به گزارش سیناپرس به نقل از فردانما،روی دیگر این فناوری کاهش فرصت های شغلی چند ده هزار و شاید چند صد هزار غریق نجات در جهان است. اینها را اضافه کنیم به تشکیلات تربیت نجات غریق و ستادهای ساماندهی آنها و … . این همان پارادوکسی است که فناوری های جدید درگیر آن هستند, رفاه می بخشند و شغل می ستانند!. تا آنجا که برخی می پرسند در مجموع این قبیل جایگزینی ها بیشتر به نفع بشریت است یا به ضررش؟
جواب کاملا روشن است. این فناوری ها مستقیما شغل می ستانند ولی غیرمستقیم شغل می آفرینند, یعنی چه؟ تصور کنیم چند ده یا چند صدهزار نفری که در زنجیره تولید و عرضه و فروش این غول های جادویی نجات مشغول خواهند شد و چه کسب و کاری در تعمیر و نگهداری دوره ای و … این ابزار فناورانه به راه خواهد افتاد.
پس تا اینجا فناوری سر جمع خدمتی کرده و خیانت اشتغالزدایی را هم جبران کرده است. می ماند آن جماعت نجات غریق بیکار شده, برخی دو راه برای این موضوع قایلند：
۱-آنها که می توانند از طریق بازآموزی خود را با شرایط و فرصت های شغلی جدید وفق می دهند
۲-آنها که نمی توانند یا سنشان نمی کشد هم زیر پوشش چترهای بیمه بیکاری و … ادامه عمر سپری می کنند.
اگر اینچنین باشد, بنده با چنین فناوریهایی موافقم, چه هم جان می بخشند و هم هرچه می ستانند, بیشترش را بازپس می دهند. آینده از آن چنین فناوریهایی است!