این مرکز مدرن که توسط گروه صنعتی «تانگشان سانیو» (Tangshan Sanyou Group) و با همکاری دانشگاه‌های برجسته چین ساخته شده، به‌تازگی وارد فاز تولید آزمایشی شده است.
به گزارش سیناپرس، بر اساس این گزارش، بزرگ‌ترین مزیت این کارخانه، حل چالش زیست‌محیطی پسماندهای غلیظ نمکی (Brine) است؛ موادی که کارخانه‌های آب‌شیرین‌کن سنتی در دریا رها می‌کنند و باعث نابودی اکوسیستم‌های دریایی می‌شوند.
این کارخانه با فرآیندی نوین، پسماندها را با نسبت سه به یک پردازش می‌کند؛ یعنی از هر ۳ واحد پساب ورودی، ۲ واحد آب شیرین و ۱ واحد آب‌نمک فوق‌غلیظ تصفیه‌شده (با غلظت ۱۲۰ گرم در لیتر) تولید می‌کند.
تزریق پسماند بازیافتی به رگ‌های صنعت شیشه و نساجی
درواقع، این آب‌نمک غلیظ و تصفیه‌شده‌ای که از این فرآیند به دست می‌آید، بیهوده تلف نمی‌شود.
این ماده از طریق لوله‌کشی به یک کارخانه شیمیایی در فاصله ۵۰ کیلومتری کارخانه آب شیرین‌کن، منتقل می‌شود تا در تولید کربنات سدیم (Soda Ash) مورد استفاده قرار گیرد.
کربنات سدیم یکی از مواد پایه و حیاتی در صنایع بزرگی همچون شیشه‌سازی، متالورژی (ذوب فلزات)، کاغذسازی، نساجی و رنگ‌رزی پارچه و همچنین صنایع غذایی به شمار می‌رود.
جائو لین مدیر بخش تحقیق و توسعه شرکت سازنده، در این باره می‌گوید: «پروژه ما از نظر مقیاس تولید، بزرگ‌ترین و از نظر میزان مصرف انرژی، کم‌مصرف‌ترین نمونه در میان فناوری‌های مشابه در سراسر جهان است.»
وی افزود: «به ازای هر ۱۰ هزار یوآن (حدود یک هزار و ۴۹۰ دلار) ارزش اقتصادی که در این کارخانه ایجاد می‌شود، میزان مصرف انرژی ۶۰ درصد کمتر از روش‌های سنتی نمک‌زدایی است.»
این نشریه چینی تاکید داشت که محققان برای رسیدن به این راندمان خیره‌کننده، مجبور بودند دو مانع بزرگ فنی را از سر راه بردارند.
آنها برای جلوگیری از رسوب کلسیم و منیزیم، خطوط تولیدی طراحی کرد که این یون‌های مزاحم را به طور دقیق جداسازی و ردیابی می‌کند اما نمک خالص (سدیم کلرید) را درون مایع باقی می‌گذارد.
این کارشناس همچنین با تقسیم فرآیند غلیظ‌سازی نمک پساب به ۴ مرحله مجزا و چیدمان هوشمندانه فیلترهای مختلف، توانستند بر این مشکل غلبه کنند.
نجات اکوسیستم دریایی خلیج بوهای
به نقل از ایرنا، به گفته مقامات منطقه صنعتی چین، با راه‌اندازی کامل و تکمیل فاز سوم این پروژه، کارخانه تانگشان قادر خواهد بود سالانه نزدیک به ۱۰۰ میلیون تن پساب غلیظ و خطرناک آب دریا را پردازش و بازیافت کند.
این دستاورد بی‌سابقه که به گفته دانشمندان زنجیره کاملی از یک «صنعت مدور» را به نمایش گذاشته، بار اکولوژیکی و زیست‌محیطی بسیار سنگینی را از روی دوش خلیج بوهای برمی‌دارد و می‌تواند الگویی جهانی برای آینده صنعت شیرین‌سازی آب در دنیا باشد.