جنگنده نسل۴++ سوخو۳۴ پیشرفته ترین بمب‌افکن روسیه است که به دلیل عملیات های برد‌بلند، به سرویس بهداشتی و گرمکن غذا مجهز شده است.
به گزارش سیناپرس، در میان جنگنده‌های مدرن جهان، کمتر پرنده‌ای را می‌توان یافت که هم‌زمان مشخصات یک رهگیر مانورپذیر، یک بمب‌افکن سنگین راهبردی و سطحی نامتعارف از آسایش زیستی خدمه را در خود جمع کرده باشد. جنگنده-بمب‌افکن سوخو-۳۴ ملقب به فول‌بک در طبقه‌بندی ناتو، دقیقاً با همین رویکرد مهندسی متمایز متولد شد.
جنگ‌افزاری که برای عملیات‌های ضربتی دوربرد در عمق خاک دشمن طراحی شده و مهندسان دفتر طراحی سوخو برای حل چالش فرسایش جسمی خلبانان در پروازهای مداوم، ساختار داخلی کابین آن را با تجهیزاتی نظیر محفظه گرمکن غذا و سیستم دفع بهداشتی مجهز کرده‌اند؛ ویژگی عجیبی که به سوژه شگفتی رسانه‌ها بدل شده اما ریشه در یک نیاز کاملاً فناورانه و عملیاتی دارد.
چرا کابین این جنگنده با بقیه فرق دارد؟
پروازهای تهاجمی طولانی‌مدت که با چندین مرحله سوخت‌گیری هوایی به بیش از ۸ تا ۱۰ ساعت می‌رسند، فشار فیزیولوژیکی و روانی خردکننده‌ای به خدمه وارد می‌کنند. در جنگنده‌های متعارف تهاجمی نظیر تورنادو یا اف-۱۵ئی، خلبانان در چیدمان پشت سر هم درون صندلی‌های خود قفل می‌شوند. طراحان روس در Su-۳۴این رویکرد را تغییر داده و از چیدمان پهلوبه‌پهلو بهره گرفتند. این ساختار علاوه بر بهبود ارتباط بصری و هماهنگی میان خلبان و افسر سامانه‌های تسلیحاتی، فضای پشت صندلی‌ها را باز گذاشت.
در این فضای محدود، خلبانان امکان ایستادن و کشش کامل عضلات را دارند. علاوه بر آن، تعبیه یک فلاسک برقی جوش‌آور آب، ماکروویو یا محفظه برقی گرمکن جیره‌های غذایی و یک رابط ادراری اختصاصی تحت خلاء، مانع از افت کارایی زیستی خدمه در مأموریت‌های طولانی می‌شود.
تمامی این بخش‌ها درون یک کپسول زرهی تیتانیومی با ضخامت ۱۷ میلی‌متر قرار دارند. این وان تیتانیومی به همراه شیشه‌های ضدگلوله ضخیم، کابین را به دژی مستحکم در برابر پدافند هوایی ارتفاع پست، ترکش‌های انفجاری و گلوله‌های کالیبر متوسط تبدیل می‌کند.
آیرودینامیک تلفیقی و پوزه اردکی
طراحی بیرونی Su-۳۴ کاملاً وابسته به ماموریت‌های نفوذ در ارتفاع بسیار پست است. دماغه پهن و تخت این پرنده که لقب غیررسمی جوجه‌اردک یا پلاتیپوس را به آن داده است، آیرودینامیک پایداری را در سرعت‌های نزدیک به صوت در لایه‌های متراکم جو فراهم می‌سازد. استفاده از پیش‌بال‌ها یا کاناردها در ریشه بال اصلی، مانورپذیری پرنده را در بارگذاری‌های سنگین ارتقا داده و تکانه‌های ناشی از پرواز در هوای آشوبناک ارتفاع پست را تعدیل می‌کند.
در انتهای بدنه، میان دو پیشرانه توربوفن قدرتمند Saturn AL-31FM1 و در نسخه‌های ارتقایافته AL-41F1S، سازه‌ای امتدادیافته و حجیم موسوم به Tail Boom به چشم می‌خورد. مهندسان از این فضا برای نصب چتر ترمز، واحد توان کمکی (APU) جهت روشن‌سازی سامانه‌ها در پایگاه‌های فاقد امکانات زمینی و همچنین رادار رو به عقب استفاده کرده‌اند.
