوریتمی، نظارت در محیط کار و شفافیت تصمیمهای استخدامی که با کمک هوش مصنوعی گرفته میشود. برای نمونه، وقتی از سیستمهای هوش مصنوعی برای غربالگری متقاضیان شغل یا ارزیابی عملکرد کارکنان استفاده میشود، آگاهی از نحوه تصمیمگیری و نوع دادههای بهکاررفته برای تضمین پاسخگویی و انصاف ضروری است.
به نقل از ایمنا، نویسندگان این گزارش پیشنهاد میکنند که اخلاق هوش مصنوعی و استانداردهای جهانی کار میتوانند یکدیگر را تقویت کنند؛ حقوق تثبیتشده کارگری میتواند به شکلدهی بحث درباره حکمرانی هوش مصنوعی در محیط کار کمک کند و در مقابل، اصول اخلاقی نوظهور هوش مصنوعی میتواند در اجرای استانداردهای کار، همگام با تحول فناوریها، مؤثر باشد.
این گزارش تأکید میکند که سازمان بینالمللی کار با گرد هم آوردن دولتها، کارفرمایان و کارگران، چارچوبی فراهم میکند تا علاوه بر ابعاد فنی و فردی اخلاق هوش مصنوعی، پیامدهای آن برای شرایط کار، نمایندگی جمعی و عدالت اجتماعی نیز بررسی شود.