با بیشینه وزن برخاست ۴۵ تن، این جنگنده توان دست‌یابی به سرعت ۱.۸ ماخ در ارتفاع بالا و ۱.۲ ماخ در سطح دریا را داراست و برد عملیاتی آن بدون سوخت‌گیری به فراتر از ۴,۰۰۰ کیلومتر می‌رسد.
شبکه حسگری، رادار و سپر نامرئی جنگال
یکی از پایه‌های فناوری Su-۳۴، بسته راداری لنینتس Leninets V004 است. این رادار آرایه فازی غیرفعال با طراحی خاصِ اسکن الکترونیکی، دو کارکرد هم‌زمان دارد: نقشه‌برداری دقیق از سطح زمین و سامانه خودکار تعقیب عوارض زمین .
این سامانه به خلبان اجازه می‌دهد تا در کورترین نقاط پدافندی دشمن، در ارتفاع چند ده متری از سطح زمین با سرعت بالا مانور دهد بدون آنکه خطر برخورد با موانع وجود داشته باشد. علاوه بر این، رادار اخطار عقب V005 وظیفه پایش نیمکره پشتی جنگنده و هشدار موشک‌های هوا‌به‌هوا و زمین‌به‌هوا را بر عهده دارد.
در حوزه هدف‌گیری دقیق، سیستم الکترواپتیک Platan در زیر بدنه جمع می‌شود و به هنگام قفل روی اهداف زمینی، از حسگرهای فروسرخ و نشانه‌گذار لیزری بهره می‌گیرد. برای محافظت از جنگنده در برابر رهگیری‌های راداری دشمن، غلاف‌های جنگ الکترونیک پیشرفته Khibiny (L-175V) بر سر بال‌ها مستقر شده‌اند.
سامانه Khibiny با ایجاد امواج اختلال‌گر فعال، شبیه‌سازی سیگنال‌های فریب و کور کردن رادارهای کشف و کنترل آتش موشک‌های زمین‌به‌هوا، سپر محافظتی نامرئی اما بسیار کارآمدی در پیرامون هواپیما پدید می‌آورد.
تسلیحات مرگبار و گذار به دکترین دورایستا
به لطف ۱۲ پایلون تسلیحاتی خارجی، توان حمل بیش از ۸ تا ۱۲ تن انواع تسلیحات هواپایه را دارد. اگرچه این پرنده به توپ داخلی ۳۰ میلی‌متری GSh-۳۰-۱ و موشک‌های دفاع هوایی R-۷۷ و R-۷۳ برای حفاظت ا ز خود مجهز است، اما وزن اصلی بار رزمی آن را مهمات تهاجم زمینی تشکیل می‌دهد.تحول اصلی در کاربری رزمی Su-۳۴، تطبیق آن با ماژول‌های هدایت و بال‌دار UMPK بر روی بمب‌های سنگین سقوط آزاد خانواده FAB-۵۰۰، FAB-۱۵۰۰ و حتی بمب ویرانگر FAB-۳۰۰۰ است. این کیت‌های فناورانه، بمب‌های جاذبه‌ای قدیمی را به بمب‌های لغزشی دورایستا با هدایت ماهواره‌ای تبدیل می‌کنند. بدین ترتیب Su-۳۴می‌تواند از فاصله ۵۰ تا ۷۰ کیلومتری مواضع دشمن، بدون ورود به رینگ آتش پدافندهای میان‌برد، اهداف مستحکم را با دقت ویرانگر منهدم سازد.
به نقل از فارس، علاوه بر بمب‌های بال‌دار، موشک‌های ضدتشعشع Kh-31P برای سرکوب پدافند ، موشک‌های کروز تاکتیکی Kh-۵۹ و Kh-۳۸ و همچنین موشک ضدکشتی Kh-31A زرادخانه تهاجمی این دژ پرنده را کامل می‌کنند.
در نهایت، سوخو-۳۴ تجلی دیدگاهی عمل‌گرایانه در صنعت هوانوردی نظامی است؛ سازه‌ای که در آن آسایش فیزیکی خدمه، فاکتوری فناورانه برای افزایش تاب‌آوری انسانی در نبردهای فرسایشی مدرن محسوب می‌شود و در کنار سامانه‌های راداری دوربُرد و تسلیحات دقیق، این پرنده را به یکی از مخوف‌ترین بمب‌افکن‌های تاکتیکی حال حاضر جهان بدل کرده است.